art. 339 § 1 lit. b

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.

Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553
Znaczenie przepisu (AI)
Typ czynu zabronionego: dezercja, czyli trwałe uchylenie się żołnierza od służby wojskowej poprzez opuszczenie jednostki lub pozostawanie poza nią. Przepis określa kary zależnie od okoliczności, takich jak działanie w grupie, zabranie broni lub ucieczka za granicę.

Treść przepisu

Art. 339. § 1. Żołnierz, który w celu trwałego uchylenia się od służby wojskowej opuszcza swoją jednostkę lub wy-znaczone miejsce przebywania lub w takim celu poza nimi pozostaje, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. § 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się dezercji wspólnie z innymi żołnierzami lub zabierając broń, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. § 3. Żołnierz, który w czasie dezercji ucieka za granicę albo przebywając za granicą uchyla się od powrotu do kraju, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. § 4. Żołnierz, który czyni przygotowania do przestępstwa określonego w § 1–3, podlega karze aresztu wojskowego albo pozbawienia wolności do lat 2.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 118 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy