VI KO 54/59

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym po rozpoznaniu wniosku Sądu Wojewódzkiego w Opolu o rozstrzygnięcie kwestii prawnej:"Czy podlega ukaraniu jako sprawca czynu z art. 6 § 2 ustawy z dnia 13 lipca 1957 r. (Dz. U. Nr 339, poz. 171) skupujący przed wejściem w życie tej ustawy, a wiec nie w sposób, określony w art. 6 § 1 tejże ustawy, bez uprawnienia w celu odsprzedaży z zyskiem towary, nabyte w kraju za waluty obce, wpłacone za granicą, lub dokumenty, uprawniające do otrzymania tych towarów, jeżeli sprzedaż ich nastąpiła dopiero po wejściu w życie cytowanej ustawy z dnia 13 lipca 1957 r." -postanowił rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneArt. 6 ustawy z dnia 13 lipca 1957 roku (Dz. U. Nr 39, poz. 171) przewiduje dwa samoistne stany faktyczne, z których jeden opisany jest w § 1, a drugi w § 2 tego przepisu.Użyte w art. 6 § 2 słowa: "w sposób określony w § 1" są powszechnie znanym w praktyce legislacyjnej skrótem stylistycznym, mającym na celu uniknięcie powtarzania słów, lecz bynajmniej nie uzależniają one ani prawnie, ani logicznie istnienia przestępstwa, określonego przez § 2 art. 6, od istnienia przestępstwa, określonego przez § 1 art. 6.Dlatego też brak podstaw prawnych do ścigania czynu, określonego w § 1 art. 6 wyżej wymienionej ustawy, z powodu popełnienia go przed wejściem w życie ustawy, nie ogranicza możliwości czynu, określonego w art. 2 § 6, a popełnionego po wejściu w życie ustawy z 13 lipca 1957 r., tj. po dniu 26 lipca 1957 r. (co może mieć znaczenie w sprawie niniejszej, ze względu na datę popełnienia niektórych czynów przestępnych, przypisanych oskarżonemu).Warunkiem prawnym wszakże przypisania przestępstwa z art. 6 § 2 jest to, aby sprzedawane z zyskiem po wejściu w życie ustawy z dnia 13 lipca 1957 r. towary lub dokumenty miały obiektywne przymioty, o których mówi § 1 art. 6, a mianowicie: zostały nabyte w kraju, bez uprawnienia, w celu odsprzedaży z zyskiem, za waluty obce wpłacone w kraju lub za granicą.