V KO 89/21
Izba Karna2021-11-30
Skład orzekający: Jacek Błaszczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy wnioskodawca jest radcą prawnym, który wcześniej orzekał jako sędzia w tym samym sądzie, co może budzić wątpliwości co do obiektywizmu?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. jest uzasadnione, gdy wnioskodawca jest radcą prawnym, który wcześniej orzekał jako sędzia w sądzie rozpatrującym sprawę. Taka sytuacja może budzić u postronnych obserwatorów przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy, co narusza dobro wymiaru sprawiedliwości. Przekazanie sprawy jest środkiem wyjątkowym, stosowanym w celu uniknięcia zarzutów o brak obiektywizmu i bezstronności.Stan faktyczny
Sąd Okręgowy w P. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy K. Ż. innemu sądowi równorzędnemu. Wnioskodawca jest radcą prawnym, który wcześniej orzekał jako sędzia w Sądzie Okręgowym w P.. Sąd Okręgowy uznał, że taka sytuacja może budzić wątpliwości co do obiektywizmu. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w P..Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt V KO 89/21 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk po rozpoznaniu w sprawie K. Ż. z wniosku o zadośćuczynienie w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 listopada 2021 r., wniosku Sądu Okręgowego w P. zawartego w postanowieniu z dnia 25 października 2021 r., sygn. akt III Ko (…) o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w P.. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 października 2021 r., sygn. akt III Ko (…), Sąd Okręgowy w P., na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem przekazania sprawy z wniosku K. Ż. innemu sądowi równorzędnemu. Wnioskujący Sąd wskazał, że wnioskodawca jest radcą prawnym, a wcześniej orzekał jako sędzia w jednym z wydziałów gospodarczych Sądu Okręgowego w P.. W ocenie wnioskującego Sądu tego rodzaju sytuacja może stwarzać u postronnego obserwatora, przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w Sądzie Okręgowym w P. w sposób obiektywny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Okręgowego w P. jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Korzystanie z właściwości z delegacji przewidzianej ustawowo w przepisie art. 37
2 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) – i jedynie w sytuacji, gdy zostanie wykazane, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia. W niniejszej sprawie, istotnie, sprawa dotyczy radcy prawnego, który był uprzednio związany z Sądem Okręgowym w P., gdzie orzekał jako sędzia. Obecnie natomiast, wnioskodawca występuje w sprawach jako radca prawny. Z akt sprawy wynika, że kancelaria wnioskodawcy ma siedzibę w obszarze właściwości Sądu Okręgowego w W. i choć większość świadków istotnie zamieszkuje na tym obszarze, to z uwagi na wykonywanie obowiązków zawodowych w obszarze właściwości tego Sądu, nie jest zasadnym przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w W.. Dla uniknięcia w takim wypadku zarzutów, które mogłyby rzutować na brak obiektywizmu i bezstronności przy rozpoznaniu sprawy, celowe jest, by była ona rozpoznana przez inny Sąd Okręgowy. Stanowisko takie jest zgodne z dotychczasową praktyką Sądu Najwyższego (vide: m. in. postanowienie z dnia 7 czerwca 2018 r., V KO 41/18, LEX nr 2506137). Mając na względzie zrozumiałą i przekonującą argumentację przedstawioną w uzasadnieniu wystąpienia sądu właściwego miejscowo i rzeczowo do rozpoznania wniesionego środka odwoławczego, uznać należało, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem rozpoznania sprawy do innego sądu równorzędnego. Nic nie stoi obecnie na przeszkodzie, aby sądem tym był Sąd Okręgowy w P.. Pozostaje on w stosunkowo bliskiej odległości od W. i ewentualny dojazd stron, czy świadków, nie powinien stanowić nadmiernej uciążliwości. Z tych też powodów orzeczono jak w sentencji.
Powiązane orzeczenia
- III KO 144/24 2024-10-02Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy stroną postępowania jest sędzia sądu właściwego miejscowo, z którym pozostali sędziowie utrzymują kontakty zawodowe i towarzyskie?
- II KO 40/22 2022-05-11Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. w sytuacji, gdy sędzia orzekający w sprawie był wcześniej asesorem w tej samej sprawie, co może budzić wątpliwości co do…
- III KO 119/25 2025-07-29Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na obawy o brak obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy?
- IV KO 97/20 2020-09-23Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdy sprawa dotyczy sędziego orzekającego w pionie karnym sądu, w którym sprawa ma być rozpoznana, a relacje zawodowe i koleżeńskie s…
- V KO 106/23 2023-12-13Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu ze względu na wątpliwości co do obiektywizmu i bezstronności sądu właściwego miejscowo?
Powołane przepisy
art. 37 KPKart. 37art. 45 ust. 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy