VI KO 81/62

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes F. Wróblewski.Sędziowie: K. Wagner (sprawozdawca), J. Dziowgo (współsprawozdawca).Prokurator: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Pawła D. oskarżonego z art. 1 § 1 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. o odpowiedzialności karnej za przestępstwa przeciw własności społecznej (Dz. U. Nr 36, poz. 228), po rozpoznaniu przedstawionej przez Sąd Wojewódzki w Zielonej Górze jako rewizyjny postanowieniem z dnia 24 października 1962 r. kwestii prawnej:"Czy poprzednie skazanie z art. 265 k.k. powoduje zastosowanie do sprawcy zagarnięcia mienia społecznego wzmożonej represji karnej na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności karnej za przestępstwa przeciw własności społecznej (Dz. U. Nr 36, poz. 228)?"na podstawie art. 390 k.p.k., po wysłuchaniu wniosku prokuratora, uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneWzmożona represja karna z art. 6 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228) ma zastosowanie do osób, które dopuściły się przestępstw w przepisie tym określonych w ciągu pięciu lat od dnia prawomocnego skazania za zagarnięcie mienia społecznego lub indywidualnego."Działanie przestępne przewidziane w art. 265 k.k. może polegać na wyłudzeniu bądź mienia, bądź świadczenia nie związanego z przejęciem przez sprawcę części substancji majątku świadczącego. W pierwszym wypadku w masie majątkowej świadczącego powstaje uszczerbek, który zawsze bywa następstwem przestępstw polegających na zagarnięciu mienia, w drugim natomiast takiego uszczerbku nie ma, a tylko świadczący nie otrzymuje korzyści majątkowej w postaci ekwiwalentu za swe usługi. Ponieważ art. 6 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228) uzależnia wzmożoną represję karną od uprzedniej karalności za zagarnięcie mienia, będzie on miał zastosowanie w tych wypadkach poprzedniego skazania na podstawie art. 265 k.k., w którym przestępstwo polegało na wyłudzeniu mienia, a niej usług.