V KRN 6/74

WyrokIzba Karna1974-01-29

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doręczenie oskarżonemu odpisu rewizji nadzwyczajnej wniesionej na jego niekorzyść, domagającej się zastosowania surowszej kwalifikacji prawnej i niekorzystnej zmiany w orzeczeniu o karze, spełnia wymóg procesowego uprzedzenia oskarżonego o możliwości zastosowania surowszego przepisu, gdy przepis ten nie został powołany w akcie oskarżenia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że doręczenie oskarżonemu odpisu rewizji nadzwyczajnej wniesionej na jego niekorzyść, która domaga się zastosowania surowszej kwalifikacji prawnej i niekorzystnej zmiany w orzeczeniu o karze, spełnia wymóg procesowego uprzedzenia oskarżonego o możliwości zastosowania surowszego przepisu, nawet jeśli przepis ten nie został powołany w akcie oskarżenia. W związku z tym, nie ma przeszkód do merytorycznej zmiany zaskarżonych wyroków zgodnie z wnioskami rewizji nadzwyczajnej, jeśli wykazano obrazę przepisów prawa materialnego.
Stan faktyczny
Prokurator Generalny wniósł rewizję nadzwyczajną na niekorzyść oskarżonego Włodzimierza Kazimierza W. od wyroku Sądu Powiatowego w Radomsku, utrzymanego w mocy przez Sąd Wojewódzki w Łodzi. Rewizja dotyczyła zarzutów z art. 11 § 1, art. 208, 203 § 1 k.k. w związku z art. 60 § 1 k.k. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę i zmienił zaskarżone wyroki.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zmienił zaskarżone wyroki w ten sposób, że przyjął, iż obu przypisanych czynów oskarżony dopuścił się w warunkach wielokrotnej recydywy ustawowej określonej w art. 60 § 2 k.k., za podstawę skazania przyjął odpowiednie przepisy k.k. w związku z art. 60 § 2 k.k., a za podstawę orzeczenia nadzoru ochronnego art. 62 § 2 k.k., zaostrzył orzeczone kary pozbawienia wolności i karę łączną.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia M. Budzianowski. Sędziowie: dr A. Kafarski, K. Wagner (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: M. Tuszyńska.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Włodzimierza Kazimierza W., oskarżonego z art. 11 § 1, art. 208, 203 § 1 k.k. w związku z art. 60 § 1 k.k., z powodu rewizji nadzwyczajnej wniesionej na niekorzyść oskarżonego przez Prokuratora Generalnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej od wyroku Sądu Powiatowego w Radomsku z dnia 25 kwietnia 1973 r. utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Łodzi - Ośrodek Zamiejscowy w Piotrkowie Trybunalskim - jako rewizyjnego - z dnia 13 lipca 1973 r.,zmienił powyższe wyroki w ten sposób, że:1) przyjął, iż obu przypisanych czynów oskarżony Włodzimierz Kazimierz W. dopuścił się w warunkach wielokrotnej recydywy ustawowej określonej w art. 60 § 2 k.k.;2) za podstawę skazania przyjął co do pierwszego z przypisanych czynów art. 11 § 1 i art. 208 k.k. w związku z art. 60 § 2 k.k., co do drugiego przypisanego czynu - art. 203 § 1 k.k. w związku z art. 60 § 2 k.k., a za podstawę orzeczenia nadzoru ochronnego - art. 62 § 2 k.k.;3) orzeczone kary pozbawienia wolności zaostrzył za pierwszy przypisany czyn - do 4 lat, za drugi przypisany czyn - do 3 lat, karę zaś łączną pozbawienia wolności - do 6 lat z zaliczeniem okresu tymczasowego aresztowania od dnia 2 stycznia 1973 r. do dnia 3 stycznia 1973 r. i od dnia 23 lutego 1973 r. (...).Uzasadnienie faktyczneZgodnie z przyjętym orzecznictwem art. 60 k.k. - jako norma części ogólnej kodeksu karnego tworząca szczególne obostrzenie kary - jest elementem z zakresu prawidłowej kwalifikacji prawnej czynu. Wymaga zatem procesowego uprzedzenia oskarżonego, jeżeli w akcie oskarżenia przepis ten nie został powołany, a sąd dojdzie do wniosku, że należy skazać w warunkach powrotu do przestępstwa. Analogicznie można przyjąć, że wymaga procesowego uprzedzenia oskarżonego, gdy w akcie oskarżenia przyjęto art. 60 § 1 k.k., a prawidłowo powinien być zastosowany art. 60 § 2 k.k. - jako przepis surowszy.Skoro jednak doręczenie oskarżonemu odpisu rewizji nadzwyczajnej wniesionej na niekorzyść, a domagającej się zastosowania do czynu oskarżonego surowszej kwalifikacji prawnej i niekorzystnej dla niego zmiany w orzeczeniu o karze, spełnia wymaganie art. 346 k.p.k. (por. wyrok składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 1970 r. - V KRN 435/69, OSNKW z 1970 r. z. 7-8, poz. 75, nawiązujący do uchwały pełnego składu Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 1965 r. - VI KO 7/64, OSNKW 1965, z. 4, poz. 35), to w niniejszej sprawie - wobec wykazanej obrazy przepisów prawa materialnego - nie ma przeszkód do merytorycznej zmiany zaskarżonych wyroków, zgodnie z trafnymi wnioskami rewizji nadzwyczajnej (...).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 11 § 1art. 208art. 60 § 1 KKart. 60 § 2 KKart. 208 KKart. 203 § 1 KKart. 62 § 2 KKart. 60 KKart. 346 KPK§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026.