III SW 81/15

Sygn. akt III SW 81/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jolanta Frańczak SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z protestu P. K. z udziałem: 1. Prokuratora Generalnego, 2. Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej przeciwko ważności referendum, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 8 października 2015 r., postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu. UZASADNIENIE Pismem z dnia 14 września 2015 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego dnia 16 września 2015 r., P. K. wniósł „protest przeciwko wyborowi ważności referendum”, wnosząc o stwierdzenie nieważności referendum w całości. Wnoszący protest odnośnie do pytania nr […] zarzucił, że przedmiotowa materia nie może być w ogóle przedmiotem referendum przeprowadzanego w trybie art. 125 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, lecz właściwy dlań byłby tryb opisany w jej art. 235. Odnośnie do pytań nr […] i […] podniósł, że nie dotyczą one spraw o szczególnym znaczeniu dla państwa, tymczasem, stosownie do brzmienia art. 125 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz unormowań 2 rozdziału 8 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 318), tylko takie mogą być przedmiotem ogólnokrajowego referendum. Ponadto odnośnie do pytania nr 2 stwierdził, że treść pytania została sformułowana w sposób niejednoznaczny, przez co doszło do wypaczenia wyniku głosowania w tym zakresie, a odnośnie do pytania nr 3 zarzucił, że nie dotyczyło ono kwestii aktualnej, jak też zmierzało do powielenia w akcie niższego rzędu regulacji wynikającej z aktu wyższego rzędu. Państwowa Komisja Wyborcza w piśmie z dnia 24 września 2015 r. wyraziła opinię, że protest jako niespełniający wymogów określonych w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym powinien pozostać pozostawiony bez dalszego biegu. W uzasadnieniu podkreślono, że sam wnoszący protest przyznał, że nie formułował w nim jakiegokolwiek zarzutu przestępstwa przeciwko referendum oraz nie wskazał żadnego naruszenia ustawy w zakresie głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyniku referendum. Także Prokurator Generalny, pismem z dnia 23 września 2015 r., wniósł o pozostawienie protestu bez dalszego biegu. W uzasadnieniu wskazał, że sformułowane przez wnoszącego protest zarzuty nie dotyczą podejrzenia popełnienia przestępstwa ani naruszenia przepisów prawa mających związek z przebiegiem głosowania, ustaleniem jego wyników lub samych wyników referendum, a omawiane są w nim, w szczególności, zagadnienia natury konstytucyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy o referendum ogólnokrajowym, przeciwko ważności referendum może być wniesiony protest ze względu na zarzut dopuszczenia się przestępstwa przeciwko referendum lub naruszenia przepisów tej ustawy dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyniku referendum. Zatem żadne inne zarzuty (dotyczące innej materii) nie mogą stanowić podstawy protestu. 3 Z kolei w myśl art. 34 ust. 2 ustawy o referendum ogólnokrajowym, do warunków i trybu wnoszenia protestu oraz sposobu jego rozpatrywania i trybu podejmowania uchwały w tej sprawie przez Sąd Najwyższy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz.U. Nr 21, poz. 112 ze zm.), w tym jej art. 243 § 1 zdanie pierwsze. W konsekwencji protest przeciwko ważności referendum, w którym nie sformułowano zarzutów przestępstwa przeciwko referendum lub naruszenia przepisów ustawy o referendum ogólnokrajowym dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyniku referendum, Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu. W niniejszej sprawie podniesione przez wnoszącego protest nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym protestu przeciwko ważności referendum (nie dotyczą materii ustawowej, którą ustawodawca poddał kontroli przez Sąd Najwyższy). Z tych względów orzeczono jak w sentencji.