III KO 89/17

Sygn. akt III KO 89/17 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski w sprawie zażalenia na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w R. w przedmiocie umorzenia śledztwa sygn. akt PR 1 Ds. […] po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego w R. z dnia 31 sierpnia 2017 r., sygn. akt II Kp […], w przedmiocie przekazania w/w sprawy do rozpoznania zażalenia innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę Sądu Rejonowego w R., sygn. akt II Kp […], Sądowi Rejonowemu w S. w celu rozpoznania zażalenia pokrzywdzonych na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w R.. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2017 r. prokurator Prokuratury Rejonowej w R. umorzył śledztwo mające dotyczyć popełnienia przestępstw z art. 231 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. przez komornika przy Sądzie Rejonowym w R.. Rozpoznanie zażalenia na to postanowienie należało do właściwości miejscowej Sądu Rejonowego w R., który postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2017 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o zastosowanie instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k. i przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu. Podkreślono przy tym, ścisły związek postępowania w sprawie, w której zapadło kwestionowane postanowienie ze sprawą cywilną wytoczoną zarówno komornikowi sądowemu, jak i Prezesowi 2 Sądu Rejonowemu w R. W przekonaniu Sądu występującemu z wnioskiem, wzgląd na odbiór społeczny rozstrzygnięcia stanowiącego wyraz kontroli decyzji procesowych podjętych przez prokuratora, którą w tym wypadku miałby wykonać Sąd zaangażowany w spór cywilny toczony w związku z niniejszą sprawą, przemawiał za wystąpieniem z taką inicjatywą. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w R. zasługiwał na uwzględnienie. Wprawdzie, jak wynika z postanowienia tego Sądu z dnia 2 sierpnia 2017 r., odmawiającego wyłączenia imiennie wskazanych tam sędziów, nie ma przesłanek, które mogłyby podważać ich bezstronność i obiektywizm, ale z drugiej strony, nie można tracić z pola widzenia zewnętrznego odbioru sytuacji, w której decyzja procesowa podlegająca kontroli Sądu Rejonowego w R., pozostaje w wyraźnym powiązaniu ze sprawą cywilną wytoczoną komornikowi sądowemu i prezesowi tego Sądu. Troska o to, aby rozstrzygnięciom sądowym towarzyszyła społeczna świadomość, że są one niezależne od relacji zawodowych istniejących między pracownikami różnych organów wymiaru sprawiedliwości w dostatecznym stopniu uzasadniała inicjatywę Sądu Rejonowego w R. W sytuacji istniejącej w tej sprawie, właśnie potrzeba kształtowania społecznego przekonania o bezstronności organów wymiaru sprawiedliwości przemawiała za skorzystaniem z instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k. Dobro wymiaru sprawiedliwości nakazywało zatem przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu i to należącemu do innego okręgu – w celu rozpoznania zażalenia wniesionego przez pokrzywdzonych A. P. oraz M. P. Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.