art. 113 § 1
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553
Znaczenie przepisu (AI)
Określa podstawę stosowania polskiego prawa karnego do przestępstw popełnionych za granicę przez obywateli polskich oraz cudzoziemców, gdy Polska ma obowiązek ścigania na mocy umowy międzynarodowej lub Rzymskiego Statutu MKT.Treść przepisu
Art. 113. Niezależnie od przepisów obowiązujących w miejscu popełnienia przestępstwa, ustawę karną polską stosuje się do obywatela polskiego oraz cudzoziemca, którego nie postanowiono wydać, w razie popełnienia przez niego za granicą przestępstwa, do którego ścigania Rzeczpospolita Polska jest zobowiązana na mocy umowy międzynarodowej, lub prze-stępstwa określonego w Rzymskim Statucie Międzynarodowego Trybunału Karnego, sporządzonym w Rzymie dnia 17 lipca 1998 r. (Dz. U. z 2003 r. poz. 708 oraz z 2018 r. poz. 1753).
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 48 powołań w bazie.
- I KZP 29/91 1991-11-20Criminal
- VI KZP 49/75 1976-07-13Criminal
- VI KZP 59/74 1975-04-24Criminal
- VI KZP 52/72 1973-02-15Criminal
- VI KZP 25/71 1971-12-08Criminal
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy