art. 270
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Dz.U. 1997 nr 89 poz. 555
Znaczenie przepisu (AI)
Określa właściwość sądu do wydania postanowienia o przepadku przedmiotu poręczenia lub ściągnięciu sumy poręczenia, gwarantuje prawo do udziału w posiedzeniu lub złożenia wyjaśnień oskarżonemu, poręczającemu i prokuratorowi oraz przewiduje środek zaskarżenia w postaci zażalenia.Treść przepisu
Art. 270. § 1. O przepadku przedmiotu poręczenia lub ściągnięciu sumy poręczenia orzeka z urzędu sąd, przed którym postępowanie się toczy, a w postępowaniu przygotowawczym na wniosek prokuratora – sąd właściwy do rozpoznania sprawy. § 2. Oskarżony, poręczający i prokurator mają prawo wziąć udział w posiedzeniu sądowym lub złożyć wyjaśnienia na piśmie. Oskarżonego pozbawionego wolności sprowadza się na posiedzenie, jeżeli prezes sądu lub sąd uzna to za potrzebne. § 3. Na postanowienie określone w § 1 przysługuje zażalenie.
Dziennik Ustaw – 58 – Poz. 490
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 57 powołań w bazie.
- VI KZP 31/83 1984-11-04Criminal
- VI KZP 38/82 1983-01-19Criminal
- Z 17/79 1979-05-03Military
- II KZ 93/78 1978-06-24Criminal
- I KR 285/75 1976-04-07Criminal
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy