VI KO 68/61

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes Z. Opuszyński.Sędziowie: M. Paluch (sprawozdawca), R. Kryże (współsprawozdawca), J. Zembaty, K. Dobesz, J. Majewski, W. Ostrowski.Prokurator: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Kazimiery K. i Henryka C., oskarżonych z art. 45 § 1, 53, 64 § 2 u.k.d., po wysłuchaniu wniosku prokuratora, uchwalił przedstawioną przez Sąd Najwyższy w trybie art. 390 § 1 k.p.k. kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy zagraniczne monety złote, mające w swoim kraju obieg ustawowy, należy zaliczyć do wartości dewizowych wymienionych w art. 2 pkt 1 ustawy dewizowej z dnia 28 marca 1952 r. (Dz. U. Nr 21, poz. 133), czy też do innych wartości dewizowych wymienionych w art. 2 pkt 2 tej ustawy, i czy w związku z tym przywóz z zagranicy takich monet wymaga zezwolenia?"rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneWedług art. 19 ustawy dewizowej z dnia 28 marca 1952 r. (Dz. U. Nr 21, poz. 133) obrót wartościami dewizowymi bez zezwolenia właściwej władzy jest zabroniony. Do obrotu tymi wartościami ustawa dewizowa zalicza między innymi przywóz tych wartości do kraju (art. 4 pkt 3).Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 kwietnia 1952 r. w sprawie wykonania ustawy dewizowej (Dz. U. Nr 21, poz. 137) w § 26 udziela generalnego zezwolenia na przywóz do kraju zagranicznych pieniędzy, jak również złota i platyny - pod warunkiem jednak, że to złoto lub platyna nie stanowi wartości dewizowej w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy dewizowej z 1952 r. Ten ostatni zaś przepis uznaje za wartość dewizową wszelkie złoto, z wyjątkiem jedynie wyrobów użytkowych.Monety złote są oczywiście również złotem. Stąd przepis art. 2 pkt 2 ustawy dewizowej stanowi normę szczególną względem przepisu art. 2 pkt 1 tej ustawy, gdzie mowa o zagranicznych środkach płatniczych, między innymi w postaci monet. Takiej monecie złotej nie można - w ogólności rzecz biorąc - nadawać przymiotu wyrobu użytkowego. Wskazują na to przepisy § 3 wymienionego rozporządzenia z dnia 15 kwietnia 1952 r. Z ust. 2 tego paragrafu wynika wprost, że co się tyczy złotych monet, to traktowane one są na równi z wyrobami użytkowymi tylko wtedy, gdy bite zostały przed 1850 r. i mają charakter numizmatu.Wszystko to świadczy dostatecznie wyraźnie, że przywóz do kraju zagranicznych monet złotych nie mających owych cech specjalnych jest przywozem złota w postaci wartości dewizowej.Z powyższych zasad uchwalono jak w sentencji.