IV KZ 53/15
PostanowienieIzba Karna2015-09-04
Skład orzekający: Krzysztof Cesarz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy możliwe jest ponowne procedowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, jeśli wniosek o tożsamo charakterze został już prawomocnie rozstrzygnięty?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że ponowne procedowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, w sytuacji gdy wniosek o tożsamym charakterze został już prawomocnie rozstrzygnięty, nie jest dopuszczalne. Sąd Okręgowy wydał trafną decyzję na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., odmawiając ponownego procedowania w tej samej kwestii.Stan faktyczny
Skazany złożył zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie o umorzeniu postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Sąd Okręgowy odmówił przywrócenia terminu, a Sąd Najwyższy utrzymał w mocy to postanowienie. Skazany podnosił nowe okoliczności dotyczące stanu zdrowia, które nie były uwzględnione w poprzednim wniosku.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt IV KZ 53/15 POSTANOWIENIE Dnia 4 września 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz w sprawie A. P. skazanego z art. 280 § 1 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 września 2015 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 25 czerwca 2015 r., o umorzeniu postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku tego Sądu z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt VII Ka 529/10, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Nie ulega wątpliwości, że w identycznej kwestii wypowiedział się już Sąd Okręgowy w Częstochowie odmawiając postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2013 r. przywrócenia skazanemu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 2 października 2010 r., jak również Sąd Najwyższy, który postanowieniem z dnia 27 listopada 2013 r. po rozpoznaniu zażalenia skazanego, utrzymał w mocy powyższe postanowienie. Nie było zatem dopuszczalne ponowne procedowanie co do tożsamego wniosku, odnośnie którego prawomocnie już rozstrzygnięto. Dlatego Sąd Okręgowy wydał trafną decyzję na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Okoliczności dotyczące stanu zdrowia skazanego, których nie podnosił w
2 poprzednim wniosku o przywrócenie terminu ani w zażaleniu na postanowienie odmawiające, mogły być ewentualnie brane pod uwagę przy rozpoznawaniu tego pierwszego wniosku, a nie obecnie, kiedy to rozstrzygane było jedynie zagadnienie dopuszczalności ponownego postępowania w tej samej kwestii.
Powiązane orzeczenia
- V KZ 61/12 2012-10-31Czy ustawa przewiduje możliwość skutecznego złożenia ponownego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku, jeśli pierwszy wniosek o przywrócenie terminu z…
- I KZ 44/22 2022-10-06Czy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku powinien zostać uwzględniony, jeśli strona nie wykazała niezawinionego niedotrzymania terminu i nie dołożyła należytej staranności w dbaniu o s…
- II KZ 40/14 2014-10-16Czy skazanemu przysługuje prawo do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, jeżeli nie uprawdopodobnił niezawinionego uchybienia terminu?
- V KZ 21/21 2021-06-14Czy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku powinien być rozpoznany przez Sąd Najwyższy w postępowaniu zażaleniowym?
- III KZ 52/15 2015-08-27Czy odmowa przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z powodu uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych jest prawidłowa, nawet jeśli termin ten nie jest zawity?
Powołane przepisy
art. 280 § 1 KKart. 437 § 1 KPKart. 17 § 1 pkt 7 KPK§ 1§ 1 pkt 7
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy