VI KO 28/60

SentencjaSąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym uchwalił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki kwestię prawną, wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy jest dopuszczalna skarga rewizyjna oskarżonego od wyroku uniewinniającego"- rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneArt. 360 k.p.k. zezwala stronom na zakładanie rewizji od wyroków, wydanych w pierwszej instancji. Żaden przepis ustawy nie stanowi, iż na korzyść oskarżonego wolno wnosić tylko rewizję od wyroku skazującego. Jednakże rewizja zmierzać musi zawsze do uzyskania tej lub innej modyfikacji zaskarżonego wyroku, tj. jego sentencji. Według art. 373 § 3 k.p.k. w rewizji należy - pod rygorem pozostawienia rewizji bez rozpoznania (art. 376 k.p.k.) - wskazać te części wyroku, o których uchylenie lub zmianę strona wnosi. Uzasadnienie wyroku I instancji jest uzasadnieniem sentencji wyroku, wyjaśniającym jej podstawy faktyczne i prawne (art. 339 k.p.k.). Uzasadnienie wyroku nie jest w żadnym razie częścią wyroku, pojmowanego jako sentencja. Nie można samoistnie zaskarżać ustaleń zawartych w uzasadnieniu, nie atakując samej sentencji.Oskarżony nie może więc składać rewizji, w której domagałby się wyłącznie zmiany treści uzasadnienia wyroku uniewinniającego. To samo odnosi się oczywiście i do rewizji na korzyść, wnoszonej przez osoby wymienione w art. 362 k.p.k.Z powyższych wywodów wynika, że rewizję na korzyść oskarżonego od wyroku uniewinniającego założyć wolno jedynie wtedy, gdy dotyczy ona tych rozstrzygnięć, które poza zagadnieniami winy i kary (art. 328 i 329 k.p.k.) stanowią orzeczenie co do kwestii wymienionych w art. 330 k.p.k., jako tych, które sentencja wyroku zawiera "w miarę potrzeby" (w szczególności orzeczenie o zastosowaniu środka zabezpieczającego i orzeczenie co do dowodów rzeczowych).