Rw 132/84

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk H. Kmieciak (sprawozdawca). Sędziowie: płk E. Zawiłowski, płk H. Góra (sędzia s. wojsk. - deleg.).Wiceprokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: ppłk Z. Rewucki.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 26 marca 1984 r. na rozprawie sprawy cywila Stefana O., skazanego nieprawomocnie za popełnienie przestępstwa określonego w art. 199 § 1 k.k. w zw. z art. 58 k.k. - z zastosowaniem art. 73 § 1 i 2, art. 74 § 1 i art. 36 § 3 k.k. - na kary 7 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 2 lat i 10.000 zł grzywny, z powodu rewizji, wniesionej przez prokuratora na niekorzyść oskarżonego, od wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w N. z dnia 14 lutego 1984 r.rewizji prokuratora nie uwzględnił i zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (...).Uzasadnienie faktyczne(...) Prokurator w rewizji domagał się poprawienia kwalifikacji prawnej czynu - na art. 200 § 1 k.k. w zw. z art. 58 k.k. i wymierzenia oskarżonemu (cyt.) "kary w granicach 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 2 lat i 10.000 zł grzywny". Podstawę rewizji stanowi zarzut błędu w ustaleniach faktycznych (art. 387 pkt 3 k.p.k.), a mianowicie nietrafne przyjecie, że oskarżony w związku z zajmowanym stanowiskiem brygadzisty nie był odpowiedzialny ani za ochronę mienia społecznego, które zagarnął, ani za nadzór nad nim.Po wysłuchaniu przedstawiciela Naczelnej Prokuratury Wojskowej popierającego rewizjęUzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja nie jest zasadna. Skarżący powołuje się na pkt 5 wykazu obowiązków służbowych brygadzisty konserwatora-spawacza, w myśl którego oskarżony odpowiedzialny był za "rozliczenie" materiałów zużytych do konserwacji obiektów oraz urządzeń, i twierdzi, że tym samym odpowiedzialny był za ochronę tych materiałów oraz za nadzór nad nimi w rozumieniu art. 200 § 1 k.k. Tymczasem - jak zwięźle, ale słusznie, zauważył już sąd pierwszej instancji - obowiązek rozliczenia się z mienia społecznego nie jest równoznaczny z obowiązkiem ochrony tego mienia czy sprawowania nad nim nadzoru. Osoba zatrudniona w uspołecznionym zakładzie pracy na stanowisku kierowcy samochodu ma obowiązek rozliczenia się z benzyny (paliwa), a osoba zatrudniona na podstawie umowy agencyjnej (ajent) - z towaru, a przecież żadna z nich w razie zagarnięcia mienia społecznego, z którego miała obowiązek rozliczyć się - co dawno wyjaśniono już w orzecznictwie - nie ponosi odpowiedzialności karnej na podstawie art. 200 § 1 k.k. Tutaj zaś w świetle zeznań świadka Ryszarda R., że on jako kierownik obsługi technicznej "odpowiadał za materiały", jest to tym bardziej wątpliwe, by oskarżonemu można było zasadnie przypisać odpowiedzialność na podstawie art. 200 § 1 k.k. za kwalifikowane zagarnięcie mienia społecznego. Jeżeli zaś tak - to nie ma też żadnych podstaw do podwyższenia wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania z 7 miesięcy do 1 roku, jak tego domagał się skarżący.