VI KO 68/59

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym w składzie siedmiu sędziów po rozpoznaniu kwestii prawnej przekazanej do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu w powiększonym składzie:"I. czy dziesięcioletnie przedawnienie, o którym mowa w art. 12 in fine ustawy z dnia 15 listopada 1956 r. o odpowiedzialności Państwa za szkody wyrządzone przez funkcjonariuszów państwowych (Dz. U. Nr 54, poz. 243) dotyczy roszczeń zarówno z tytułu uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia wynikłych ze zbrodni lub występku funkcjonariusza państwowego, jak i z tytułu oczywiście bezzasadnego aresztowania lub niesłusznego skazania, czy też do roszczeń z tego drugiego tytułu stosuje się zawsze 3-letnie przedawnienie, a 10-letnie przedawnienie dotyczy wyłącznie roszczeń z tytułu odszkodowania za uszkodzenie lub rozstrój zdrowia, doznane w okolicznościach w tymże art. 12 określonych";"2. w wypadku udzielenia na powyższe pytanie odpowiedzi w tym sensie, że po upływie 3-letniego okresu przedawnienia nie może być już dochodzone roszczenie z tytułu oczywiście bezzasadnego aresztowania lub niesłusznego skazania, a zatem, gdy jako przedmiot sprawy pozostałoby tylko roszczenie z tytułu uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, wynikłych ze zbrodni lub występku funkcjonariuszów państwowych, - jaki sąd, cywilny czy karny, - byłby właściwy do rozpoznania sprawy" -uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePrzepisy art. 12 ustawy z dnia 15 listopada 1956 r. o odpowiedzialności Państwa za szkody wyrządzone przez funkcjonariuszów państwowych (Dz. U. Nr 54, poz. 243), określa terminy przewidziane dla dochodzenia roszczeń na podstawie art. 510 k.p.k.Roszczenie o odszkodowanie, o którym mowa w art. 510 k.p.k. stanowi jedną całość. Uwzględnienie odpowiednich fragmentów tego roszczenia w jego materialnej istocie wyrażać się musi w jednej globalnej sumie, obejmującej wszystkie te fragmenty.Fakt, że jeden z tych fragmentów posiada przywilej dłuższego okresu przedawnienia do zgłoszenia roszczenia odszkodowawczego, sprawiać tedy musi przesunięcie krótszych terminów i objęcie dłuższym okresem przedawnienia całości roszczenia, będącego roszczeniem o jeden wspólny ekwiwalent.W tym stanie rzeczy należało udzielić odpowiedzi jak wyżej, a zarazem uznać drugą część postawionego pytania prawnego za bezprzedmiotową.