VI KZP 2/69

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym w składzie powiększonym, po rozpoznaniu przedstawionej przez skład zwykły Sądu Najwyższego kwestii prawnej, wymagającej zasadniczej wykładni ustawy:"Czy nieodpłatne dostarczanie przez szefa kuchni państwowego przedsiębiorstwa przemysłu gastronomicznego pracownikom tego zakładu pożywienia ponad ustalony dla nich limit pieniężny - stanowi zagarnięcie mienia społecznego, czy też przestępstwo z art. 286 k.k."- na podstawie art. 390 k.p.k.postanowił odmówić udzielenia odpowiedzi.Uzasadnienie faktyczneZ treści przekazanego pytania oraz z uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego wynika, iż Sąd ten nie ma wątpliwości co do tego, że szef kuchni państwowego przedsiębiorstwa gastronomicznego jest jego funkcjonariuszem w rozumieniu art. 46 § 1 m.k.k. i ulega odpowiedzialności karnej przewidzianej dla urzędników, że natomiast wątpliwości sprowadzają się do kwalifikacji prawnej działania tego kierownika w różnych sytuacjach.Szef kuchni państwowego przedsiębiorstwa gastronomicznego dostarczać może z przekroczeniem swych uprawnień pożywienia, którego wartość przewyższa ustalony limit, bądź pracownikom samej kuchni mającym bezpośredni dostęp do przygotowywanych potraw, bądź innym pracownikom, którzy tego dostępu nie mają. Pracownicy zatrudnieni bezpośrednio w kuchni mogą wykorzystywać sytuację i odżywiać się na własną rękę. Kontrola szefa kuchni w tym zakresie może być trudna, a nawet niewykonalna. Oddzielnym problemem jest sposób pokrywania ubytków spowodowanych samowolnym przekraczaniem limitów wyżywienia.Wszystkie możliwe warianty sytuacyjne (dostęp czy brak dostępu do przygotowywanych potraw, wykorzystywanie czy niewykorzystywanie przez pracowników sytuacji, jaką daje praca bezpośrednio w kuchni, zagadnienie nadzoru, pokrywania braków i stosunku wartości tych braków do szkód spowodowanych odżywianiem się na własną rękę) wymagają dokładnych ustaleń przedmiotowych.Podmiotowo szef kuchni kierować się może różnymi zamiarami. Z jednej strony nie da się wyłączyć możliwości działania w bezpośrednim zamiarze uszczuplenia mienia przedsiębiorstwa, a przysporzenie korzyści pracownikom, z drugiej zaś strony u podstawy omawianego działania szefa kuchni może leżeć zamiar zapobieżenia większym stratom przedsiębiorstwa.Rozstrzygnięcie pytania nie zależy więc od zasadniczej wykładni ustawy, lecz od konkretnych ustaleń obejmujących stronę przedmiotową i podmiotową.