V KO 120/24

V KO 120/24 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie z zażalenia B.H. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Kaliszu z dnia 17 czerwca 2024 r., sygn. akt […], o odmowie wszczęcia śledztwa, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 23 października 2024 r. inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 3 października 2024 r., sygn. akt II Kp 262/24, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przekazania sprawy. UZASADNIENIE Do Sądu Najwyższego wpłynął postulat Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim przekazania innemu sądowi równorzędnemu sprawy z zażalenia B.H. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Kaliszu. Przedmiotowym orzeczeniem, ze względu na brak ustawowych znamion czynu zabronionego, odmówiono wszczęcia śledztwa w sprawie […] o przekroczenie uprawnień i niedopełnienie obowiązków przez ustalonego sędziego, mające przejawiać się w nieuwzględnieniu żądań skarżącego w zakresie w jakim zaskarżył czynności Komornika Sądowego. V KO 120/24 2 W uzasadnieniu wystąpienia Sąd właściwy miejscowo do rozpoznania zażalenia wskazał, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymagało przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdyż brak jest warunków do obiektywnego i bezstronnego rozpoznania środka odwoławczego, albowiem chodzi o sytuację, w której Sąd Rejonowy miałby rozpoznawać zażalenie na postanowienie o umorzeniu śledztwa, w sprawie, w której w zawiadomieniu o popełnieniu czynu zabronionego wskazano sędziego Sądu występującego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje; Inicjatywa Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim nie zasługiwała na uwzględnienie. W postulacie przedstawionym przez Sąd właściwy nie wykazano w sposób wystarczający, że zachodziły konkretne i rzeczywiste przesłanki do zastosowania wyjątku z art. 37 k.p.k. Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem przedstawionym przez Sąd Rejonowy, że w przypadku, gdy strona postępowania niezadowolona z finałowego zakończenia śledztwa wniosła zażalenie na postanowienie prokuratora odmawiające wszczęcia postępowania karnego, uzasadnione było skorzystanie z właściwości delegacyjnej. Trzeba dostrzec, że procedowanie Sądu w sprawie zażalenia B.H. nie będzie się wiązało z merytorycznym rozstrzyganiem w przedmiocie jego zarzutów w stosunku do konkretnej osoby. Oznacza to, że złożone zażalenie będzie prowadziło do kontroli prawidłowości orzeczenia niesądowego organu procesowego prowadzącego postępowanie przygotowawcze jedynie w sferze przedmiotowej, tzn. czy w ogóle opisane w zawiadomieniu zachowanie można zakwalifikować jako przestępstwo, a nie na płaszczyźnie podmiotowej, czyli rozstrzygania o odpowiedzialności karnej wskazanych w zawiadomieniu osób. Należało zauważyć, że zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa dotyczyło sędziego, przeciwko któremu nie toczy się ani postępowanie o uchylenie immunitetu, ani postępowanie dyscyplinarne. Z tego względu obawa Sądu, iż rozpoznanie zażalenia zgodnie z właściwością miejscową godziłoby w dobro wymiaru sprawiedliwości, była zbyt daleko idąca. Z powyższych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. WB [ms] V KO 120/24 3