IV KO 91/13

Izba Karna2013-11-27

Skład orzekający: Jerzy Grubba, Kazimierz Klugiewicz, Dariusz Świecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek sądu o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu jest zasadny, gdy przedmiotem rozpoznania jest kwestia incydentalna dotycząca badania zasadności odmowy przyjęcia zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że wniosek sądu o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu nie jest zasadny, gdy przedmiotem rozpoznania jest kwestia incydentalna dotycząca badania zasadności odmowy przyjęcia zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa. Nawet jeśli kwestia ta rzutuje pośrednio na decyzję o zaniechaniu ścigania, nie oznacza to braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy przez sędziów danego sądu, chyba że zachodzą przesłanki do wyłączenia sędziego na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w R. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd Rejonowy było zażalenie P. D. na zarządzenie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa. Sąd Rejonowy powołał się na okoliczność, że przedmiotem rozpoznania jest kwestia incydentalna dotycząca badania zasadności odmowy przyjęcia zażalenia. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek sądu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KO 91/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca) w sprawie zażalenia P. D. na zarządzenie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w D. z dnia 12 lipca 2013 r. o odmowie przyjęcia zażalenia P. D. na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie sygn. akt 3 Ds. […] po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 listopada 2013 r., wniosku Sądu Rejonowego w R. z dnia 16 października 2013 r., sygn. akt II Kp […] o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w R. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z powołaniem się na okoliczność, że przedmiotem rozpoznania jest zażalenie P. D. na zarządzenie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie udzielenia pomocy w uniknięciu odpowiedzialności karnej osobie fałszującej zeznania świadka w sprawie II K […] oraz pomocnictwie w uniknięciu odpowiedzialności karnej sędziom apelacyjnym w związku z wydaniem w dniu 29 marca 2013 r. 2 postanowienia o umorzeniu śledztwa w sprawie sygn. akt 9 Ds. […] przez prokuratora Prokuratury Rejonowej dla miasta R., tj. o czyn z art. 239 § 1 kk. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego nie jest zasadny. Przedmiotem rozpoznania przez ten Sąd jest kwestia incydentalna dotycząca badania zasadności odmowy przyjęcia zażalenia pod kątem posiadania przez P. D. legitymacji procesowej do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa. Rzutuje ona co prawda w sposób pośredni na kwestię główną, tj. decyzję o zaniechaniu ścigania, to jednak przedmiotem tej decyzji były okoliczności wynikające z zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przez prokuratora prowadzącego sprawę 9 Ds. […]. Chodziło o udzielenie pomocy w uniknięciu odpowiedzialności karnej osobie fałszującej zeznania w sprawie II K […] oraz pomocnictwie w uniknięciu odpowiedzialności karnej sędziom apelacyjnym. Jednak z powodu tych okoliczności nie można uznać, że brak jest warunków do obiektywnego rozpoznania zażalenia przez sędziów Sądu Rejonowego w R.. Nie jest to bowiem kwestia bezpośrednio dotycząca tych sędziów, zaś zachowanie P. D. związane z formułowaniem oskarżeń pod adresem prokuratora nie może automatycznie prowadzić do uzasadnionego przekonania o braku bezstronności tych sędziów. Wręcz przeciwnie, uleganie wytworzonej sytuacji może osłabić w odbiorze społecznym zaufanie do sędziów i zrodzić przekonanie o łatwości manipulowania ustawową właściwością sądów. Zawsze bowiem w wypadku uznania, że te okoliczności wyczerpują przesłanki wskazane w art. 41 § 1 k.p.k., sędzia, któremu przekazano sprawę do rozpoznania może złożyć żądanie wyłączenia. Z tych też względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 37 KPKart. 239 § 1 kk.art. 41 § 1 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy