Rw 885/62

Uzasadnienie faktyczneNajlżejszą postacią przestępstwa przeciwko karności wojskowej jest naruszenie czci należnej przełożonemu lub starszemu w stopniu wojskowym (art. 115 k.k.W.P.). Na tle wymogów dyscypliny i karności wojskowej przez naruszenie czci w ujęciu przepisu art. 115 k.kW.P. rozumieć należy takie zachowanie się podwładnego lub młodszego, które stanowi negację należnego przełożonym lub starszym w stopniu wojskowym ze względu na ich autorytet służbowy szczególnego szacunku i poważania. Wyrazem tej negacji będzie najczęściej uchybiający autorytetowi służbowemu lekceważący stosunek podwładnego względnie młodszego wobec przełożonego lub starszego w stopniu wojskowym. Działanie przestępne w rozumieniu art. 115 k.k.W.P. polegać może na aktywnym (wypowiedzenie pewnych słów, nieodpowiednie gesty, treść pisma itp.) lub biernym (nieokazanie zewnętrznych oznak szacunku) zachowaniu się sprawcy. Naruszenie czci będzie zatem miało miejsce tylko w tych przypadkach, gdy czyn sprawcy uchybia szacunkowi należnemu przełożonemu lub starszemu w stopniu wojskowym w sposób godzący w wojskowy autorytet służbowy, nie dotykając jednak godności osobistej przełożonego lub starszego i ich prawa do dobrego imienia. Tak więc przedmiotem ochrony prawnej przepisu art. 115 k.k.W.P. jest tylko autorytet służbowy i szacunek należny z racji wymogów dyscypliny wojskowej przełożonym i starszym w stopniu wojskowym.Istotna różnica między przedmiotem ochrony prawnej w art. 115 k.k.W.P. a przedmiotem ochrony prawnej w art. 116 § 1 względnie § 2 k.k.W.P. polega więc na tym, że przepis art. 115 k.k.W.P. chroni tylko autorytet i powagę przełożonego względnie starszego w stopniu wojskowym, natomiast przepis art. 116 § 1 względnie § 2 k.k.W.P. ma na celu ochronę prawną tak godności osobistej przełożonego. względnie starszego w stopniu wojskowym, jak również tego autorytetu służbowego, który w warunkach życia wojskowego i wymogów subordynacji powinien posiadać przełożony względnie starszy w stopniu wojskowym.