III KZ 77/06

PostanowienieIzba Karna2006-12-27

Skład orzekający: Jadwiga Żywolewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo procesowe skazanej, wniesione w terminie, które wyraża wolę zaskarżenia postanowienia i sygnalizuje nieprawidłowość w doręczeniu korespondencji sądowej, powinno być traktowane jako skuteczne zażalenie, nawet jeśli nie zawierało wszystkich wymaganych elementów?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że pismo procesowe skazanej, wniesione w terminie ustawowym, które wyraża wolę zaskarżenia postanowienia i sygnalizuje wadliwe doręczenie korespondencji sądowej, powinno być traktowane jako skuteczne zażalenie. Nawet jeśli nie zawierało wszystkich wymaganych elementów, należało je potraktować jako próbę zaskarżenia i umożliwić uzupełnienie zażalenia. W sytuacji, gdy skazana działała bez adwokata, a wadliwe doręczenie mogło nastąpić, należy przyjąć, że termin zawity do wniesienia zażalenia został zachowany.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy odmówił przyjęcia zażalenia skazanej na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, uznając, że zostało wniesione po terminie. Skazana wniosła zażalenie na tę odmowę, wskazując na nieprawidłowość w doręczeniu korespondencji sądowej. Sąd Najwyższy uznał, że skazana zachowała termin zawity, ponieważ jej pismo wyrażało wolę zaskarżenia i sygnalizowało wadliwe doręczenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone zarządzenie i przekazał zażalenie skazanej Sądowi Okręgowemu w celu merytorycznego rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KZ77 /06 P O S T A N O W I E N I E Dnia 27 grudnia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jadwiga Żywolewska - Ławniczak w sprawie E.S. – G. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 27 grudnia 2006 r., zażalenia skazanej na zarządzenia Sędziego Sądu Okręgowego w G. z dnia 16 października 2006r. , sygn. akt V Ka …/06 p o s t a n o w i ł: zaskarżone zarządzenie uchylić i przekazać zażalenie skazanej Sądowi Okręgowemu w . U z a s a d n i e n i e Powołanym wyżej zarządzeniem upoważniony Sędzia Sądu Okręgowego w G. odmówił przyjęcia zażalenia skazanej E. S. na postanowienie tegoż sądu z dnia 6 września 2006r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 czerwca 2006 r. z uwagi na wniesienie po upływie 7-dniowego terminu zawitego. Na zarządzenie to zażalenie wniosła skazana wskazując , że zachowała termin zawity wyrażając wolę zaskarżenia postanowienia z dnia 6 września 2006 r. w piśmie, w którym sygnalizowała nieprawidłowość w doręczeniu korespondencji sądowej, nie zawierającej kopii postanowienia. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola przebiegu urzędowania w tej sprawie prowadzi do wniosku, że stanowisko wyrażone w zaskarżonym zarządzeniu nie zasługuje na aprobatę. W zarządzeniu trafnie przyjęto jako datę doręczenia skazanej odpisu postanowienia z dnia 6 września 2006 r. dzień 14 września 2006 r., co wynika z treści potwierdzenia odbioru na k.261 akt sprawy. Nie można natomiast podzielić dalszego toku rozumowania, które stało się postawą odmowy przyjęcia zażalenia na to postanowienie. Skazana, działająca bez adwokata, w terminie ustawowym – data złożenia w urzędzie pocztowym k.263 – złożyła pismo procesowe wyrażające wolę zaskarżenia tego postanowienia sygnalizując, iż nie dotarła do niej w całości przesyłka doręczona w dniu 14 września 2006 r. Nie negując wiarygodności oświadczenia pracownika sekretariatu nie można wykluczyć prawdziwości tego oświadczenia, gdyż wadliwe doręczenie mogło nastąpić, mimo prawidłowej ekspedycji przesyłki. W tej sytuacji, w ocenie Sądu Najwyższego, ponowne doręczenie odpisu przedmiotowego postanowienia istotnie nie miało znaczenia dla zachowania terminu , dało jedynie skazanej możliwość uzupełnienia zażalenia wniesionego w terminie i tak też należało potraktować pismo z dnia 9 października 2006 r. Sąd Najwyższy uwzględnił zatem zażalenie, gdyż czynność wykonana przez skazaną w dniu 21 września 2006r. nakazywała uznać , iż termin zawity do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 6 września 2006 r. został zachowany wobec czego nie było podstaw do odmowy jego przyjęcia, a zażalenie winno być rozpoznane merytorycznie. Rozważywszy powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy