III PRN 8/88
WyrokSąd Najwyższy1989-09-02
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pobyt w obozie przesiedleńczym w okresie okupacji hitlerowskiej, w szczególności w przypadku dzieci, może być podstawą do stwierdzenia uprawnień kombatanckich?Ratio decidendi
O tym, czy obóz hitlerowski był obozem koncentracyjnym lub więzieniem w rozumieniu ustawy o szczególnych uprawnieniach kombatantów, decyduje jego funkcja w realizacji eksterminacyjnej polityki okupanta, a nie jego nazwa. Pobyt dzieci w wieku do lat 14 w obozie w Zamościu, gdzie były one odbierane rodzicom i przetrzymywane w złych warunkach, został uznany za podstawę do świadczeń rentowych, co wskazuje na konieczność szczegółowego badania charakteru i warunków panujących w tego typu obozach.Stan faktyczny
Skarżący ubiegał się o stwierdzenie uprawnień kombatanckich w związku z pobytem w obozie w Konstantynowie koło Łodzi. Organy Związku Bojowników o Wolność i Demokrację odmówiły stwierdzenia tych uprawnień, uznając obóz za przesiedleńczy. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję, wskazując na niewystarczające wyjaśnienie charakteru i warunków panujących w obozie, zwłaszcza w stosunku do dzieci.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz decyzję Zarządu Głównego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację.Pełny tekst orzeczenia
SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Zarządu Głównego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację (...) w przedmiocie stwierdzenia uprawnień kombatanckich na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 1986 r. II SA 2340/85uchyla zaskarżony wyrok oraz decyzję Zarządu Głównego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację (...).Uzasadnienie faktyczneO tym, czy obóz hitlerowski był obozem koncentracyjnym lub więzieniem w rozumieniu ustawy z dnia 26 maja 1982 r. o szczególnych uprawnieniach kombatantów (Dz. U. Nr 16 poz. 122/, decyduje nie jego nazwa, lecz jego funkcja w realizacji eksterminacyjnej polityki okupanta wobec Polaków.Oddalenie skargi nastąpiło mimo niewyjaśnienia przez organy Związku Bojowników o Wolność i Demokrację charakteru i funkcji obozu w Konstantynowie koło Łodzi w okresie, w którym przebywał skarżący, warunków tam panujących w tym czasie, w szczególności w stosunku do dzieci.Nie zasięgnięto w tym zakresie opinii Okręgowej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Łodzi lub Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce.Nie zostało dokładnie wyjaśnione przez jaki okres czasu skarżący w obozie tym przebywał oraz czy przetrzymywany był tam razem z rodzicami, czy został od nich oddzielony.Ta ostatnia okoliczność ma istotne znaczenie z uwagi na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 1982 r. III UZP 5/82 /OSNCP 1983 z. 5-6 poz. 67/.W uchwale tej Sąd Najwyższy stwierdził, iż pobyt dzieci w wieku do lat 14 w okresie okupacji hitlerowskiej w obozie w Zamościu uprawnia do świadczeń rentowych określonych w art. 4 ust. 2 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 23 października 1975 r. o dalszym zwiększeniu świadczeń dla kombatantów i więźniów w obozów koncentracyjnych (Dz. U. Nr 34 poz. 186/, miał właśnie na uwadze to, iż w obozie tym dzieci w wieku do lat 14 były odbierane rodzicom i przetrzymywane w oddzielnych barakach w bardzo złych warunkach, co powodowało, iż pobyt dzieci w tym obozie należy traktować jako pobyt w obozie koncentracyjnym.Należy mieć na uwadze, iż publikacje pod tytułem "Zbrodnie hitlerowskie wobec dzieci i młodzieży w Łodzi oraz okręgu łódzkiego" wydaną przez Okręgową Komisję Badania Zbrodni Hitlerowskich i Wojewódzki Obywatelski Komitet Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa w Łodzi - Łódź 1979 r., zawiera rubrykę pod tytułem "Wykaz dzieci - więźniów hitlerowskich obozów przesiedleńczych w Łodzi i Konstantynowie zamordowanych i zmarłych w wyniku eksterminacyjnej polityki okupanta".Powyższe wskazuje, że stanowisko ZBoWiD wyrażone w niniejszej sprawie, iż pobyt w obozie przesiedleńców w Konstantynowie koło Łodzi nie daje podstaw do stwierdzenia uprawnień kombatanckich, jako podjęte bez wyjaśnienia charakteru tego obozu w okresie pobytu w nim skarżącego, jest dowolne i nieprzekonywające.Obligowało to Naczelny Sąd Administracyjny do uchylenia zaskarżonej decyzji w celu dokładnego wyjaśnienia i ustalenia przez organy ZBoWiD warunków panujących w powyższym obozie, jego charakteru i funkcji jaką spełniał, w szczególności w stosunku do dzieci w okresie, w którym przebywał tam skarżący.
Powiązane orzeczenia
- III PRN 3/86 1986-12-09Czy pobyt w obozie pracy przymusowej w okresie okupacji hitlerowskiej, w sytuacji gdy nie był to obóz koncentracyjny ani więzienie, uprawnia do świadczeń kombatanckich na podstawie ustawy o dalszym zwiększaniu świadczeń…
- III UZP 30/86 1986-10-09Czy wysiedlenie ludności w okresie okupacji hitlerowskiej z terenów Zamojszczyzny i osadzanie wysiedlonych w tzw. obozach przejściowych może być równoznaczne z więzieniem w hitlerowskich obozach koncentracyjnych i więzie…
- III PRN 4/86 1986-12-09Czy sąd administracyjny może rozszerzająco interpretować pojęcie kombatanta w celu zaliczenia do osób więzionych w hitlerowskich obozach koncentracyjnych także osób osadzanych w innych miejscach odosobnienia, jeśli warun…
- III UZP 5/82 1982-11-04Czy pobyt dzieci w wieku do 14 lat w obozie w Zamościu w okresie okupacji hitlerowskiej, w związku z akcją wysiedleńczo-pacyfikacyjną, uprawnia do świadczeń rentowych jako inwalidy wojennego na podstawie ustawy o dalszym…
- III RN 48/02 2002-07-18Czy samo przebywanie w miejscowości, w której znajdował się obóz koncentracyjny, uzasadnia domniemanie, że osoba ubiegająca się o uprawnienia kombatanckie podlegała represjom wojennym w rozumieniu ustawy o kombatantach?
Powołane przepisy
art. 4 ust. 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 25.07.2026.