Rw 231/76

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk C. Bakalarski. Sędziowie: płk J. Drohomirecki, płk W. Sieracki (sprawozdawca).Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: ppłk J. Rulewski.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 1976 r. na rozprawie sprawy Wiesława K., skazanego nieprawomocnie za przestępstwo określone w art. 322 § 1 i 2 k.k. na karę 3 lat pozbawienia wolności, z powodu rewizji wniesionej przez obrońcę od wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w N. z dnia 10 czerwca 1976 r. nie uwzględnił rewizji obrońcy i zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Uzasadnienie faktyczne(...) Skarżący wnosił w swej rewizji o zmianę zaskarżonego wyroku przez złagodzenie wymierzonej kary do "granic najniższego ustawowego zagrożenia".Uzasadnienie prawnePo wysłuchaniu obrońcy, wnoszącego o uwzględnienie złożonej przezeń rewizji, oraz po wysłuchaniu prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, wnoszących o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy, Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zawarte w rewizji wywody, zmierzające do uzasadnienia zarzutu wymierzenia za popełnione przez oskarżonego przestępstwo określone w art. 322 § 1 i 2 k.k. rażąco surowej kary, nie są przekonujące. Przede wszystkim podkreślić należy, że nieostrożność stanowiąca ustawowe znamię przedmiotowej strony przestępstwa określonego w art. 322 k.k., a polegająca na naruszeniu przez sprawcę obowiązku bezpiecznego obchodzenia się z bronią wojskową lub innymi środkami walki, podlega stopniowaniu w zależności od tego, w jaki sposób oraz w jakiej mierze i jaki obowiązek w zakresie bezpiecznego obchodzenia się z bronią palną lub innym środkiem walki został przez sprawcę naruszony, co z kolei ma istotne znaczenie zarówno w aspekcie ustalenia stopnia społecznego niebezpieczeństwa czynu, jak i wymiaru kary. Rażące naruszenie owych obowiązków w powiązaniu z powstałymi w zakresie zdrowia lub życia innych osób skutkami nieostrożnego obchodzenia się z bronią wojskową lub innymi środkami walki jest tą okolicznością, która zwiększając stopień społecznego niebezpieczeństwa czynu sprawcy powinna być traktowana jako obciążająca przy wymiarze kary. Rażące naruszenie obowiązku ostrożnego zachowania się w ujęciu przepisu art. 322 k.k. następuje w szczególności wtedy, gdy sprawca świadomie narusza podstawowe zasady obchodzenia się z bronią palną (lub innymi przedmiotami wymienionymi w powołanym przepisie), albo też wtedy, gdy w miejscu przebywania innych osób sprawca manipuluje odpowiednimi urządzeniami (mechanizmami) broni palnej w taki sposób, że powoduje to załadowanie i wyrzucenie pocisku (wystrzał). W tym kontekście za szczególnie rażące naruszenie obowiązku ostrożnego obchodzenia się z bronią palną należy uznać skierowanie jej przez sprawcę w stronę człowieka w celu nastraszenia go pozorowaniem spowodowania strzału.Podstawową zasadą ostrożnego obchodzenia się z bronią palną jest kategoryczny zakaz zarówno kierowania jej (z wyjątkiem sytuacji, w których żołnierz jest uprawniony do użycia broni przeciwko człowiekowi) w stronę innego człowieka, jak i manipulowania wspomnianymi uprzednio urządzeniami broni palnej, zwłaszcza wówczas, gdy jej lufa jest zwrócona w kierunku innego człowieka.Oskarżony - jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego - naruszył, i to świadomie, przytoczone podstawowe zasady bezpiecznego obchodzenia się z bronią palną (...). To bezsporne ustalenie nie pozwala stwierdzić, że wymierzona prze sąd pierwszej instancji kara jest rażąco surowa, co w konsekwencji uniemożliwia jej złagodzenie w postępowaniu rewizyjnym, tym bardziej że sąd pierwszej instancji uwzględnił już w dostatecznym stopniu wszystkie okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonego, dając temu wyraz w wymierzeniu kary znacznie niższej od tzw. średniego ustawowego zagrożenia.