IV KR 268/78

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia F. Kozłowski. Sędziowie: Z. Kwiecień, J. Pustelnik (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: H. Minarczuk.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 1978 r. m.in. sprawy Łucji Ł., oskarżonej z art. 202 § 2 i art. 200 § 1 k.k. w związku z art. 10 § 2 k.k., z powodu rewizji wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 1 czerwca 1978 r.utrzymał w mocy powyższy wyrok w zaskarżonej części (...).Uzasadnienie faktyczneWyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 1 czerwca 1978 r. została m.in. skazana Łucja Ł. na podstawie art. 202 § 2, art. 36 § 3, art. 40 § 1 pkt 3 i art. 46 § 1 pkt 2 k.k. na karę 6 lat pozbawienia wolności, 80.000 zł grzywny, pozbawienia praw publicznych na okres 3 lat i konfiskaty całego mienia za to, że w okresie od sierpnia 1974 r. do początków kwietnia 1977 r. w K., jako brygadzistka Zakładu Nr 11 Spółdzielni Cukierniczej w K., wyzyskując działalność tejże jednostki gospodarki uspołecznionej oraz działając w porozumieniu z nieżyjącym Ryszardem R. oraz Andrzejem S., Marianem K., Józefem G., Adamem S., Mieczysławem W., Stefanem B., Jerzym N. i Edwardem G., odpowiedzialna z tytułu zajmowanego stanowiska za nadzór nad powierzonym jej mieniem tegoż zakładu, działając w warunkach przestępstwa ciągłego, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wzięła udział w zagarnięciu mienia społecznego znacznej wartości na szkodę wspomnianej spółdzielni, a to wyrobów cukierniczych w postaci pączków, makaroników i szarlotek oraz surowca w postaci spirytusu - o łącznej wartości co najmniej 492.158 zł przez to, że wygospodarowane w toku produkcji pozaewidencyjne nadwyżki wymienionych wyrobów czy surowca systematycznie wprowadzała - w porozumieniu z podanymi osobami - poza spółdzielnię, zbywając je następnie przez konwojentów w sklepach handlu detalicznego i partycypując w podziale uzyskanych w tej drodze pieniędzy, tj. za popełnienie przestępstwa określonego w art. 202 § 2 i art. 200 § 1 k.k. w związku z art. 10 § 2 k.k. (...).Od tego wyroku wniósł rewizję obrońca oskarżonej.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Podniesiony zarzut obrazy prawa materialnego - art. 7 § 1 i art. 202 § 2 k.k. jest oczywiście bezpodstawny. Jakkolwiek znaczna wartość zagarniętego mienia należy do znamion przestępstw określonych w art. 201 i art. 202 § 2 k.k. i musi być objęta umyślnością (art. 7 § 1 k.k.), jednakże nie oznacza to, że chodzi tu o objęcie winą umyślną konkretnej przypisanej sprawcy zagarnięcia wartości mienia, wystarczy bowiem, by sprawca świadomością swoją obejmował to, że wartość zagarniętego mienia może być znaczna, tj. przekraczająca 100.000 zł (art. 120 § 9 i art. 201 oraz art. 202 § 2 k.k.).Sąd Wojewódzki wykazał zaś ponad jakąkolwiek wątpliwość, że oskarżona Łucja Ł. w każdym razie miała pełną świadomość, iż mienie, w którego zagarnięciu brała udział, miało nie tylko znaczną wartość, ale również wielką wartość (...).