V KO 26/14

Sygn. akt V KO 26/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 sierpnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący) SSN Józef Dołhy SSN Zbigniew Puszkarski (sprawozdawca) w sprawie P. S. skazanego z art. 148 § 1 i in. k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 sierpnia 2014 r. wniosku obrońcy skazanego o zasądzenie kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej p o s t a n o w i ł: zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. R. – Kancelaria Adwokacka w W. – kwotę 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym 23% podatku VAT, tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu skazanemu P. S., w zakresie ustalenia podstaw do wznowienia postępowania. UZASADNIENIE Na wniosek skazanego P. S. Przewodniczący Wydziału V Izby Karnej Sądu Najwyższego wyznaczył mu obrońcę z urzędu w osobie adw. T. R., w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 31 sierpnia 2006 r., sygn. akt II AKa […] albo poinformowania o braku podstaw do złożenia takiego wniosku. 2 Wyznaczony obrońca złożył umotywowaną opinię o braku podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w wymienionej sprawie. Jednocześnie wystąpił o przyznanie mu kosztów udzielonej skazanemu pomocy prawnej w kwocie 540 zł, oświadczając, że nie zostały opłacone w całości ani w części. Uzasadniając żądanie wskazał, że sporządzenie opinii wiązało się z dużym nakładem pracy, wynikającym z konieczności zapoznania się z ponad 30 tomami akt sprawy, jak też wykonaniem „ponad 1000 fotografii, 400 fotokopii, co zajęło ponad 2 dni”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek – co do zasady – zasługuje na uwzględnienie, jako że wyznaczony z urzędu obrońca skazanego wykonał zleconą mu czynność, za co należy mu się wynagrodzenie. W sprawie nie zachodzą jednak okoliczności uzasadniające przyznanie adwokatowi kwoty wynoszącej 150% stawki minimalnej (360 zł), określonej za tę czynność w mającym zastosowanie rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Należy bowiem dostrzec, że nakład pracy adwokata był związany nie tyle z ilością tomów akt sprawy (ich liczba nie wydaje się zresztą szczególnie duża) oraz wykonywaniem fotografii i fotokopii (nie było to bezwzględnie konieczne, ale wynikało z wybranej przez adwokata organizacji pracy), ile z treścią skierowanego przez skazanego do Sądu Najwyższego wniosku o wznowienie postępowania. We wniosku tym skazany twierdził, że w toku postępowania doszło do „pominięcia przesłuchania świadków, których wyjaśnienia mogłyby mieć istotny wpływ na orzeczenie Sądu Okręgowego w W. (…)”, jednak nie podał ani nazwisk tych potencjalnych świadków ani na jakie okoliczności mieliby zostać przesłuchani. Istotą złożonej przez obrońcę informacji jest ocena, czy w osobistym wniosku o wznowienie postępowania skazany podał okoliczności uzasadniające wzruszenie prawomocnych wyroków. W tym względzie adwokat wyraził pogląd, że „wniosek o wznowienie postępowania jest pozbawiony podstaw prawnych”, w szczególności dlatego, że „skazany nie wskazuje nowych świadków, jak też okoliczności jakie ich ewentualne zeznania miałyby udowodnić” oraz że „wskazanie jedynie ogólnych 3 zastrzeżeń co do, zdaniem skazanego, niepełnego postępowania dowodowego przed Sądem I instancji nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania, ponieważ okoliczności uzasadniające wniosek muszą wskazywać na prawdopodobieństwo zmiany wyroku w wyniku ich uwzględnienia przez Sąd”. Trudno przyjąć, by sformułowanie takiej konkluzji wymagało od adwokata nakładu pracy wyraźnie większego niż przeciętny w tego rodzaju sprawach, zatem wysokość należnej kwoty określono według stawki minimalnej ustalonej w § 14 ust. 4 pkt 2 wymienionego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (…), podwyższając ją, zgodnie z § 2 ust. 3 tegoż rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług. [aw]