III KR 68/78

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Komorniczak (sprawozdawca). Sędziowie: S. Godlewski, A. Żylewicz.Prokurator Prokuratury Generalnej: J. Olborski.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu między innymi sprawy Wiesława S., oskarżonego z art. 202 § 2 k.k., z powodu rewizji wiesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Koszalinie z dnia 16 stycznia 1978 r.utrzymał w mocy zaskarżony wyrok (...).Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Koszalinie wyrokiem z dnia 16 stycznia 1978 r. między innymi skazał: Wiesława S. na podstawie art. 202 § 2 k.k. z uwzględnieniem art. 58, 36 § 3 oraz art. 40 § 1, art. 46 § 1 k.k. na karę 5 lat pozbawienia wolności, 80.000 zł grzywny, 5 lat pozbawienia praw publicznych i konfiskaty mienia za to, że w okresie od marca 1975 r. do marca 1977 r., wyzyskując działalność Okręgowego Przedsiębiorstwa Przemysłu Mięsnego w K., działając w warunkach przestępstwa ciągłego i w porozumieniu z wartownikami straży przemysłowej oraz innymi osobami, zagarnął artykuły mięsne wartości co najmniej 110.000 zł, przez co działał na szkodę wymienionego przedsiębiorstwa (...).Od wyroku wniósł rewizję obrońca oskarżonego (...).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy uznał zarzuty zawarte w rewizji obrońcy za niezasadne.Co do rewizji oskarżonego Wiesława S. niezasadny jest zarzut obrazy art. 202 § 2 k.k. przez zakwalifikowanie czynu przypisanego oskarżonemu z tego przepisu, a nie z art. 215 k.k.Przestępstwo określone w art. 202 k.k. polega na wyzyskaniu w porozumieniu z innymi osobami działalności jednostki gospodarki uspołecznionej, przy czym nie wszystkie osoby biorące udział w zagarnianiu mienia społecznego muszą być zatrudnione w poszkodowanej jednostce gospodarki uspołecznionej. Mogą to być również osoby nie zatrudnione w tej jednostce, jednakże powinny one mieć świadomość, że okazją do zagarniania mienia jest działalność gospodarcza tej jednostki, w której to działalności co najmniej jeden ze sprawców bierze czynny udział jako pracownik poszkodowanego przedsiębiorstwa lub świadczy na jego rzecz usług i lub dostawy.Oskarżony Wiesław S. do listopada 1975 r. pracował w poszkodowanym Okręgowym Przedsiębiorstwie Przemysłu Mięsnego w K. w hydroforni.Wykorzystując swój kontakt z pracownikami wędzarni oraz niektórymi strażnikami, wspólnie ze swoim współpracownikiem Janem K. zagarnął wówczas około 150 kg różnych wędlin.W późniejszym czasie zmieniły się metody działania oskarżonego Wiesława S. Został on zwolniony z tego przedsiębiorstwa, mimo to jego kokntakt z pracownikami tego przedsiębiorstwa nie został zerwany. Mając świadomość, że oskarżony Jan K. w dalszym ciągu otrzymuje wędliny kradzione przez pracowników wędzarni, wszedł z nim w porozumienie i systematycznie przyjmował od niego wędliny.W pierwszym przypadku oskarżony Wiesław S., dokonując zagarnięcia wędlin wspólnie z innymi osobami, jako pracownik poszkodowanego przedsiębiorstwa osobiście i bezpośrednio wyzyskiwał działalność tego przedsiębiorstwa. Natomiast w drugim wypadku czynił to pośrednio przy pomocy innych pracowników przedsiębiorstwa, w szczególności zaś Jana K., pracowników wędzarni i strażników.Zarówno w pierwszym, jak i drugim wypadku oskarżony Wiesław S. czynem swym spełnił ustawowe znamiona zbrodni określonej w art. 202 § 2 k.k., a więc kwalifikacja prawna przypisanego oskarżonemu czynu z tego przepisu jest prawidłowa (...).