VI KO 21/61

UchwałaIzba Karna1961-04-13

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy oskarżonego, któremu akt oskarżenia zarzuca kradzież drzewa z lasów państwowych i jego sprzedaż, można skazać na podstawie art. 2 § 3 ustawy o zwalczaniu spekulacji?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy rozstrzygnął, że oskarżonego, któremu zarzuca się kradzież drzewa z lasu państwowego i jego sprzedaż, nie można skazać na podstawie art. 2 § 3 ustawy o zwalczaniu spekulacji. Przepis ten dotyczy sprzedaży z zyskiem towaru nabytego legalnie w przedsiębiorstwie handlu detalicznego, co nie jest tożsame z czynem polegającym na zagarnięciu mienia i jego odpłatnym zbyciu.
Stan faktyczny
Oskarżony został oskarżony o kradzież drzewa z lasów państwowych, a następnie sprzedaż tego drzewa okolicznym rolnikom. Sąd Wojewódzki w Rzeszowie przedstawił Sądowi Najwyższemu kwestię prawną, czy w takiej sytuacji można skazać oskarżonego na podstawie ustawy o zwalczaniu spekulacji.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchwalił, że oskarżonego, któremu zarzuca się kradzież drzewa z lasów państwowych i jego sprzedaż, nie można skazać na podstawie art. 2 § 3 ustawy o zwalczaniu spekulacji.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes Z. Opuszyński. Sędziowie: A. Kafarski, J. Zembaty (sprawozdawca). Prokurator: H. Rajzman.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Wojciecha G. oskarżonego z art. 1 § 1 dekretu z dnia 4 marca 1953 r. (Dz. U. Nr 17, poz. 68), po wysłuchaniu wniosku Prokuratora, na podstawie art. 390 k.p.k. uchwalił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Rzeszowie kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy, a mianowicie:"Czy oskarżonego, któremu akt oskarżenia zarzuca przestępstwo z art. 1 § 1 dekretu z dnia 4 marca 1953 r. (Dz. U. Nr 17, poz. 68), polegające na kradzieżach drzewa z lasów państwowych, a następnie sprzedaży tego drzewa okolicznym rolnikom, można skazać na podstawie art. 2 § 3 ustawy z dnia 13 lipca 1957 r. o zwalczaniu spekulacji (Dz. U. Nr 30, poz. 171)?"rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneOdpowiedzialności karnej na podstawie art. 2 § 3 ustawy z dnia 13 lipca 1957 r. o zwalczaniu spekulacji (Dz. U. Nr 39, poz. 171) podlega ten, kto sprzedaje z zyskiem towar nabyty w drodze legalnej w przedsiębiorstwie handlu detalicznego. Z działaniem tym nie może być utożsamiany czyn oskarżonego, opisany w akcie oskarżenia jako zagarnianie drzewa z lasu państwowego i następnie odpłatne zbywanie tego drzewa. Dlatego też skazanie oskarżonego na podstawie art. 2 § 3 ustawy z dnia 13 lipca 1957 r. nastąpiłoby z naruszeniem przepisów art. 2 § 1, art. 313 oraz art. 328 i 329 k.p.k. Te dwa ostatnie przepisy zawierają dostatecznie wyraźną wskazówkę, że czyn "przypisany" oskarżonemu nie może się różnić co do swojej istoty z czynem "zarzuconym" temu oskarżonemu. Wskazanie w akcie oskarżenia, że sprawca kradzieży sprzedawał potem rzeczy skradzione, nie zastępuje zarzutu sprzedaży z zyskiem mienia nabytego legalnie w przedsiębiorstwie handlu detalicznego.Stanowisko tu wyrażone zbieżne jest w swojej podstawowej osnowie z poglądem Sądu Najwyższego wyrażonym w wyroku z dnia 10 lutego 1960 r. III K 1297/58 (wyd. Gener. Prok. nr 4/60, poz. 65).W tym stanie rzeczy rozstrzygnięto jak w konkluzji uchwały.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 1 § 1art. 390 KPKart. 2 § 3art. 2 § 1art. 313art. 328§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026.