IV KR 133/68

WyrokIzba Karna1968-05-08

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy ogrzewanie kłódki otwartym ogniem i pozostawienie pod drzwiami magazynu palącego się papieru, nawet przydeptanego, stanowi przestępstwo nieumyślnego spowodowania niebezpieczeństwa pożaru z art. 215 § 2 k.k.?

Ratio decidendi

Ogrzewanie kłódki otwartym ogniem i pozostawienie pod drzwiami magazynu palącego się papieru, nawet przydeptanego, stanowi przestępstwo nieumyślnego spowodowania niebezpieczeństwa pożaru, jeśli istniała realna możliwość zaprószenia ognia i nagromadzenia materiałów łatwopalnych. W działaniu oskarżonego wyczerpana została strona podmiotowa w postaci świadomej nieumyślności, co uzasadnia przypisanie mu popełnienia przestępstwa z art. 215 § 2 k.k. przez lekkomyślność.

Stan faktyczny

Oskarżony ogrzewał kłódkę otwartym ogniem i pozostawił pod drzwiami magazynu palący się papier, który został przydeptany. W magazynie znajdowały się przedmioty łatwopalne, a drzwi posiadały otwory umożliwiające przedostanie się ognia do wnętrza.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy uznał, że oskarżony zasadnie został przypisany popełnienia przestępstwa z art. 215 § 2 k.k. przez lekkomyślność.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaNie może ulegać żadnej wątpliwości, że oskarżony, ogrzewając kłódkę otwartym ogniem i pozostawiając pod drzwiami magazynu palący się papier, chociaż przydeptany - sprowadził realne niebezpieczeństwo pożaru w magazynie.Zważyć bowiem należy, że - jak trafnie ustalił Sąd Wojewódzki - istniała możliwość spowodowania pożaru na skutek podgrzewania kłódki otwartym ogniem z uwagi na istniejące otwory w drzwiach magazynu, umożliwiające przedostanie się ognia z zewnątrz do wnętrza magazynu oraz nagromadzenie w nim przedmiotów łatwopalnych.Mając na uwadze, że wyczerpana została strona podmiotowa działania oskarżonego w postaci świadomej nieumyślności, uznać należało, że Sąd Wojewódzki zasadnie przypisał oskarżonemu, iż przez lekkomyślność - nieumyślnie spowodował niebezpieczeństwo pożaru, tj. dopuścił się przestępstwa z art. 215 § 2 k.k.

Powiązane orzeczenia

I KR 272/67 1968-11-03Czy czyn polegający na pozostawieniu zapalonej świecy w magazynie artykułów sypkich, w pobliżu łatwopalnych materiałów, wyczerpuje znamiona przestępstwa sprowadzenia niebezpieczeństwa pożaru z art. 215 § 1 k.k., nawet je…
I K 444/51 1951-11-27Czy nieumyślne spowodowanie niebezpieczeństwa pożaru fabryki poprzez pozostawienie bez nadzoru rozpalonych rusztów, które spadły i zapaliły papier, prowadząc do pożaru, może być zakwalifikowane jako przestępstwo popełnio…
IV KR 222/66 1967-10-01Czy dla bytu przestępstwa z art. 215 § 1 k.k. konieczne jest ustalenie, że sprawca miał zamiar spowodowania pożaru, czy wystarczy zamiar sprowadzenia niebezpieczeństwa jego wystąpienia?
I K 525/51 1951-11-06Czy nieumyślne spowodowanie niebezpieczeństwa pożaru przez zapalenie zapałek w garażu traktorowym, w którym znajdowała się benzyna, wypełnia znamiona przestępstwa z art. 215 § 1 k.k., jeśli sprawca objął zamiarem ewentua…
III KR 269/72 1973-05-01Czy zachowanie polegające na zaśnięciu z palącym papierosem w oborze, które doprowadziło do pożaru, powinno być kwalifikowane jako przestępstwo umyślne, czy nieumyślne?

Powołane przepisy

art. 215 § 2 KK§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026.