IV KO 77/18

Sygn. akt IV KO 77/18 POSTANOWIENIE Dnia 20 września 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz na posiedzeniu w dniu 20 września 2018 r., w sprawie z oskarżenia subsydiarnego T. K. przeciwko R. J. oskarżonemu z art. 231 § 1 k.k. po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego w C. zawartego w postanowieniu z dnia 7 sierpnia 2018 r., sygn. akt II K […] o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Rejonowego w C., sygn. II K […], przeciwko oskarżonemu R. J. przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w C. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy oskarżonego R. J. innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu podniósł, że R.J. (funkcjonariusz Komendy Powiatowej Policji w C.) został oskarżony o popełnienie czynu z art. 231 § 1 k.k. na szkodę T. K.. Nadto, że sędziowie Sądu Rejonowego w C. złożyli wniosek o wyłączenie ich od rozpoznania niniejszej sprawy i przekazanie jej do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na fakt zatrudnienia w tutejszym Sądzie, w Wydziale II Karnym, siostry oskarżyciela subsydiarnego, w wyniku czego, wyłączono od rozpoznania sprawy SSR K. R. (k. 19 - 20). Co równie istotne, pismem z dnia 20 2 czerwca 2018 r. oskarżyciel subsydiarny zawnioskował o zwrócenie się przez Sąd Rejonowy w C. do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, powołując się na złożenie przez siebie oraz swoją żonę zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przez referendarzy ksiąg wieczystych Sądu Rejonowego w C. oraz SSR G. L., byłą Prezes tego Sądu. W ocenie Sądu Rejonowego w C., argumentem przemawiającym za przekazaniem niniejszej sprawy jest okoliczność, iż oskarżyciel subsydiarny jest bratem urzędniczki zatrudnionej od wielu lat w Wydziale II Karnym tutejszego Sądu, a właśnie w tym Wydziale ma być rozpoznawana niniejsza sprawa. Nadto w przeszłości przez szereg lat świadczył usługi stolarskie na rzecz Sądu Rejonowego w C., jak i niektórych sędziów tego Sądu. Sąd Rejonowy w C. wskazuje również, że oskarżonym w sprawie jest funkcjonariusz Komendy Powiatowej Policji w C., a zatem organu, który występuje przez tutejszym Sądem jako oskarżyciel publiczny w sprawach o wykroczenia oraz którego funkcjonariusze wykonują czynności procesowe dla […] Prokuratury i Sądu. Zauważa także, że postępowania przygotowawcze dotyczące R. J., prowadzone początkowo przez Prokuraturę Rejonową w C., przekazane zostało Prokuraturze Rejonowej w O. (k. 45 - 46), zaś zażalenie T. K. na pierwsze postanowienie o umorzeniu śledztwa, rozpoznawał Sąd Rejonowy w O. (k. 43 - 44), a nie Sąd Rejonowy w C.. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, iż dobro wymiaru sprawiedliwości, o jakim mowa w art. 37 k.p.k., wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi niż sąd właściwy, gdy występują realne okoliczności, które mogą stwarzać zasadne przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, przede wszystkim zaś wówczas gdy zachodzą obawy o bezstronności sądu właściwego, oraz gdy istnieje uzasadnione przekonanie co do tego, że tylko przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości trafnego rozstrzygnięcia o przedmiocie procesu (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 maja 1972 r., IV KO 31/72, OSNPG 1972, nr 9 - 10, poz. 158, z dnia 13 lutego 1982 r., IV KO 9/82, OSNKW 1982, z. 6, poz. 33 i z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995, z. 9 - 10, poz. 68). Akcentuje się, iż rzeczą sądów jest takie 3 orzekanie, aby w opinii publicznej nie powstały wątpliwości co do tego, że wydane orzeczenia są wolne od jakichkolwiek pozaprocesowych wpływów, podyktowane jakimikolwiek innymi przesłankami niż te, które wynikają z materiału dowodowego i treści ustaw (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2001 r., IV KO 21/01, OSNKW 2001, z. 7 - 8, poz. 58). Okoliczności wskazane we wniosku Sądu Rejonowego w C. mogą wytworzyć w społecznym odbiorze przekonanie (nawet błędne), że sprawa nie zostanie bezstronnie rozpoznana przez Sąd Rejonowy w C.. Powyższe uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S., tj. sądowi spoza okręgu Sądu Okręgowego w K.. Kierując się powyższym Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.