art. 148

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.

Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
Znaczenie przepisu (AI)
Ograniczenie maksymalnego wymiaru czasu pracy do 8 godzin na dobę dla pracowników narażonych na czynniki szkodliwe, pracownic w ciąży oraz opiekunów dzieci do 4. roku życia, z zachowaniem prawa do pełnego wynagrodzenia za nieprzepracowany czas.

Treść przepisu

Art. 148. W systemach i rozkładach czasu pracy, o których mowa w art. 135–138, 143 i 144, czas pracy: 1) pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy, na których występują przekroczenia najwyższych dopuszczalnych stężeń lub natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia, 2) pracownic w ciąży, 3) pracowników opiekujących się dzieckiem do ukończenia przez nie 4 roku życia, bez ich zgody – nie może przekraczać 8 godzin. Pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia za czas nieprzepracowany w związku ze zmniejszeniem z tego powodu wymiaru jego czasu pracy. Dziennik Ustaw – 53 – Poz. 1245

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 44 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy