VI KO 38/62

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes F. Wróblewski.Sędziowie: A. Kafarski (współsprawozdawca), F. Karolus, E. Binkiewicz, Z. Kubec, J. Matysiak, R. Kryże (sprawozdawca).Prokurator: H. Rajzman.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Stefana G. i innych, oskarżonych z art. 1 § 1 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228), po wysłuchaniu wniosku prokuratora uchwalił przedstawioną przez Sąd Najwyższy w trybie art. 390 § 1 k.p.k. kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy uzyskanie ceny produktu przez Państwową Komisję Cen na podstawie oferty kalkulacyjnej zawierającej dane dotyczące tzw. kosztów własnych, tj. ilości kosztów i robocizny, wyższych od faktycznych i w związku z tym pobranie ustalonych cen od odbiorców przedsiębiorstw stanowi przestępstwo zagarnięcia mienia społecznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228) w przedmiocie różnicy między podanymi w kalkulacji kosztami własnymi a faktycznie poniesionymi?"rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneStosownie do art. 1 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228) zagarniecie mienia społecznego może nastąpić przez działanie dokonane w jakikolwiek sposób. Jeżeli zatem określonemu działaniu sprawcy towarzyszy zamiar wyzyskania efektów tego działania po to, by sięgnąć po własność nienależnego mu mienia społecznego, i sprawca po mienie to rzeczywiście sięga, to zachodzą warunki do przypisania mu zagarnięcia tego mienia bądź usiłowania zagarnięcia.Kwestia, czy działaniu sprawcy towarzyszył zamiar przestępny i w jakiej postaci, należy do sfery ustaleń faktycznych, których podstawą powinien być całokształt okoliczności charakteryzujących działanie sprawcy jako przedsięwzięte celowo i zespolone w jeden czyn przestępny.Okoliczność, że Państwowa Komisja Cen rozporządza właściwym aparatem i rzeczoznawcami i że obowiązana jest do sprawdzenia i właściwej analizy wszystkich elementów oraz podstawy faktycznej kalkulacji, nie wyłącza możliwości wprowadzenia jej przez sprawcę w błąd, np. przez przedstawienie fałszywych dokumentów.