VI KZP 1/66

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia T. Majewski (sprawozdawca). Sędziowie: H. Kempisty, Z. Kubec.Prokurator Generalnej Prokuratury: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Mikołaja K., oskarżonego z art. 2 § 2 lit. b) w związku z art. 6 lit. b) ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228), po rozpatrzeniu przedstawionej przez Sąd Wojewódzki w Katowicach postanowieniem z dnia 20 grudnia 1965 r. następującej kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy:"Czy poprzednie skazanie za usiłowanie zaboru mienia daje podstawę do kwalifikacji z art. 6 ustawy czerwcowej w wypadku powtórnego dokonania kradzieży mienia, i to społecznego?"po wysłuchaniu wniosku prokuratora, na podstawie art. 390 § 1 k.p.k.uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePrzepis art. 6 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. o odpowiedzialności karnej za przestępstwa przeciw własności społecznej stanowi na wstępie o "skazaniu za zagarnięcie mienia społecznego lub indywidualnego". Przez wspomniane zagarnięcie należy rozumieć zarówno typy rodzajowe przestępstw zagarnięcia mienia społecznego, jak i typy zjawiskowe (usiłowanie, współsprawstwo, podżeganie, pomocnictwo). Wynika to z treści art. 92 k.k. oraz z faktu, że omawiane przestępstwa nie należą do tych, co do których usiłowanie jest wyjątkowo wyłączone. Okoliczność zatem, że poprzednie skazanie dotyczyło zagarnięcia mienia w zjawiskowej postaci usiłowania, nie stanowi przeszkody do zakwalifikowania powtórnego zagarnięcia mienia społecznego (w sposób określony w art. 1 § 1 lub 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r.) na podstawie art. 6 tej ustawy. Z tych samych zasad przeszkoda ta nie zachodziłaby również wtedy, gdy powtórnego przestępstwa sprawca dopuścił się także w postaci zjawiskowej (usiłowania, współsprawstwa, podżegania, pomocnictwa).Z tych powodów należało na pytanie prawne udzielić odpowiedzi twierdzącej.