art. 154
Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń.
Dz.U. 1971 nr 12 poz. 114
Treść przepisu
Art. 154. § 1. Kto na nienależącym do niego gruncie leśnym lub rolnym: 1) wydobywa piasek, margiel, żwir, glinę lub torf, 2) niszczy lub uszkadza urządzenia służące do utrzymania zwierząt lub ptaków, 3) (uchylony) 4) kopie dół lub rów, podlega karze grzywny do 1000 złotych albo karze nagany. § 2. Kto na nienależący do niego grunt polny wyrzuca kamienie, odpady, złom lub padlinę niebędące odpadami lub inne nieczystości, podlega karze grzywny nieniższej niż 500 złotych. § 2a. Usiłowanie wykroczenia określonego w § 2 oraz podżeganie do niego i pomocnictwo są karalne. § 2b. W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 2 można orzec obowiązek przywrócenia do stanu poprzedniego. § 3. Jeżeli czyn godzi w mienie osoby najbliższej, ściganie następuje na żądanie pokrzywdzonego.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 20 powołań w bazie.
- II OSK 2359/16 2018-09-20NSA
- II SA/Ol 318/15 2015-05-19WSA_Olsztyn
- II OSK 727/13 2014-10-01NSA
- II SA/Bd 651/12 2012-10-10WSA_Bydgoszcz
- II SA/Bd 102/12 2012-03-20WSA_Bydgoszcz
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy