V KRN 236/79

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Żebrowski (sprawozdawca). Sędziowie: J. Gaj, J. Pustelnik.Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Stanisława G. i Mieczysława G., oskarżonych z art. 224 § 2 k.k., z powodu rewizji nadzwyczajnej wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości na korzyść oskarżonych od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 11 listopada 1977 r.uchylił zaskarżony wyrok w stosunku do Stanisława G. i Mieczysława G. w części orzekającej karę łączną grzywny oraz zmienił tenże wyrok w części skazującej tychże oskarżonych za czyny przewidziane w art. 224 § 2 k.k. w ten sposób, że uniewinnił ich od zarzutu popełnienia tych przestępstw (...).Uzasadnienie faktyczneSąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 11 listopada 1977 r. uznał Stanisława G. i Mieczysława G. za winnych tego, że w okresie od grudnia 1976 r. do kwietnia 1977 r. w J. odprzedali z zyskiem bony towarowe PKO wartości po 300 dolarów USA, za co Stanisław G. uzyskał 25.000 zł, a Mieczysław G. - 24.000 zł, i za to na podstawie art. 224 § 2 k.k. skazał ich na kary po 6 miesięcy pozbawienia wolności i po 10.000 zł grzywny. Orzeczone kary pozbawienia wolności Sąd ten na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 dekretu z dnia 19 lipca 1977 r. o amnestii (Dz. U. Nr 24, poz. 102) darował.Ponadto Sąd Rejonowy uznał Stanisława G. i Mieczysława G. za winnych tego, że w okresie od dnia 11 listopada 1976 r. do grudnia 1976 r. w J., działając wspólnie i w porozumieniu z Władysławą W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadzili organy upoważnione do likwidacji spadku po zmarłym w Belgii Janie G. w błąd w tn sposób, że uprzedzeni o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania złożyli przed miejscowym notariuszem "zapewnienie spadkowe", zatajając w nim fakt istnienia rodzeństwa w osobach Władysława G., Janiny P., Józefa G. i Walentyny S., przez co spowodowali podział masy spadkowej wartości 352.915 franków belgijskich, tj. 423.321,54 zł polskich, na cztery - zamiast na osiem - części, czym działali na szkodę wymienionego rodzeństwa, i za to na podstawie art. 205 § 1 i art. 36 § 3 k.k. skazał na kary po 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania na okres lat 3 oraz grzywny w wysokości po 40.000 zł.Na podstawie art. 70 k.k. Sąd ten wymierzył oskarżonym łączne kary grzywny w wysokości po 50.000 zł.Wyrok ten w stosunku do Stanisława G. i Mieczysława G. nie został zaskarżony.Powyższy wyrok zaskarżył Minister Sprawiedliwości rewizją nadzwyczajną, wniesioną na korzyść Stanisława G. i Mieczysława G., zarzucając obrazę art. 224 § 2 k.k. przez uznanie, że działanie oskarżonych wypełniło znamiona tego przepisu, oraz wnosząc o uchylenie wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej grzywny i uniewinnienie oskarżonych od zarzutu określonego w art. 224 § 2 k.k.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja nadzwyczajna jest słuszna.Oskarżeni Stanisław G. i Mieczysław G. otrzymali spadek po swoim bracie zamieszkałym za granicą i tamże zmarłym. Spadek został wypłacony przez Bank PKO SA w dolarowych bonach towarowych. Oskarżeni sprzedali część bonów po cenie wyższej od ich bankowego kursu.Za przestępstwo przewidziane w art. 224 § 2 k.k. odpowiada ten, kto odprzedaje z zyskiem towary lub dokumenty, określone tylko w § 1 tego artykułu, a więc między innymi skupowane bez uprawnień i w celu odprzedaży z zyskiem. Nie stanowi więc przestępstwa spekulacji, określonego w art. 224 § 2 k.k., odprzedanie, choćby z zyskiem, bonów towarowych Banku PKO SA, otrzymanych w tymże banku np. jako zagraniczny spadek.Ze względu na to, że opisane wyżej działanie oskarżonych Stanisława G. i Mieczysława G. nie wyczerpuje tak rozumianych znamion przestępstwa określonego w art. 224 § 2 k.k., zmieniono zaskarżony wyrok w tej części i obu oskarżonych uniewinniono od zarzutu popełnienia tych przestępstw. Konsekwencją tego stanowiska było uchylenie zaskarżonego wyroku w części orzekającej karę łączną grzywny (...).