III KZP 200/72

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia M. Paluch (sprawozdawca). Sędziowie: K. Grzebuła, I. Kazimierczak. Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Lipiński.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Jana M. i Władysława W., oskarżonych z art. 11 § 1 w związku z art. 201 i 205 k.k. oraz z art. 18 § 1 w związku z art. 247 § 1 k.k., po rozpoznaniu zażalenia prokuratora i obrońców oskarżonych na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Bydgoszczy - Ośrodek Zamiejscowy w Toruniu z dnia 13 października 1972 r. i po wysłuchaniu wniosku prokuratorapostanowił zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.Uzasadnienie faktycznePostanowienie Sądu Wojewódzkiego o zwrocie akt do uzupełnienia śledztwa jest zasadne, ponieważ dotychczasowe postępowanie przygotowawcze nie spełniło celu określonego w art. 261 k.p.k., a w szczególności nie wyjaśniło wszechstronnie podstawowych okoliczności sprawy. Szczegółowe w tym względzie wskazania Sądu Wojewódzkiego są słuszne i należycie uzasadnione oraz wynikają z uprawnień sądu określonych w art. 344 § 1 i 2 k.p.k. Argumenty zażaleń obrońców oskarżonych, jakoby Sąd Wojewódzki dopuścił się obrazy art. 6 k.p.k., są całkowicie chybione i pomijają podstawową zasadę, że sąd uprawniony jest do zwrotu akt sprawy w celu uzupełnienia postępowania przygotowawczego między innymi wtedy, gdy od wyników uzupełniającego postępowania dowodowego zależeć może charakter i rozmiar odpowiedzialności osób objętych dotychczasowym aktem oskarżenia.Sytuacja powyższa zachodzi w niniejszej sprawie, a ponieważ uzupełnienie braków postępowania przygotowawczego przez sąd nie byłoby realne, przeto wspomniane na wstępie postanowienie Sądu Wojewódzkiego jest jedyną prawnie uzasadnioną drogą, mającą na celu prawidłowe zabezpieczenie interesu społecznego.W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy.