II PSK 245/21

Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych2021-04-14

Skład orzekający: Krzysztof Rączka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy dopuszczalna jest skarga kasacyjna od wyroku Sądu Okręgowego w W. w sprawie o wynagrodzenie, gdy skarżący nie określił wartości przedmiotu zaskarżenia oddzielnie dla powództwa głównego i wzajemnego?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną stronie pozwanej (powodowi wzajemnemu) wraz z aktami sprawy Sądowi Okręgowemu w celu usunięcia braków formalnych. Brak ten polegał na niezobowiązaniu pełnomocnika skarżącego do określenia wartości przedmiotu zaskarżenia oddzielnie dla powództwa głównego i wzajemnego, co jest konieczne ze względu na niedopuszczalność sumowania należności dochodzonych w obu tych powództwach.

Stan faktyczny

Powód dochodził od pozwanego wynagrodzenia, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, wynagrodzenia za pracę w porze nocnej oraz diet z tytułu podróży służbowych. Pozwany wniósł powództwo wzajemne. Po wydaniu wyroku przez Sąd Okręgowy, strona pozwana wniosła skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy dostrzegł braki formalne w skardze kasacyjnej dotyczące wartości przedmiotu zaskarżenia.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Okręgowemu w celu usunięcia braków formalnych.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II PSK 245/21 ZARZĄDZENIE Dnia 14 kwietnia 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Rączka w sprawie z powództwa M. Z. przeciwko M. K. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą B. oraz z powództwa wzajemnego M. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą B. przeciwko M. Z. o wynagrodzenie, wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, wynagrodzenie za pracę w porze nocnej, diety z tytułu podróży służbowych, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 14 kwietnia 2021 r., skargi kasacyjnej strony pozwanej (powoda wzajemny) od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 lipca 2020 r., sygn. akt XXI Pa (…), na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. zwraca skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Okręgowemu w W. w celu usunięcia dostrzeżonych braków formalnych skargi poprzez zobowiązanie pełnomocnika skarżącego do określenia wartości przedmiotu zaskarżenia oddzielnie w stosunku do powództwa głównego oraz powództwa wzajemnego, ponieważ nieprawidłowe jest sumowanie należności dochodzonych pozwem głównym i wzajemnym, a następnie rozważenie dopuszczalności skargi kasacyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2018 r., IV CSK 547/17).

Powiązane orzeczenia

I PK 44/19 2019-04-04Czy skarga kasacyjna w sprawie o odszkodowanie w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia za pracę wymaga przedstawienia sposobu wyliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia?
I PSK 161/22 2023-01-11Czy skarga kasacyjna w sprawie o ustalenie istnienia stosunku pracy powinna zawierać określenie wartości przedmiotu zaskarżenia i wykazać uiszczenie opłaty od skargi kasacyjnej?
II PSK 134/22 2022-09-26Czy dopuszczalna jest skarga kasacyjna w sprawach połączonych, jeśli wartość przedmiotu zaskarżenia nie została wskazana oddzielnie dla każdej z nich?
I PK 148/19 2019-10-03Czy Sąd Najwyższy powinien zwrócić skargę kasacyjną w celu usunięcia braków formalnych dotyczących sposobu wyliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia, gdy wartość ta ma wpływ na dopuszczalność skargi kasacyjnej?
III PK 59/19 2019-04-05Czy skarga kasacyjna w sprawie o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy wymaga wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia odrębnie dla każdego z tych roszczeń?

Powołane przepisy

art. 3986 § 3 KPC§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 26.07.2026. · PDF źródłowy