III KS 70/22

Izba Karna2022-12-21

Skład orzekający: Tomasz Artymiuk, Jacek Błaszczyk, Marek Pietruszyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w wyroku Sądu Najwyższego można sprostować oczywistą omyłkę pisarską dotyczącą kwoty opłaty od skargi?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.k., może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w swoim wyroku, jeśli błędny zapis kwoty opłaty od skargi jest sprzeczny z treścią postanowienia sądu niższej instancji i faktycznym stanem rzeczy. Sprostowanie ma na celu doprowadzenie zapisu do zgodności z rzeczywistym stanem prawnym i faktycznym.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy rozpoznał z urzędu kwestię sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w swoim wyroku z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt III KS 70/22. W wyroku błędnie zapisano kwotę opłaty od skargi jako 450,00 zł. Uzasadnienie wskazuje, że postanowienie Sądu Okręgowego zwalniało oskarżonego od części opłaty (250 zł), a faktycznie uiszczono 200 zł.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy sprostował oczywistą omyłkę pisarską w wyroku, zamieniając błędny zapis kwoty 450,00 zł na poprawną kwotę 200,00 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KS 70/22 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jacek Błaszczyk SSN Marek Pietruszyński w sprawie R. J.(J.) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 grudnia 2022 r., z urzędu, kwestii sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, p o s t a n o w i ł na podstawie art. 105 § 1 k.p.k., w pkt. 2 wyroku Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt III KS 70/22, w miejsce błędnego zapisu „450,00 (czterysta pięćdziesiąt) złotych” wpisać poprawny „200,00 (dwieście) złotych”. UZASADNIENIE wskazany zapis stanowi oczywistą omyłkę pisarską w rozumieniu powołanego wyżej przepisu, a to wobec jednoznacznej treści postanowienia Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 18 sierpnia 2022 r., sygn. WSU 2/22, II Ka 409/21, zwalniającego oskarżonego w części tj. co do kwoty 250 zł, od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi (k. 547-548) i jej faktycznego uiszczenia w kwocie 200 zł (k. 554). [as] 2

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 105 § 1 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 25.07.2026. · PDF źródłowy