II PZ 42/63

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Szczerski. Sędziowie: T. Witkowski (sprawozdawca), S. Rejman.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Leona M. przeciwko Okręgowemu Zarządowi Lasów Państwowych w W. o odszkodowanie, na skutek zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Wojewódzkiego we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 1963 r., zaskarżone postanowienie zmienił i zarządził zwrot kwoty 3.119,90 zł wniesionego wpisu od odrzuconej rewizji.Uzasadnienie faktycznePostanowieniem z dnia 16 kwietnia 1963 r. Sąd Wojewódzki we Wrocławiu nie uwzględnił wniosku pozwanego o zwrot kwoty 3.119,90 zł uiszczonej tytułem wpisu od odrzuconej rewizji, ponieważ odrzucenie rewizji nastąpiło po doręczeniu odpisu tejże rewizji powodowi (art. 33 ust. 2 przepisów o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).W zażaleniu pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i o orzeczenie zwrotu powyższej kwoty.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy uznał zażalenie za zasadne.Jak wynika z akt sprawy, Sąd Wojewódzki wezwał pozwany Zarząd Lasów do uiszczenia wpisu od wniesionej rewizji w terminie tygodniowym od dnia doręczenia mu wezwania, tj. od 26 marca 1962 r. Strona pozwana wniosła opłaty 6 kwietnia 1962 r., tj. po terminie, i dlatego Sąd Wojewódzki powinien był rewizję odrzucić. Jednakże Sąd Wojewódzki rewizji wówczas nie odrzucił, uczynił zaś to dopiero Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 21 lutego 1963 r. W tych okolicznościach zasadne jest żądanie strony pozwanej zwrotu wpisu z mocy art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 30 grudnia 1950 r. (przepisy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).Sąd Wojewódzki błędnie zastosował art. 33 ust. 2 tych przepisów powołując się na to, że odrzucenie rewizji pozwanego nastąpiło już po doręczeniu odpisu tejże rewizji powodowi. Tymczasem w sprawie chodzi o odrzucenie pisma "z powodu niepoprawienia lub nieuzupełnienia go w terminie zakreślonym", tj. o sytuację przewidzianą w ust. 1 art. 33 przepisów o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Wyjaśnienie wzajemnego stosunku przepisów ust. 1 i 2 art. 33 (w części dotyczącej odrzucenia pisma) polega na tym, że ust. 2 normuje sytuację, w której odrzucenie następuje z innych przyczyn niż z powodu niepoprawienia lub nieuzupełnienia "pisma w terminie zakreślonym".Wobec powyższego Sąd Najwyższy na mocy art. 391 i 386 k.p.c. postanowił jak wyżej.