VI KZP 49/74

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Komorniczak. Sędziowie: S. Kotowski, dr T. Majewski (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Marka Waldemara Ł. i Czesława Bogdana R., oskarżonych z art. 210 § 1 k.k., po rozpoznaniu przekazanego postanowieniem Sądu Wojewódzkiego we Wrocławiu z dnia 23 października 1974 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy przestępstwo określone w art. 214 k.k. jest przestępstwem podobnym w rozumieniu art. 120 § 2 k.k. do przestępstwa przewidzianego w art. 210 § 1 k.k.?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneI. O podobieństwie przestępstw decyduje według brzmienia § 2 art. 120 k.k. między innymi tożsamość lub bliskość dobra chronionego prawem, przeciwko któremu przestępstwa są skierowane. O tożsamości dóbr chronionych prawem świadczy z reguły umieszczenie przestępstw w tym samym rozdziale kodeksu karnego, systematyka bowiem części szczególnej i części wojskowej kodeksu opiera się na zasadzie grupowania w jednym rozdziale przestępstw skierowanych przeciwko temu samemu przedmiotowi ochrony, który też najczęściej jest wymieniony w tytule rozdziału. Jednakże reguła ta nie wyłącza możliwości podobieństwa z powodu tożsamości lub bliskości dobra chronionego przestępstw umieszczonych w różnych rozdziałach, jak też braku takiego podobieństwa przestępstw nawet umieszczonych w jednym rozdziale (np. XXXVI).2. W rozdziale XXIX kodeksu karnego są zgrupowane, jak na to wskazuje jego tytuł, przestępstwa skierowane przeciwko mieniu pojętemu szeroko, tj. społecznemu i indywidualnemu czy osobistemu. Są one więc skierowane przeciwko temu samemu dobru chronionemu prawem, za które należy uważać własność i posiadanie. Nie ma zatem w takim wypadku podstaw do wątpliwości co do tego, że przestępstwa z wymienionego rozdziału są podobnymi w rozumieniu § 2 art. 120 k.k. Takie przestępstwa podobieństwa tego nie tracą, choćby różniły się ustawowymi znamionami strony podmiotowej (np. rodzajem winy) czy przedmiotowej (np. sposobem działania).3. Przestępstwo określone w art. 214 k.k. i przestępstwo określone w art. 210 k.k. są umieszczone w rozdziale XXIX kodeksu karnego. Wynika z tego, że między tymi przestępstwami, mimo różnicy ustawowych znamion strony podmiotowej (różny cel zaboru rzeczy) i strony przedmiotowej (przy rozboju użycie gwałtu na osobie, groźba natychmiastowego użycia takiego gwałtu albo doprowadzenie człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności), zachodzi podobieństwo w rozumieniu § 2 art. 120 k.k. ze względu na tożsamość dobra chronionego prawem, przeciwko któremu oba te przestępstwa są skierowane.Z tych powodów należało odpowiedzieć na postawione pytanie prawne jak wyżej.