III KO 31/58

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym uchwalił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Zielonej Górze kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy Sąd Wojewódzki jako rewizyjny, może zgodnie z dyspozycją art. 388 § 2 k.p.k. zaostrzyć karę wymierzoną przez Sąd Powiatowy, jeżeli uzasadnienie wyroku tego Sądu, nie czyniąc zadość wymogom art. 339 § 2 k.p.k., nie zawiera wskazania okoliczności, które Sąd miał na względzie przy wymiarze kary, w szczególności zaś, czy Sąd Wojewódzki jest władny w takich warunkach uchylić orzeczenie o warunkowym zawieszeniu wykonania wymierzonej oskarżonemu przez Sąd Powiatowy kary pozbawienia wolności w przypadku braku wskazania w uzasadnieniu wyroku przesłanek, które pozwoliłyby na ocenę trafności zastosowania art. 61 § 1 k.k." - rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneSądy przy stosowaniu warunkowego zawieszania wykonania, kary pozbawienia wolności powinny mieć na uwadze, że przepis art. 61 k.k. może być stosowany jedynie w takich wypadkach, gdy zarówno okoliczności towarzyszące popełnieniu przestępstwa jak i zachowanie się sprawcy po popełnieniu przestępstwa, datą podstawę do słusznego przypuszczenia, że oskarżony pomimo niewykonania kary nie popełni nowego przestępstwa. (Wytyczne wymiaru sprawiedliwości i praktyki sądowej w sprawie prawidłowego orzekania kar przez sądy - Zb. orz. Nr 1 z 1958 r.).Sądy, jak to wynika z powyższego, stosując warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności, mają obowiązek okoliczności powyższe rozważyć i stanowisko swoje w tym względzie należycie uzasadnić.Warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności stanowi bowiem integralną część orzeczenia o karze, - zatem uchylenie przez sąd rewizyjny skazania warunkowego poczytać należy za zmianę wyroku nie tylko co do kary, lecz również i co do stopnia zawinienia sprawcy.Dlatego też, niewskazanie przez sąd pierwszej instancji przesłanek, które doprowadziły go do przekonania, że oskarżony pomimo niewykonania kary nie popełni nowego przestępstwa i do zastosowania art. 61 § 1 k.k., - stanowi obrazę § 2 art. 339 k.p.k.Tego rodzaju obraza powoduje, - w wypadku gdy dowody ujawnione na przewodzie sądowym pierwszej instancji, bądź po uzupełnieniu przez Sąd rewizyjny przewodu sądowego zgodnie z zasadą wyrażoną w § 2 art. 389 k.p.k. pozwalają na wydanie wyroku, - zmianę wyroku co do kary przez uchylenie warunkowego jej zawieszenia, lub jej podwyższenia, w przeciwnym zaś razie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania (art. 388 § 1 k.p.k.).