KO 94/50

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia St. Rybczyński (sprawozdawca). Sędziowie: A. Bachrach, E. Merz. Prokurator: J. Jackiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Zenona C., osk. z art. 257 k.k., po wysłuchaniu wniosku Prokuratora Sądu Najwyższego, na podstawie art. 410 k.p.k. postanowił przedstawione przez Sąd Okręgowy w Toruniu jako rewizyjny kwestie prawne:1) Czy niezawieszenie wykonania kary na zasadzie art. 61 k.k. przez sąd niższy podpada pod pojęcie "rażącej niewspółmierności kary", która według przepisów art. 391 pkt 4 k.p.k. i art. 404 pkt 2 k.p.k. może stanowić podstawę rewizji?2) Czy może sąd rewizyjny w orzeczeniu swoim zastosować art. 61 k.k. tj. zawiesić warunkowo wykonanie kary orzeczonej przez sąd niższy, i czy tylko na skutek zasadnego zarzutu podniesionego w rewizji, czy też również z urzędu na zasadzie art. 54 i 61 k.k. oraz art. 10 i 329 k.p.k.?rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktycznead 1) Uzasadnienie odpowiedzi na pierwsze pytanie zawarte jest w samej odpowiedzi.ad 2) Sąd rewizyjny nie powinien - poza przypadkami specjalnie w ustawie przewidzianymi - wychodzić poza ramy swych rewizyjnych funkcji i uprawnień. Nie należy zatem zawieszać wykonania kary, jeśli rewizja nie zawiera odnośnego zarzutu. Ze względu wszakże na przepisy art. 393 § 2 k.p.k. nie wymaga się, aby w rewizji od wyroku sądu grodzkiego lub okręgowego zarzut taki odpowiadał przepisowi art. 391 pkt 4 lub art. 404 pkt 2 k.p.k.W razie braku odnośnego zarzutu w szczególnych przypadkach uzasadnionych okolicznościami sprawy, osobowości sprawcy i względami społecznymi, gdyby odmowa zawieszenia wykonania kary czyniła wyrok oczywiście niesprawiedliwym, to sąd rewizyjny władny jest na podstawie art. 405 k.p.k. zaskarżony wyrok w tej części uchylić i wykonanie kary zawiesić.