art. 154

Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń.

Dz.U. 1971 nr 12 poz. 114

Treść przepisu

Art. 154. § 1. Kto na nienależącym do niego gruncie leśnym lub rolnym: 1) wydobywa piasek, margiel, żwir, glinę lub torf, 2) niszczy lub uszkadza urządzenia służące do utrzymania zwierząt lub ptaków, 3) (uchylony) 4) kopie dół lub rów, podlega karze grzywny do 1000 złotych albo karze nagany. § 2. Kto na nienależący do niego grunt polny wyrzuca kamienie, odpady, złom lub padlinę niebędące odpadami lub inne nieczystości, podlega karze grzywny nieniższej niż 500 złotych. § 2a. Usiłowanie wykroczenia określonego w § 2 oraz podżeganie do niego i pomocnictwo są karalne. § 2b. W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 2 można orzec obowiązek przywrócenia do stanu poprzedniego. § 3. Jeżeli czyn godzi w mienie osoby najbliższej, ściganie następuje na żądanie pokrzywdzonego.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 20 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy