VI KO 91/60

PostanowienieIzba Karna1961-09-02

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Według jakiego kursu określa się wartość zagranicznych środków płatniczych, stanowiących przedmiot przestępstw dewizowych, w rozumieniu ustawy dewizowej z dnia 28.III.1952 r. i ustawy karnej skarbowej z dnia 13.IV.1960 r.?
Ratio decidendi
Wartość zagranicznych środków płatniczych, stanowiących przedmiot przestępstw dewizowych, należy określać według kursów specjalnych dla banknotów i dewiz zagranicznych, ogłaszanych przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego w Monitorze Polskim. Kursy te są przewidziane między innymi dla realizacji mienia ulokowanego w walutach obcych.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy rozpatrywał zagadnienie prawne dotyczące sposobu określania wartości zagranicznych środków płatniczych (dolarów USA) stanowiących przedmiot przestępstw dewizowych. Dotyczyło to zarówno ustawy karnej dewizowej z 1952 r., jak i ustawy karnej skarbowej z 1960 r. Ustawa z 1960 r. wprowadziła kary grzywny lub pieniężne za przestępstwa dewizowe, jeśli wartość środków nie przekraczała 2.500 zł.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił rozstrzygnąć zagadnienie prawne dotyczące kursu określania wartości zagranicznych środków płatniczych jak wyżej.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym, po rozpoznaniu przekazanego przez skład zwykły Sądu Najwyższego zagadnienia prawnego:"Według jakiego kursu określa się wartość zagranicznych środków płatniczych - dolarów USA - stanowiących przedmiot obrotu w rozumieniu ustawy dewizowej z dnia 28.III.1952 r. (Dz. U. poz. 133) i ustawy karnej skarbowej z dnia 13.IV.1960 r. (Dz. U. poz. 123)" - postanowił rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneZagadnienie określenia w walucie polskiej wartości zagranicznych środków płatniczych, stanowiących przedmiot przestępstw dewizowych, nasuwało zarówno przy stosowaniu ustawy karnej dewizowej z dnia 28.III.1952 r. (Dz. U. poz. 134) jak i przy stosowaniu obecnie obowiązującej ustawy karnej skarbowej z dnia 13.IV.1960 r. (Dz. U. poz. 123) wątpliwości co do tego - według jakiej relacji należało przeliczać dewizy i pieniądze zagraniczne na złote polskie. Miało to znaczenie w szczególności, gdy chodziło o tzw. przypadki przestępstw dewizowych małej wagi z u.k.d. z dnia 28.III.1952 r. Zagadnienie powyższe stało się niezmiernie doniosłe z chwilą wejścia w życie ustawy karnej skarbowej z dnia 13.IV.1960 r. (Dz. U. poz. 123), która wprawdzie nie przewiduje przypadków przestępstw dewizowych małej wagi, ale stanowi, że jeżeli wartość zagranicznych środków płatniczych nie przekracza kwoty 2.500 zł - to sprawca przestępstwa dewizowego podlega tylko karze grzywny (art. 45 § 2) albo nawet karze pieniężnej porządkowej (art. 56 § 1 pkt 2). Orzecznictwo sądowe odnośnie przestępstw dewizowych kształtowało się w zasadzie w ten sposób, że obliczenia wartości walut zagranicznych dokonywano według kursów specjalnych dla banknotów i dewiz zagranicznych, ogłaszanych przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego w Monitorze Polskim, bowiem kursy specjalne przewidziane są między innymi także dla realizacji mienia ulokowanego w walutach obcych (patrz np. objaśnienie do ustępu III obwieszczenia Prezesa N.B.P., z dnia 1.VI.1960 r. w sprawie kursów dewiz i walut zagranicznych - Monitor Polski Nr 46 poz. 223) - a więc w relacji, jeżeli chodzi o dolara USA, 1 dolar = 24 zł (por. wyrok S. N. z 20.VII.1960 r. - sygn. akt I K 85/60).Powyższy pogląd prawny Sądu Najwyższego pokrywa się ze stanowiskiem władz finansowych zawartych w obwieszczeniach Prezesa Narodowego Banku Polskiego, wydanych na podstawie art. 12 pkt 5 ustawy dewizowej z dnia 28 marca 1952 r. Dz. U. poz. 133 (por. obwieszczenie Prezesa N.B.P. z dnia 9.XII.1960 r. - Monitor Polski Nr 90, poz. 410 i z dnia 1 stycznia 1961 r. - Monitor Polski Nr 1, poz. 12).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 45 § 2art. 56 § 1 pkt 2art. 12 pkt 5§ 2§ 1 pkt 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026.