I NSW 5507/20

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2020-07-28

Skład orzekający: Jacek Widło, Marcin Łochowski, Grzegorz Żmij

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy naruszenie czynnego prawa wyborczego poprzez niedoręczenie zaświadczenia o prawie do głosowania i omyłkowe doręczenie pakietu do głosowania korespondencyjnego, przy braku wniosku o takie głosowanie, ma wpływ na ważność wyborów prezydenckich, jeśli różnica głosów między kandydatami jest znacząca?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy wyraził opinię, że zarzut protestu dotyczący naruszenia czynnego prawa wyborczego poprzez niedoręczenie zaświadczenia o prawie do głosowania i omyłkowe doręczenie pakietu do głosowania korespondencyjnego jest zasadny. Jednakże, stwierdzono, że takie naruszenie nie miało wpływu na ważność wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, ponieważ różnica głosów między kandydatami była znacząca i nie mogła zostać wyrównana przez pojedynczy przypadek naruszenia prawa wyborczego.
Stan faktyczny
E. F. wniosła protest przeciwko ważności wyboru Prezydenta RP, zarzucając naruszenie przepisów prawa wyborczego. Skarżąca nie otrzymała zaświadczenia o prawie do głosowania, o które występowała, a otrzymała omyłkowo pakiet do głosowania korespondencyjnego, o który nie wnioskowała. Sąd Najwyższy uznał zarzut za zasadny, stwierdzając naruszenie czynnego prawa wyborczego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy wyraził opinię, że zarzut protestu jest zasadny, ale pozostaje bez wpływu na ważność wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NSW 5507/20 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Widło (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marcin Łochowski SSN Grzegorz Żmij w sprawie z protestu E. F. przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przy udziale: 1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, 2) Prokuratora Generalnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 28 lipca 2020 r. wyraża opinię, że zarzut protestu jest zasadny, ale pozostaje bez wpływu na ważność wyboru. UZASADNIENIE W dniu 16 lipca 2020 r. skarżąca E. F. wniosła protest przeciwko ważności wyboru Prezydenta RP. Podniosła naruszenie przepisów prawa wyborczego, tj. art. 35 § 3 w zw. z art. 32 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (t.j. Dz.U. 2019, poz. 684 ze zm., dalej: k.wyb.), polegającego na niedoręczeniu jej zaświadczenia o prawie do głosowania, o które występowała, a omyłkowym doręczeniu pakietu wyborczego do głosowania korespondencyjnego, o co E. F. nie wnioskowała. W jej ocenie, skutkowało to pozbawieniem Skarżącej czynnego prawa wyborczego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji RP wyborcy (a także pełnomocnikowi Komitetu Wyborczego), przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta RP. Zasady i tryb organizacji wyborów Prezydenta RP w związku z ogłoszonym stanem epidemii na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej reguluje ustawa z dnia 2 czerwca 2020 r. o szczególnych zasadach organizacji wyborów powszechnych na Prezydenta Rzeczypospolitej zarządzonych w 2020 r. z możliwością głosowania korespondencyjnego (Dz.U. 2020, poz. 979, dalej: u.wyb.2020). W zakresie nieuregulowanym w ww. ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu wyborczego (art. 1 ust. 2 u.wyb.2020). Należy uznać podniesiony zarzut za zasadny. Skarżąca uprawdopodobniła dołączonymi wydrukami z wiadomości e-mail, że dopisała się w pierwszej turze wyborów do Komisji Obwodowej w M., (Wielka Brytania), a następnie na potrzeby drugiej tury wystąpiła o uzyskanie zaświadczenia o prawie do głosowania w dniu 29 czerwca 2020 r. Jednocześnie uprawdopodobniła, że nie otrzymała zaświadczenia, ale omyłkowo pakiet do głosowania korespondencyjnego (o który nie występowała), który mogła wykorzystać wyłącznie w Komisji Obwodowej w M., a nie w kraju gdzie przebywała w czasie II tury wyborów. Czyni to jej protest zasadnym, gdyż w ten sposób naruszono konstytucyjnie i ustawowo zagwarantowane czynne prawo wyborcze obywatela (art. 10 k.wyb.). Należy jednak uznać, że nie wykazano, że ten przypadek naruszenia prawa wyborczego miał wpływ na ostateczny wynik wyborów, w sytuacji gdy różnica głosów pomiędzy kandydatami wyniosła 422.385. Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 323 § 1 i 2 k.wyb. w zw. z art. 1 ust. 2 u.wyb.2020, wyraził opinię jak w sentencji postanowienia.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 35 § 3art. 32 § 1art. 129 ust. 2art. 1 ust. 2art. 10art. 323 § 1§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy