VI KZP 66/65

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia T. Majewski. Sędziowie: A. Kafarski, K. Dobesz (sprawozdawca).Prokurator Generanej Prokuratury: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Ignacego W. i innych, oskarżonych z art. 4 § 1 i 2 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228), po rozpoznaniu przedstawionej w postanowieniu Sądu Wojewódzkiego jako rewizyjnego we Wrocławiu z dnia 24 listopada 1965 r. kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy, a mianowicie:"Czy sprawy o przestępstwa z art. 4 § 2 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228) - jeżeli wartość przedmiotu przestępstwa przekracza kwotę 100.000 zł - należą stosownie do art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. do właściwości sądów wojewódzkich?"po wysłuchaniu wniosku prokuratora Generalnej Prokuratury, na podstawie art. 390 k.p.k.uchwalił jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneUchwała Sądu Najwyższego w składzie siedmiu sędziów z dnia 19 października 1961 r. (VI KO 50/61, OSPiKA z. 6 z 1962 r., poz. 159) wyjaśniła na tle ówczesnego przepisu art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k., że sprawy o paserstwo z art. 4 § 2 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r., jeżeli wartość przedmiotu przestępstwa przekracza 50.000 zł, podlegają rozpoznaniu w I instancji przez sąd wojewódzki. W tym czasie o przestępstwach przeciwko własności społecznej przepis art. 17 § 1 k.p.k. stanowił wyraźnie jedynie w pkt 4b, mianowicie o przestępstwie określonym w art. 2 dekretu z dnia 4 marca 1953 r., poza tym zaś w pkt 6 stanowił ogólnie o przestępstwach na szkodę Państwa lub jednostek gospodarki uspołecznionej, jeżeli interesy gospodarcze Państwa lub danej jednostki zostały narażone na znaczną szkodę, w szczególności jeżeli szkoda ta przekraczała 50.000 zł.Przepis art. 17 § 1 k.p.k. w obecnym brzmieniu - obok pkt 6, odpowiadającego dawnemu pkt 4b, i obok pkt 8, odpowiadającego dawnemu pkt 6 (ze zmianą jedynie kwoty określającej wysokość szkody) - zawiera dodany przez nowelę z 1961 r. pkt 7 w nowej numeracji, stanowiący o innych przestępstwach określonych w ustawie z dnia 18 czerwca 1959 r., jeżeli szkoda przekracza 100.000 zł. To szerokie określenie: "inne przestępstwa" obejmuje przestępstwa polegające nie tylko na zagarnięciu własności społecznej, ale i na innych działaniach umyślnych skierowanych przeciwko tej własności (por. uzasadnienie powołanej wyżej uchwały), a więc i na paserstwie w stosunku do mienia społecznego.Tak więc przepis art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. stanowi obecnie o tym, co Sąd Najwyższy ustalił już wcześniej w drodze wykładni ustawy, potwierdzając tym samym słuszność tej wykładni.