III KR 75/76

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia M. Paluch. Sędziowie: J. Dankowski (sprawozdawca), B. Bartosik (sędzia SW del. do SN). Prokurator Prokuratury Generalnej: J. Pozorski.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Ryszarda B., oskarżonego z art. 168 § 1 k.k. i innych, z powodu rewizji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Szczecinie z dnia 29 grudnia 1975 r. utrzymał zaskarżony wyrok w mocy (...).Uzasadnienie faktyczneWyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Szczecinie z dnia 29 grudnia 1975 r. Ryszard B. został skazany na podstawie art. 168 § 1 w związku z art. 176 k.k. na karę 4 lat pozbawienia wolności za to, że w dniu 30 czerwca 1975 r. w P. dopuścił się czynu nierządnego na osobie 5-letniej Jolanty J. (...).Od tego wyroku wniósł rewizję obrońca.Uzasadnienie prawneW wyniku przeprowadzonego postępowania rewizyjnego Sąd Najwyższy uznał, że podniesione w rewizji zarzuty nie są trafne.W szczególności nie było powodu powoływać innego biegłego psychologa w celu stwierdzenia prawdomówności 5-letniej pokrzywdzonej, ponieważ wydana w tej materii opinia przez biegłą Janinę K. nie zawiera takich elementów, które by dyskwalifikowały wartość tego dowodu. Należy zwłaszcza podkreślić, że nie może dyskwalifikować opinii sam fakt, iż jej treść nie jest dla oskarżonego korzystna. Nie można również zgodzić się z zawartym w rewizji twierdzeniem, że Sąd Wojewódzki nie respektował zasady tłumaczenia wątpliwości na korzyść oskarżonego. Rzecz bowiem w tym, że wątpliwości, które nie zostały usunięte, w sprawie nie było. Użyty w rewizji argument, że przypisany czyn jest sprzeczny z właściwościami osobistymi oskarżonego i że już sam ten fakt wzbudza wątpliwości co do trafności ustaleń, nie jest przekonujący. Oskarżony był przecież wówczas pijany, a jest rzeczą powszechnie wiadomą, że alkohol rozluźnia hamulce i przekształca normalne reakcje. Przy okazji warto przypomnieć, że przepisów § 1 i 2art. 25 k.k. nie stosuje się wtedy, gdy sprawca co najmniej mógł przewidzieć, iż nadużycie alkoholu spowoduje wyłączenie lub ograniczenie poczytalności, lecz wtedy, gdy co najmniej mógł przewidzieć, co w stanie tego zakłócenia czynności psychicznych uczyni. Nie musi zatem zachodzić relacja psychiczna do samego czynu zabronionego, natomiast wystarcza relacja między użyciem środka odurzającego a stanem spowodowanym przez te nadużycie (...).