III KZ 20/14

PostanowienieIzba Karna2014-05-22

Skład orzekający: Włodzimierz Wróbel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skazany może skutecznie wnieść zażalenie na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, jeśli wniosek ten został złożony po terminie?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie, uznając, że skazany uchybił terminowi na wniesienie zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Podkreślono, że odmowa przyjęcia wniosku z powodu braków formalnych nie zamyka drogi do ponownego złożenia wniosku, pod warunkiem spełnienia wymogów prawnych, w tym sporządzenia go przez adwokata.
Stan faktyczny
Skazany złożył wniosek o wznowienie postępowania, który został odrzucony z powodu braków formalnych (niepodpisanie przez adwokata). Następnie skazany wniósł zażalenie na to postanowienie, ale po terminie. Zastępca Przewodniczącego Sądu Apelacyjnego odmówił przyjęcia zażalenia z powodu wniesienia go po terminie. Skazany wniósł kolejne zażalenie, argumentując uchybienie terminu trudnymi warunkami w zakładzie karnym. Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KZ 20/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w sprawie W. M. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu dniu 22 maja 2014 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 20 marca 2014 r. (sygn. akt … 192/13) o odmowie przyjęcia zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 14 lutego 2014 r. (sygn. akt … 192/13) o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnie wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 września 2008 r. (sygn. akt … 559/09) p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2013 r. Sąd Apelacyjny (sygn. akt … 192/13) nie uwzględnił wniosku W. M. o wyznaczenie kolejnego obrońcy w urzędu celem sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnie wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 września 2008 r. (sygn. akt … 559/09). Kolejnymi pismami (z dnia 7 stycznia oraz 20 stycznia 2014 r.) skazany ponownie wniósł wniosek o wznowienie postępowania. Z uwagi na nieusunięcie w wyznaczonym terminie braków formalnych tego pisma, tj. sporządzenia i 2 podpisania go przez adwokata, Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego zarządzeniem z dnia 14 lutego 2014 r. (sygn. akt … 192/13) odmówił przyjęcia tego wniosku. W. M. został równocześnie pouczony o siedmiodniowym terminie na złożenie ewentualnego zażalenia od tego zarządzenia. Skazany zażalenie takie wniósł dopiero 14 marca 2014 r. W związku z tym, Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego zarządzeniem z dnia 20 marca 2014 r. (sygn. akt … 192/13) odmówił przyjęcia zażalenia skazanego, z uwagi na wniesienie tego zażalenia po terminie. Skazany został równocześnie pouczony o 7- dniowym terminie na złożenie zażalenia od tego zarządzenia. W. M. wniósł zażalenie pismem z dnia 3 kwietnia 2014 r. W zażaleniu tym wskazywał, że uchybienie terminowi wniesienia zażalenia na odmowę przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania spowodowane było kilkukrotnymi zmianami celi mieszkalnej w zakładzie karnym w miesiącu marcu i brakiem możliwości skoncentrowania się oraz rzetelnego sporządzenia pism procesowych z uwagi na warunki panujące w sześcioosobowej celi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że W. M. rzeczywiście uchybił siedmiodniowemu terminowi na wniesienie zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia jego wniosku o wznowienie postępowania. Z tej przyczyny zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego było zasadne. Brak także wykazania w zażaleniach skazanego naruszenia prawa, które mogłoby skutkować uchyleniem stosownego zarządzenia. Podkreślić wypada, że jedynym powodem takiego postąpienia byłoby wykazanie, że podmiot odmawiający przyjęcia zażalenia dopuścił się błędnego obliczenia terminu zawitego i z tego powodu zarządzenie jest błędne. Takiego zarzutu nie można dopatrzyć się w pismach skazanego, ani nie wynika on z chronologii pism w sprawie. Podkreślić wypada, że odmowa przyjęcia wniosku o wznowienie z uwagi na braki formalne nie zamyka skazanemu drogi do ponownego złożenia takiego wniosku, byleby spełniał on przewidziane prawem warunki, w szczególności został sporządzony i podpisany przez adwokata. Wobec powyższego należało orzec, jak w sentencji. 3

Powiązane orzeczenia

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy