0111-KDIB1-3.4010.597.2021.2.AN
Interpretacja indywidualna2022-02-28Nieaktualna/Zmieniona/Wygaszona/ArchiwalnaDyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Teza
1. Czy działalność SK objęta wnioskiem spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o PDOP i tym samym, czy SK jest uprawniona do skorzystania z tzw. ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d ustawy o PDOP;
2. Czy wynagrodzenie za pracę osoby w pełni dedykowanej do działalności rozwojowej, tj. m.in. koszty wynagrodzenia zasadniczego, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki (np. prezenty świąteczne, karty typu multisport, prywatna opieka medyczna), nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona) oraz koszty składek z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz składki na fundusz pracy oraz fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych - w części sfinansowanej przez SK jako płatnika składek, stanowi koszt kwalifikowany w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o PDOP;
3. Czy odpowiednia część wynagrodzeń osób zatrudnionych przez SK zarówno do działalności bieżącej, jak i działalności rozwojowej, m.in. koszty wynagrodzenia zasadniczego, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki (np. prezenty świąteczne, karty typu multisport, prywatna opieka medyczna), nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona) oraz koszty składek z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz składki na fundusz pracy oraz fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych – w części sfinansowanej przez SK jako płatnika składek; w proporcji, w jakiej pozostaje czas przeznaczony na realizację prac rozwojowych do ogólnego czasu pracy pracownika stanowi koszt kwalifikowany w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o PDOP;
4. Czy w przypadku, gdy pracownik SK zaangażowany w pełni w prowadzenie prac rozwojowych w danym miesiącu, w którym działalność rozwojowa jest realizowana, przebywa na zwolnieniu lekarskim, na urlopie lub innej usprawiedliwionej nieobecności, to całkowite jego wynagrodzenie stanowi koszt kwalifikowany w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o PDOP, tj. łącznie z wynagrodzeniem za czas urlopu/nieobecności oraz wynagrodzeniem za czas choroby;
5. Czy w przypadku, gdy pracownik SK częściowo zaangażowany w prowadzenie prac rozwojowych w danym miesiącu, w którym działalność rozwojowa jest realizowana, przebywa na zwolnieniu lekarskim, na urlopie lub innej usprawiedliwionej nieobecności, to kosztem kwalifikowanym w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o PDOP będzie część całkowitego wynagrodzenia miesięcznego wyliczona na podstawie proporcji czasu przepracowanego w projektach badawczo-rozwojowych do czasu przepracowanego ogółem;
6. Czy wskazane koszty odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych przez SK w działalności rozwojowej (z uwzględnieniem wskazanych proporcji używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także ewidencji czasu pracy) stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o PDOP.
Pełna treść interpretacji
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 16 listopada 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie ulgi badawczo-rozwojowej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 stycznia 2021 r. (wpływ 25 stycznia 2021 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest spółką komandytową z siedzibą na terenie Rzeczpospolitej Polskiej (dalej: „Wnioskodawca” lub „SK”), Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i od 1 maja 2021 r. jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych od całości uzyskiwanych dochodów niezależnie od miejsca położenia ich źródła. Wspólnicy SK podjęli bowiem uchwałę, zgodnie z którą SK na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123), uzyskuje status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r. SK jest podmiotem świadczącym usługi outsourcingu księgowego, outsourcingu kadr i płac oraz doradztwa biznesowego. Funkcjonuje ona na polskim rynku od kilkunastu lat. Od tego czasu SK rośnie i dziś obsługuje kilkaset podmiotów, od osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą przez średnie podmioty do dużych polskich i międzynarodowych firm. Celem SK jest dostarczanie wysokiej jakości i kompleksowej usługi księgowej, dzięki której klienci mają dostęp do optymalnego i profesjonalnego zakresu usług, mogąc koncentrować się na swojej podstawowej działalności. W efekcie podjętych działań, SK wykazuje coroczny wzrost przychodów z tytułu świadczenia usług księgowych od początku istnienia spółki. Usługi księgowe świadczone przez SK można podzielić na: kompleksową usługę księgową obejmującą wszystkie procesy księgowo-podatkowe danego podmiotu oraz kompleksową obsługę wybranego procesu księgowego lub podatkowego - przykładami może być proces VAT, CIT czy sprawozdawczy. Dodatkowo, SK może świadczyć usługi doradcze w zakresie księgowości, jak również udostępnia komercyjnie swoje systemy księgowe klientom, którzy posiadają swoje wewnętrzne służby księgowe. Skala działalności SK wzrosła do poziomu, w którym miesięcznie liczba transakcji księgowych podlegających obsłudze przez SK wynosi dziesiątki tysięcy. Konsekwentnie, o konkurencyjności SK, w szczególności na rynku outsourcingu księgowego, outsourcingu kadr i płac, decyduje wprowadzenie efektywnych i innowacyjnych procedur oraz narzędzi (w tym narzędzi informatycznych), które pozwolą na podniesienie jakości realizowanych usług, zapewnienie efektywności kosztowej oraz dostarczenie wartości dodanej dla jej klientów. Mając na uwadze powyższe, SK od lat realizuje szereg prac rozwojowych. Ich rezultatem są przykładowo obecnie wykorzystywane przez SK systemy zarządzania obiegu dokumentów księgowych, kalkulatory delegacji, czy też automatyzacja procesu sprawdzania statusu VAT przedsiębiorcy. Przykładem wdrożonych przez SK rozwiązań innowacyjnych jest m.in.: 1. Usprawnienie narzędzia do obsługi obiegu dokumentów pod kątem wykorzystania technologii OCR i automatycznego pobierania danych zawartych w dokumentach - zarówno tych zeskanowanych i poddanych OCR, jak również plików PDF. Efektem tych prac jest poprawa efektywności w świadczeniu usług, przyspieszenie obiegu informacji oraz eliminacja potencjalnych błędów. 2. Usprawnienie narzędzia do obsługi obiegu dokumentów pod kątem definiowania zamówień zakupu w ramach operacji zakupu/sprzedaży klientów oraz pod kątem bezpośredniego zlecania transakcji bankowych. Efektem tych prac jest poprawa efektywności w świadczeniu usług, przyspieszenie obiegu informacji oraz eliminacja potencjalnych błędów. Działania w tym zakresie pozwoliły na usprawnienie pracy klienta dzięki nowej funkcjonalności i automatyzacji zatwierdzeń. 3. Usprawnienie i rozbudowa narzędzi współpracy zespołowej i między zespołowej w ramach organizacji. W efekcie tych prac wdrożono poprawę komunikacji wewnętrznej i przyspieszono obieg informacji w SK. 4. Stworzenie narzędzia/modułu do obsługi delegacji i rozliczania wydatków poniesionych przez pracownika na rzecz pracodawcy. Efektem tych prac jest poprawa efektywności w świadczeniu usług, przyspieszenie obiegu informacji oraz eliminacja potencjalnych błędów. Dodatkowo klient uzyskał możliwość usprawnienia swojej pracy dzięki automatyzacji delegacji, a także przesunięciu ciężaru procesu procesowania dokumentacji z organizacji klienta na delegowanego. 5. Stworzenie narzędzia do tworzenia, rejestracji, wystawiania dokumentów handlowych na potrzeby klientów. Rozwiązanie to pozwoliło na usprawnienie pracy klienta dzięki nowej funkcjonalności i eliminacji konieczności posiadania dodatkowych systemów do fakturowania. 6. Stworzenie narzędzia do rejestracji czasu pracy pracowników w ramach klienta, tematu, dokumentu - timetracking. 7. Stworzenie narzędzi integracyjnych na potrzeby importu dokumentów z systemów zewnętrznych/systemów klienta. Efektem tych prac jest poprawa efektywności w świadczeniu usług, przyspieszenie obiegu informacji oraz eliminacja potencjalnych błędów. 8. Stworzenie narzędzia pozwalającego na automatyzację procesu sprawdzania statusu VAT przedsiębiorcy. 9. Stworzenie narzędzia do raportów statystycznych na bazie danych, plików i zadań wykonywanych w ramach współpracy z klientem. Efektem tych prac były rozwiązania pozwalające na poprawę efektywności, przyspieszenie obiegu informacji, lepszą identyfikację obszarów ryzyka, eliminację błędów. 10. Stworzenie narzędzia do raportowania odchyleń współczynników/wskaźników/mierników kontrolnych w ramach współpracy z klientami. Efektem tych prac były rozwiązania pozwalające na poprawę efektywności, przyspieszenie obiegu informacji, lepszą identyfikację obszarów ryzyka, eliminację błędów. Dodatkowo, dzięki tym narzędziom klient wyeliminowali konieczność posiadania dodatkowych systemów do raportowania. Obecnie SK podejmuje kolejne prace rozwojowe w kierunku: 1. Usprawnienia procesu pobierania danych z faktur zakupu, sprzedaży, delegacji, etc. Obecnie proces ten wykonywany jest w dużym stopniu manualnie. W wyniku podjętych prac zostanie on zastąpiony mechanizmami OCR oraz modułami umożliwiającymi tworzenie danych we właściwej formie z pominięciem formy papierowej (np. moduł do delegacji). 2. Wdrożenia systemu analizowania danych pod kątem podatkowym. Obecnie proces analiz danych pod kątem podatkowym jest realizowany w przeważającej części manualnie. Podjęte prace rozwojowe mają na celu wdrożenie mechanizmów uczenia się, które na podstawie metadanych opisujących dany dokument, połączonymi z informacjami dotyczącymi przeszłych zdarzeń zbliżonych dokumentów (wzorców) oraz danymi dotyczącymi spółki, do której są księgowane, usprawnią proces analiz danych pod kątem podatkowym. 3. Wdrożenia systemu analizowania danych pod kątem rachunkowym. Podobnie jak w przypadku danych podatkowych proces ten jest realizowany głównie manualnie. Wdrożenie mechanizmów uczenia się, które na podstawie metadanych opisujących dany dokument, połączonymi z informacjami dotyczącymi przeszłych zdarzeń zbliżonych dokumentów (wzorców) oraz danymi dotyczącymi spółki, do której są księgowane, usprawnią ten proces. 4. Wdrożenia systemu procesowania danych. Działania w tym zakresie są obecnie wykonywane manualnie i wymagają dużego nakładu pracy ludzkiej. Dzięki podjętym pracom rozwojowym system ten zostanie zautomatyzowany na podstawie wzorców, pozwalając na redukcję ilość pracy ludzkiej w szczególności dla dokumentów o niskiej złożoności. Zakres prac rozwojowych podejmowanych przez SK uwzględnia m.in. weryfikowanie i potwierdzanie nowych zastosowań w procesach wykorzystywanych przez świadczeniu usług (np. koncepcji pozyskiwania określonego rodzaju informacji z różnych zbiorów niesklasyfikowanych bądź nie w pełni sklasyfikowanych danych, opisujących zdarzenia biznesowe pozyskiwanych metodami zdalnymi, m.in. z zastosowaniem skanerów itp.) czy też zweryfikowanie technologii maszynowego uczenia się, robotyzacji procesów oraz sztucznej inteligencji pod kątem użyteczności dostępnych w ramach każdej z nich algorytmów w kontekście wykorzystania ich na dalszych etapach projektów prac rozwojowych. Mając na uwadze powyższe należy podkreślić, że podejmowane przez SK prace rozwojowe mają przede wszystkim na celu: - ograniczenie czasu pracy spędzanego na powtarzalnych czynnościach, w szczególności wprowadzania danych, analizowania danych o małym stopniu złożoności, procesowania danych, a co za tym idzie ograniczenie kosztów działalności, - usprawnienia pracy w trybie rozproszonym i zdalnym, - przyspieszenie obiegu informacji finansowej po stronie SK, umożliwiając lepsze rozłożenie pracy w czasie oraz lepszą kontrolę, co przełoży się na ograniczenie kosztów działalności oraz ograniczenie ryzyka działalności gospodarczej jak również poprawę jakości usługi, - przyspieszenie obiegu informacji finansowej po stronie klientów SK, co zapewni lepsze informacje do podejmowania decyzji biznesowych, - wniesienie dodatkowej wartości do usługi księgowej dla klienta SK, polegającą zmniejszeniu jego obowiązków administracyjnych nierozerwalnie związanych z tradycyjną księgowością. Działania podejmowane przez SK wpisują się w światowe trendy zmian w działach finansowo- księgowych. Trendy te wskazują na łączenie nowoczesnej technologii IT oraz elastyczne techniki zarządzania procesami, co pozwala na zwiększenie efektywności księgowej i efektywności działu finansowo-księgowego. SK podejmując się działań innowacyjnych w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, utworzyła dedykowane do tego celu stanowisko osoby, odpowiedzialnej w pełnym wymiarze pracy za identyfikowanie, inicjowanie oraz prowadzenie prac rozwojowych mających wpływ na nowe rozwiązania, które mogą usprawnić działalność SK. Osoba ta ma przydzielone stanowisko pracy wraz z przeznaczonymi wyłącznie na ten cel środkami trwałymi. Osoba w pełni dedykowana do działalności rozwojowej została zatrudniona w SK na podstawie umowy o pracę. W zależności od celu oraz kompleksowości podejmowanych prac rozwojowych, do zespołu projektowego dedykowane są inne osoby z personelu SK, zatrudnione na umowę o pracę. W związku z tym SK prowadzi również szczegółową ewidencję czasu prac tych osób, która pozwala na precyzyjne określenie jaka część ich czasu pracy przypada na bieżącą działalność na rzecz klientów SK oraz podejmowanej prace rozwojowe. W prowadzonych przez SK projektach rozwojowych wykorzystywana jest działalność twórcza jej pracowników na każdym etapie danego projektu. Działalność twórcza w projektach rozwojowych SK jest podejmowana w sposób systematyczny w celu powiększenia zasobów wiedzy SK, które są wykorzystywane do tworzenia nowych rozwiązań. Prace podejmowane przez zespół dedykowanych doświadczonych pracowników SK mają na celu nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych procesów lub usług, które mogą w przyszłości być wykorzystane przez SK w prowadzonej działalności. Nie są to w żadnej mierze działania, które można byłoby zaliczyć do działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzanych do procesów świadczenia usług przez SK na rzecz jej klientów. Konsekwentnie, pracownicy SK prowadzą działania, które należy uznać za działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z tytułu prowadzonych prac rozwojowych SK poniosła i ponosi obecnie zróżnicowane koszty związane z zatrudnieniem pracowników czy amortyzacją środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych przez tych pracowników. SK prowadzi wewnętrzną ewidencję, która pozwala na wyodrębnienie kosztów pracowniczych poniesionych na realizację prac rozwojowych oraz kosztów pracowniczych poniesionych na inny rodzaj działalności. Wyodrębnienie kosztów polega na prowadzeniu ewidencji pracy każdego pracownika poprzez wskazanie z imienia i nazwiska pracowników wyznaczonych do pracy przy prowadzonych pracach rozwojowych, zaewidencjonowaniu liczby godzin jakie poświęcili na prace rozwojowe w skali danego miesiąca. Ewidencja pozwala więc na obliczenie w skali miesiąca liczby godzin poświęconych przez pracowników na prace rozwojowe oraz inne czynności, a przez to wyliczenie odrębnych kosztów pracowniczych oraz odpowiedniej proporcji składek na ubezpieczenie społeczne odprowadzanych od wynagrodzenia należnego na realizację prac rozwojowych. Wnioskodawca zamierza obliczać wysokość kosztów w następujący sposób: koszty kwalifikowane równałyby się sumie poniesionych przez SK w poszczególnych miesiącach danego roku podatkowego kosztów pracy poszczególnych pracowników, pomnożonych przez wskaźnik, stanowiący stosunek czasu przeznaczonego przez danego pracownika na realizację działalności rozwojowej do ogólnego czasu pracy w danym miesiącu. Wskazana powyżej ewidencja jest także podstawą do alokacji kosztów materiałów i amortyzacji środków trwałych wykorzystywanych bezpośrednio przez pracowników w działalności rozwojowej i pozostałej działalności SK. SK dokonuje księgowań operacji gospodarczych celem wydzielania analitycznego w systemie księgowym kosztów związanych z pracami rozwojowymi. W konsekwencji, koszty kwalifikowane zostaną wyodrębnione w ewidencji rachunkowej na podstawie wskazanego klucza, tj. na podstawie faktycznego czasu pracy wszystkich pracowników zaangażowanych w prace rozwojowe. W związku z podejmowanymi pracami rozwojowymi SK ponosi następujące koszty: 1. wynagrodzenie za pracę osoby w pełni dedykowanej do działalności rozwojowej, tj. m.in. koszty jej wynagrodzenia zasadniczego, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki (np. prezenty świąteczne, karty typu multisport, prywatna opieka medyczna), nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona) oraz koszty składek z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz składki na fundusz pracy oraz fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych - w części sfinansowanej przez SK jako płatnika składek; 2. część wynagrodzeń za pracę osób zatrudnionych przez SK, m.in. koszty ich wynagrodzenia zasadniczego, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki (np. prezenty świąteczne, karty typu multisport, prywatna opieka medyczna), nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona) oraz koszty składek z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz składki na fundusz pracy oraz fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych - w części sfinansowanej przez SK jako płatnika składek; zostaną one określone w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację prac rozwojowych objętych wnioskiem, pozostaje w ogólnym czasie pracy każdego pracownika w danym miesiącu; zostanie to potwierdzone ewidencją czasu pracy poszczególnych osób; 3. wynagrodzenia chorobowe, wynagrodzenia za czas urlopu, za czas opieki nad dzieckiem etc., wypłacone pracownikom zaangażowanym w prowadzone prace rozwojowe za miesiące, w których prace rozwojowe są realizowane. SK w ramach prowadzonych prac rozwojowych ponosi także koszty związane z odpisami amortyzacyjnymi od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do których należą m.in: 1. amortyzacja sprzętu komputerowego i elektronicznego, tj. m.in. zestawy komputerowe, urządzenia multimedialne, zasilacze, karty graficzne itp., wykorzystywane przez pracowników wykonujących prace rozwojowe, 2. amortyzacja narzędzi i wyposażenia biurowego, tj. m.in. mebli, biurek, foteli, krzeseł, itp., wykorzystywanych przez pracowników wykonujących prace rozwojowe. Niektóre środki trwałe oraz składniki wartości niematerialne i prawne będą wykorzystywane zarówno do działalności rozwojowej objętej wnioskiem, jak i do działalności pozostałej; w stosunku do takich składników majątku SK będzie prowadzić ewidencję czasu wykorzystywania poszczególnych aktywów w danym miesiącu z podziałem na działalność rozwojową oraz pozostałą; proporcja ta będzie wykorzystywana do obliczania kosztów odpisów amortyzacyjnych od poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. SK nie prowadzi działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej na podstawie zezwolenia. SK nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego. SK uzyskała status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r. Wnioskodawca wskazuje, że jest zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy w stanie prawnym obowiązującym od 1 maja 2021 r., czyli za okres, kiedy SK jest już podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Wnioskodawca zamierza dokonać odliczenia wydatków kwalifikowanych związanych z prowadzoną działalnością rozwojową, zgodnie z art. 18d ustawy o PDOP, z uwzględnieniem okoliczności, że: a) prowadzona przez SK działalność rozwojowa nie stanowi badań naukowych w rozumieniu art. 4a pkt 27 ustawy o PDOP; b) w ewidencji rachunkowej SK wyodrębniła koszty kwalifikowane związane z realizacją działalności rozwojowej i posiadać będzie szczegółowe zestawienie kosztów kwalifikowanych związanych z działalnością rozwojową SK i zostaną one wykazane w zeznaniu podatkowym Wnioskodawcy za rok podatkowy, w którym działalność rozwojowa była realizowana; c) koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone SK w jakiejkolwiek formie (np. dotacji) oraz nie zostały w inny sposób odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym; d) SK zamierza dokonać odliczenia z tytułu ulgi na prace badawczo-rozwojowe zgodnie z limitami wskazanymi w art. 18d ust. 7 ustawy o PDOP. Tytułem uzupełnienia, w piśmie z 20 stycznia 2021 r., wskazali Państwo, że: - w przypadku osoby w pełni dedykowanej do działalności rozwojowej oraz osób, wykonujących prace badawczo-rozwojowe w części, zatrudnionych przez Spółkę na podstawie umowy o pracę, na ich wynagrodzenie składają się: a) wynagrodzenie zasadnicze, b) wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, o ile takie wystąpią, c) różnego rodzaju dodatki - benefity pracownicze (prezenty świąteczne, karty typu multisport, prywatna opieka medyczna), d) nagrody, premie i bonusy, e) ekwiwalenty za niewykorzystany urlop, o ile takie wystąpią. W skład ich wynagrodzenia mogą wchodzić także inne świadczenia, doraźnie ustalane ze Spółką (lub zaoferowane i postawione do dyspozycji przez Spółkę), wynikające z nawiązanego stosunku pracy. Są to w każdym przypadku należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. - w przypadku osób, wykonujących prace badawczo-rozwojowe w części, które zostałyby zatrudnione na umowę zlecenie, na ich wynagrodzenie składałyby się kwoty określone w umowach zlecenia zawartych przez Spółkę za wskazane w nich czynności, w tym za realizację prac rozwojowych. W każdym przypadku będą to należności, o których mowa w art. 13 ust. 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. - potwierdzamy, że wydatki które będą przez Spółkę uznawane za koszty kwalifikowane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej były i są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia. Spełniają one bowiem przesłanki uznania ich jako koszty uzyskania zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. - niniejszym potwierdzamy, że nie korzystamy ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. zwolnienia dla dochodów z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2020 r., poz. 1752), i uzyskanych na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu. Pytania 1. Czy działalność SK objęta wnioskiem spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o PDOP i tym samym, czy SK jest uprawniona do skorzystania z tzw. ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d ustawy o PDOP? 2. Czy wynagrodzenie za pracę osoby w pełni dedykowanej do działalności rozwojowej, tj. m.in. koszty wynagrodzenia zasadniczego, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki (np. prezenty świąteczne, karty typu multisport, prywatna opieka medyczna), nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona) oraz koszty składek z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz składki na fundusz pracy oraz fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych - w części sfinansowanej przez SK jako płatnika składek, stanowi koszt kwalifikowany w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o PDOP? 3. Czy odpowiednia część wynagrodzeń osób zatrudnionych przez SK zarówno do działalności bieżącej, jak i działalności rozwojowej, m.in. koszty wynagrodzenia zasadniczego, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki (np. prezenty świąteczne, karty typu multisport, prywatna opieka medyczna), nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona) oraz koszty składek z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz składki na fundusz pracy oraz fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych – w części sfinansowanej przez SK jako płatnika składek; w proporcji, w jakiej pozostaje czas przeznaczony na realizację prac rozwojowych do ogólnego czasu pracy pracownika stanowi koszt kwalifikowany w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o PDOP? 4. Czy w przypadku, gdy pracownik SK zaangażowany w pełni w prowadzenie prac rozwojowych w danym miesiącu, w którym działalność rozwojowa jest realizowana, przebywa na zwolnieniu lekarskim, na urlopie lub innej usprawiedliwionej nieobecności, to całkowite jego wynagrodzenie stanowi koszt kwalifikowany w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o PDOP, tj. łącznie z wynagrodzeniem za czas urlopu/nieobecności oraz wynagrodzeniem za czas choroby? 5. Czy w przypadku, gdy pracownik SK częściowo zaangażowany w prowadzenie prac rozwojowych w danym miesiącu, w którym działalność rozwojowa jest realizowana, przebywa na zwolnieniu lekarskim, na urlopie lub innej usprawiedliwionej nieobecności, to kosztem kwalifikowanym w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o PDOP będzie część całkowitego wynagrodzenia miesięcznego wyliczona na podstawie proporcji czasu przepracowanego w projektach badawczo-rozwojowych do czasu przepracowanego ogółem? 6. Czy wskazane koszty odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych przez SK w działalności rozwojowej (z uwzględnieniem wskazanych proporcji używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także ewidencji czasu pracy) stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o PDOP? Państwa stanowisko w sprawie 1. Działalność objęta wnioskiem spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o PDOP, i tym samym Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z tzw. ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d ustawy o PDOP. 2. Wynagrodzenie za pracę osoby w pełni dedykowanej do działalności rozwojowej, tj. m.in. koszty wynagrodzenia zasadniczego, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki (np. prezenty świąteczne, karty typu multisport, prywatna opieka medyczna), nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona) oraz koszty składek z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz składki na fundusz pracy oraz fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych - w części sfinansowanej przez SK jako płatnika składek, stanowi koszt kwalifikowany w rozumieniu 18d ust. 2 ustawy o PDOP. 3. Odpowiednia część wynagrodzeń osób zatrudnionych przez SK zarówno do działalności bieżącej, jak i działalności rozwojowej, m.in. koszty wynagrodzenia zasadniczego, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki (np. prezenty świąteczne, karty typu multisport, prywatna opieka medyczna), nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona) oraz koszty składek z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz składki na fundusz pracy oraz fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych - w części sfinansowanej przez SK jako płatnika składek: w proporcji, w jakiej pozostaje czas przeznaczony na realizację prac rozwojowych do ogólnego czasu pracy pracownika stanowi koszt kwalifikowany w rozumieniu 18d ust. 2 ustawy o PDOP. 4. W przypadku, gdy pracownik zaangażowany w pełni w prace rozwojowe zaangażowany w pełni w prowadzenie prac rozwojowych w danym miesiącu, w którym działalność rozwojowa jest realizowana, przebywa na zwolnieniu lekarskim, na urlopie lub innej usprawiedliwionej nieobecności, to całkowite jego wynagrodzenie stanowi koszt kwalifikowany w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o PDOP, tj. łącznie z wynagrodzeniem za czas urlopu/nieobecności oraz wynagrodzenie za czas choroby. 5. W przypadku, gdy pracownik zaangażowany w prace rozwojowe w określonej proporcji czasu pracy zaangażowany w danym miesiącu, w którym działalność rozwojowa jest realizowana, przebywa na zwolnieniu lekarskim, na urlopie lub innej usprawiedliwionej nieobecności, to kosztem kwalifikowanym w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o PDOP, będzie część całkowitego wynagrodzenia miesięcznego wyliczona z proporcji czasu przepracowanego w projektach badawczo-rozwojowych do czasu przepracowanego ogółem. 6. Wskazane koszty odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych przez SK w działalności rozwojowej (z uwzględnieniem wskazanych proporcji używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także ewidencji czasu pracy) stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ustawy o PDOP. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Ad. 1 Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o PDOP, działalność badawczo-rozwojową stanowi działalność twórczą, obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Przez badania naukowe, jak wskazano w art. 4a pkt 27 ustawy o PDOP, rozumie się badania podstawowe oraz badania aplikacyjne. Określając powyższe pojęcia ustawodawca odwołuje się wprost do ustawy z 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, która za badania podstawowe uznaje prace empiryczne lub teoretyczne, mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne. Przez badania aplikacyjne na gruncie Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce rozumie się natomiast prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Definiując pojęcie prac rozwojowych w art. 4a pkt 28 ustawy o PDOP, ustawodawca również wprost odsyła do Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, na gruncie którego prace rozwojowe to: działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń (art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce). Przy analizie pojęcia prac rozwojowych warto odnieść się do objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box (dalej: Objaśnienia). Wprawdzie Objaśnienia dotyczą innej ulgi podatkowej (IP Box), niemniej jednak definicja działalności badawczo-rozwojowej jest wspólna zarówno dla ulgi na działalność badawczo-rozwojową przewidzianej w art. 18d ustawy o PDOP, jak również dla ulgi IP Box. W Objaśnieniach podkreślono następujące kryteria działalności badawczo-rozwojowej, które muszą być spełnione łącznie: a) twórczość, b) systematyczność, c) zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Za działalność twórczą uznaje się działalność, której rezultat: a) jest odpowiednio ustalony (co może odbyć się w dowolnej formie), przez co należy rozumieć jego uzewnętrznienie oraz możliwość wyodrębnienia - gdy stanowi część większej całości, mającej charakter zbiorowy; b) ma charakter indywidualny, a zatem nie jest wynikiem wyłącznie mechanicznych działań, lecz procesów myślowych, wymagających od twórcy kreatywności; c) ma charakter oryginalny - stanowi „nowy wytwór intelektu”; oryginalność należy rozpatrywać wstecznie (rezultat pracy nie jest twórczy, jeżeli istnieje identyczne, uprzednio stworzone dzieło). Przez systematyczność, zgodnie z Objaśnieniami, rozumie się prowadzenie działalności w sposób metodyczny, uporządkowany, według pewnego systemu. Działalność powinna być zaplanowana zarówno wobec przebiegu procesów, jak i wobec wyników oraz efektów przeprowadzanych projektów. Aby dana działalność mogła stanowić działalność badawczo-rozwojową to, musi być podejmowana w kierunku tworzenia, w tym badań naukowych (nakierowanych na nową wiedzę i umiejętności) oraz prac rozwojowych (nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i umiejętności) w celu zwiększenia zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług (również w formie nowych technologii). W ocenie Wnioskodawcy, działalność objęta przedmiotowym wnioskiem stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 28 ustawy o PDOP. Prowadzone przez SK prace rozwojowe mają bowiem charakter twórczy, systematyczny i zmierzają do zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań w SK. Działalność SK objęta wnioskiem ma charakter twórczy, ponieważ ma na celu zidentyfikowanie, opracowanie, testowanie oraz ewentualne wdrożenie własnych rozwiązań informatycznych lub procedur (lub zmian w stosowanych już rozwiązaniach i procedurach) związanych ze świadczonymi usługami. W literaturze podkreśla się, iż przesłanka twórczości jest spełniona w stopniu minimalnym, jeżeli określone działanie jest twórcze w skali danego przedsiębiorstwa. Innymi słowy, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Celem SK jest, poprzez zwiększenie zasobów wiedzy i tworzenie nowych rozwiązań, opracowanie autorskich rozwiązań, które mają na celu wprowadzenie innowacyjności w odniesieniu do jej działalności usługowej na rzecz klientów. Rozwiązania te opracowywane są przez pracowników SK w oparciu o ich indywidualne doświadczenia i wiedzę. Uzyskana wiedza ma zostać zastosowana w praktyce, poprzez opracowywane rozwiązań pod konkretne potrzeby SK i dostosowywanie ich w każdym elemencie do indywidualnych procesów stosowanych w SK. Prowadzone przez SK prace rozwojowe mają przymiot systematyczności, gdyż stanowią one działalność prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany (wg ustalonych wcześniej harmonogramów i wytycznych), jednocześnie dążąc do z góry określonego celu w postaci stworzenia konkretnych rozwiązań (narzędzi informatycznych, procedur) przy wykorzystaniu posiadanych zasobów. Do prac rozwojowych nie jest zaliczana działalność wykonywana w sposób rutynowy i okresowy. Ustawa o PDOP nie definiuje jednak pojęcia „rutynowy”, dlatego organy podatkowe często odwołują się do pojęć ze słownika języka polskiego. Takie podejście odnajdujemy m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 listopada 2017 r. o sygn. akt 0111-KDIB1-3.4010.352.2017.2 MST, który w swoim piśmie przywołuje znaczenie ze „Słownika języka polskiego PWN pod red. W. Doroszewskiego” stanowiąc, że poprzez słowo „rutynowy" należy rozumieć: „wykonywany często i niemal automatycznie” i „wykonywany według utartych schematów”. Prowadzone przez SK prace nie mają charakteru rutynowego; opracowywane są bowiem nowe koncepcje i rozwiązania, a w ich trakcie przeprowadzane są takie działania jak m.in. identyfikowanie problemów projektowych, analiza możliwych rozwiązań, weryfikacja ich zastosowania z wykorzystaniem dostępnych narzędzi, określenie potrzeb zbudowania nowych narzędzi, testowanie i wdrożenie nowych rozwiązań. Przy wykonywaniu przedmiotowych projektów wykorzystywana jest wiedza, umiejętności i doświadczenie zebrane we wcześniejszych pracach. Przepisy podatkowe nie zawierają również definicji słowa „okresowy”. Podobnie jak powyżej, należy odnieść się do wykładni językowej tego określenia. Słownik Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) wskazuje na następujące znaczenia słowa „okresowy”: „powtarzający się, występujący co pewien czas” oraz „dotyczący danego okresu”. Na podstawie przedstawionej definicji, znaczenie słowa „okresowy” sugeruje, że chodzi o podejmowanie czynności podobnych do siebie i w jakiś sposób się powtarzających. Z tego wynika, że przedstawiona działalność SK nie ma znamion okresowości, ponieważ czynności związane z tworzeniem nowych rozwiązań podejmowane są w odpowiedzi na konkretne potrzebowanie SK do tworzenia nowych rozwiązań, co czyni ją bardziej innowacyjną. Reasumując, realizowane przez SK prace rozwojowe wpisują się w definicję prac badawczo- rozwojowych zawartą w art. 4a pkt 28 ustawy o PDOP, ponieważ mają charakter twórczy, nie wprowadzają zmian o charakterze rutynowym bądź okresowym, są prowadzone w sposób systematyczny według określonych harmonogramów i wytycznych, przez pracowników posiadających odpowiednie kompetencje i wykształcenie. Konsekwentnie, Wnioskodawca ma prawo skorzystać z ulgi na prace badawczo-rozwojowe, o której mowa w art. 18d ustawy o PDOP. Ad. 2 Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o PDOP, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo- rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu. Z kolei, art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. W przypadku pracownika w pełni zaangażowanego w prowadzone prace rozwojowe Wnioskodawca zamierza odliczyć jako koszt kwalifikowany (z uwzględnieniem przypadającej na niego części) pełną kwotę wynagrodzenia zasadniczego tego pracownika, wynagrodzenia z tytułu nadgodzin, dodatkowych świadczeń oraz przypadających od nich składek na ubezpieczenie społeczne ponoszonych przez SK, jako pracodawcę. Do kosztów kwalifikowanych Wnioskodawca zamierza zaliczyć kwotę składek z tytułu powyżej wskazanych należności, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w tym składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Wnioskodawca planuje odliczyć również wynagrodzenie przysługujące temu pracownikowi za niewykorzystany urlop. W przypadku pracownika w pełni zaangażowanego w prowadzone przez Wnioskodawcę prace rozwojowe nie będzie konieczne prowadzenie szczegółowej ewidencji czasu pracy. Niemniej jednak SK prowadzić będzie ewidencję projektów, w realizację których pracownik ten jest zaangażowany. Ad. 3 W odniesieniu do tej grupy pracowników SK, którzy tylko w części będą angażowani do realizacji prac rozwojowych, Wnioskodawca zamierza odliczyć jako koszt kwalifikowany (z uwzględnieniem przypadającej na niego części) ustaloną wcześniej część wynagrodzenia zasadniczego tych pracowników, wynagrodzenia z tytułu nadgodzin, dodatkowych świadczeń oraz przypadających od nich składek na ubezpieczenie społeczne ponoszonych przez SK, jako pracodawcę, z uwzględnieniem proporcji czasu przeznaczonego na realizację prac rozwojowych do pełnego czasu pracy danego pracownika. Do kosztów kwalifikowanych Wnioskodawca zamierza zaliczyć także odpowiednią część kwoty składek z tytułu powyżej wskazanych należności, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w tym składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Wnioskodawca planuje odliczyć również część wynagrodzenia przysługującego za niewykorzystany urlop. W przypadku tej grupy pracowników Wnioskodawca prowadzić będzie szczegółową ewidencję czasu pracy, pozwalającą na precyzyjne określenie czasu przeznaczonego przez danego pracownika na realizację prac rozwojowych. Tak prowadzona ewidencja pozwoli na określenie właściwej proporcji czasu przeznaczonego przez pracownika do realizacji prac rozwojowych w ogólnym czasie pracy pracownika i tym samym ustalenie prawidłowej wysokości kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu przez Wnioskodawcę na podstawie art. 18d ustawy o PDOP. Ad. 4 Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o PDOP, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu. W ocenie Wnioskodawcy, mając na uwadze zdefiniowane w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o PDOP koszty wynagrodzeń, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uznać, że wynagrodzenie przysługujące za urlop chorobowy, wypoczynkowy, czy też innej usprawiedliwionej nieobecności mieści się w zakresie art. 12 ust. 1 tejże ustawy, i tym samym spełnia przesłanki do uznania tego rodzaju wynagrodzeń za koszt kwalifikowany. W myśl bowiem z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto, świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych (np. orzeczenie NSA z 26 marca 1993 r., sygn. akt III SA 2219/92) o tym czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy decyduje okoliczność, czy może je otrzymać wyłącznie pracownik, czy też inna osoba niezwiązana (aktualnie lub w przeszłości) z pracodawcą. Istotne jest również to, czy istnieje związek prawny lub faktyczny danego świadczenia z istniejącym stosunkiem pracy (por. wyrok NSA z 24 czerwca 2009 r., sygn. akt ll FSK 251/08). Należy również zgodzić się z innym stanowiskiem sądów administracyjnych (np. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/OI 692/19), że celem wprowadzenia ulgi na prace badawczo-rozwojowe było zachęcenie przedsiębiorców do wdrażania innowacyjnych rozwiązań w celu podniesienia konkurencyjności gospodarki. W związku z tym sądy administracyjne zaakceptowały tezę, że do kosztów kwalifikowanych należą przychody pracowników zaangażowanych w prace badawczo-rozwojowe zaliczone do nich na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym np. wynagrodzenia przysługujące pracownikowi w trakcie urlopu i choroby. Z powyższego jasno wynika, że decydujące jest wykonywanie przez pracownika działalności rozwojowej, a skoro jest ona wykonywana, to wszystkie przychody podatnika związane z jego stosunkiem pracy oraz sfinansowane przez płatnika składek z tytułu tych należności, stanowią koszt kwalifikowany na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o PDOP. Dlatego też, ze względu na regulacje Kodeksu pracy, w przypadku, gdy praca pracowników na rzecz SK dotyczy działalności badawczo-rozwojowej, to całe wynagrodzenie pracowników, którzy są dedykowani wyłącznie do realizacji działalności badawczo-rozwojowej - w tym również wynagrodzenie za dni absencji - stanowi koszt kwalifikowany w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o PDOP. Taka wykładnia ww. przepisu znajduje pełne odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Na uwagę zasługuje pogląd prezentowany przez WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 7 listopada 2019 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Rz 609/19 sprowadzający się do twierdzenia, że wypływający z art. 18d ust. 2 pkt 1 u p.d.o.p., nakaz oddzielenia wydatków pracowniczych, ponoszonych na działalność badawczo-rozwojową od wydatków związanych z wykonywaniem innego rodzaju obowiązków, w oparciu o czasowe wyodrębnienie realizowanych zadań nie oznacza, że z kosztów kwalifikowanych należy wykluczyć wydatki pracownicze, ponoszone na utrzymanie pracowników w czasie przebywania ich na urlopie czy też w czasie niemożności wykonywania przez nich zadań, w związku z przebywaniem na zwolnieniu lekarskim. Również w wyroku WSA w Olsztynie z dnia 7 sierpnia 2019 r. (sygn. akt I SA/OI 441/19) został wyrażony pogląd, że dla skorzystania z przedmiotowej ulgi decydujące jest wykonywanie przez pracownika działalności badawczo-rozwojowej, a skoro jest ona wykonywana na podstawie umowy o pracę, to wszystkie przychody podatnika związane z jego stosunkiem pracy oraz sfinansowane przez płatnika składek z tytułu tych należności, określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, stanowią koszt kwalifikowany na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p. (analogicznie także wyroki: WSA w Szczecnie z dnia 13 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Sz 835/18, WSA w Warszawie z dnia 19 czerwca 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 2665/18 i z dnia 25 października 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2898/16 - wszystkie dostępne na str.: orzeczenia.nsa.gov.pl). Wypływający z art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o PDOP, nakaz oddzielenia wydatków pracowniczych, ponoszonych na działalność badawczo-rozwojową od wydatków związanych z wykonywaniem innego rodzaju obowiązków, w oparciu o czasowe wyodrębnienie realizowanych zadań nie oznacza jednak, że z kosztów kwalifikowanych należy wykluczyć wydatki pracownicze, ponoszone na utrzymanie pracowników w czasie przebywania ich na urlopie czy też w czasie niemożności wykonywania przez nich zadań, w związku z przebywaniem na zwolnieniu lekarskim. Są one bowiem immanentnie związane z ze stosunkiem pracy jako takim. Podsumowując, dla celów ulgi badawczo-rozwojowej wydatki poniesione na wypłatę świadczeń, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez płatnika składek jak również wynagrodzeniem pracowników za czas urlopu chorobowego, wypoczynkowego, czy też innej usprawiedliwionej nieobecności stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o PDOP. Ad. 5 Przedstawiona powyżej w pkt 4 argumentacja dotyczącą zaliczenia do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o PDOP wynagrodzeń należnych za okres urlopu chorobowego, wypoczynkowego, czy też innej usprawiedliwionej nieobecności ma również zastosowanie do tych pracowników SK, którzy częściowo angażowani są w realizację prac rozwojowych. Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza przytoczone powyżej orzecznictwo sądów administracyjnych oraz wyrok WSA w Gliwicach z 8 września 2020 r. o sygn. akt I SA/GI 1436/19, zgodnie z którym wynikający z przepisów podatkowych nakaz oddzielenia wydatków pracowniczych ponoszonych nakaz oddzielenia wydatków pracowniczych, ponoszonych na działalność badawczo-rozwojową od wydatków związanych z wykonywaniem innego rodzaju obowiązków, w oparciu o czasowe wyodrębnienie realizowanych zadań nie oznacza jednak, że z kosztów kwalifikowanych należy wykluczyć wydatki pracownicze, ponoszone na utrzymanie pracowników w czasie przebywania ich na urlopie czy też w czasie niemożności wykonywania przez nich zadań, w związku z przebywaniem na zwolnieniu lekarskim. Podsumowując, dla celów ulgi badawczo-rozwojowej wydatki poniesione na wypłatę świadczeń, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dla pracowników SK częściowo zaangażowanych w prace rozwojowe wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez płatnika składek jak również wynagrodzeniem tych pracowników za czas choroby/innej usprawiedliwionej absencji czy też urlopu wypoczynkowego stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o PDOP. Powinny one być rozliczone zależnie od faktycznego zaangażowania pracowników w działalność badawczo-rozwojową w danym okresie rozliczeniowym. Ad. 6 Zgodnie z art. 18d ust. 3 ustawy o PDOP, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. Oznacza to, że ustawodawca umożliwia zaliczenie do kosztów kwalifikowanych, podlegających odliczeniu w ramach ulgi na prace badawczo-rozwojowe, całość lub część odpisów amortyzacyjnych od tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które są wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej (z wyłączeniem kategorii środków trwałych wymienionych w przepisie art. 18d ust. 3 ustawy o PDOP). Skoro więc pracownicy SK będą wykorzystywać poszczególne środki trwałe do prowadzonych prac rozwojowych, to odpisy amortyzacyjne dokonywane od tych składników majątku stanowić będą koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ustawy o PDOP. Prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja czasu pracy pozwoli na ustalenie prawidłowej wysokości kosztów amortyzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych przez pracowników SK w prowadzonych pracach rozwojowych. Ustalona tak wysokość odpisów amortyzacyjnych od tych składników majątku, w całości lub odpowiedniej części stanowić będą koszty kwalifikowane, podlegające odliczeniu w ramach ulgi badawczo-rozwojowej na podstawie art. 18d ustawy o PDOP. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm., dalej: „updop”), podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. Stosownie do art. 4a pkt 26 updop, przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 4a pkt 27 u.p.d.o.p., ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to: a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą: a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Na podstawie art. 18d ust. 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.: 1. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu; 1a. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu. Na podstawie art. 18d ust. 3 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. W myśl art. 15 ust. 6 updop, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16. Stosownie do treści art. 18d ust. 5 updop, koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Zgodnie z art. 18d ust. 6 updop, podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów. Ponadto, w myśl art. 18d ust. 7 updop, w brzmieniu obowiązującym do końca grudnia 2021 r. kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć: 1. w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a; 2. w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a-150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5; 3. w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3. Z art. 18d ust. 7 updop, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r. wynika, że kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć: 1. w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a; 2. w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5; 3. w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a. Zgodnie natomiast z art. 18d ust. 8 updop, w brzmieniu obowiązującym do końca grudnia 2021 r., odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Według brzmienia art. 18d ust. 8 updop, obowiązującego od 1 stycznia 2022 r., odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1. Natomiast, stosownie do art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym, podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle. Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki: 1. podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, 2. koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT, 3. koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 u.p.d.o.p., 4. ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy u.p.d.o.p., przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów, 5. jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, 6. w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej, 7. podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu, 8. kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie o CIT, 9. koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Ad. 1 Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 1 wskazać należy, że aby działalność spełniała przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop). Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania naukowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie w art. 4a pkt 28 updop, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących procesów lub usług z uwagi na brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych. Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zdaniem tut. Organu, realizowane przez Wnioskodawcę projekty w ramach działalności Spółki, mają charakter twórczy, systematyczny oraz nakierowane są na zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań. Zatem, tego typu działania Spółki spełniają przesłanki do uznania ich za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów art. 4a pkt 26-28 updop, co daje Wnioskodawcy możliwość odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów kwalifikowanych poniesionych na działalność badawczo-rozwojową. W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, należy uznać za prawidłowe. Ad. 2-5 Odnosząc się do kwestii będących przedmiotem pytań oznaczonych nr 2-5 stwierdzić należy, że przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt kwalifikowany w całości. Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej. Należy w tym miejscu zauważyć, że ustawodawca w treści art. 18d ust. 2 pkt 1 updop, odnosi się do czasu pracy przeznaczonego na realizację działalności badawczo-rozwojowej, a zatem do czasu faktycznie poświęconego na ten cel. Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1128, ze zm., dalej: „updof”), za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop. Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału/wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest, aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi. Dodatkowo wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017 r. o Uldze B+R zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”. Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracownika (...). Należy zauważyć, że pojęcie czasu pracy przeznaczonego na realizację działalności badawczo-rozwojowej, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop, odnosi się do czasu faktycznie poświęconego. Zatem, odliczeniu nie będą podlegały kwoty wynagrodzeń oraz składek proporcjonalnie przypisanych do dni nieobecności pracownika tj. wynagrodzeń za czas choroby/innej usprawiedliwionej absencji czy też urlopu wypoczynkowego oraz wynagrodzenie za inne zwolnienia od pracy. W takiej sytuacji zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych należności, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, które nie są związane z realizacją działalności badawczo-rozwojowej. Od 1 stycznia 2018 r., przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane, poza należnościami z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 updof, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT), również należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1a updop). Stosownie do art. 13 pkt 8 lit. a updof, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9. Zatem, koszty kwalifikowane prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo- rozwojowej stanowią wydatki na wynagrodzenia osób z którymi zawarta została umowa zlecenie, a którzy wykonują określone prace w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia w danym miesiącu. Zatem, część dotycząca wydatków na wynagrodzenia osób zaangażowanych w realizację Projektów B+R bez względu na to czy osoby te są w pełni dedykowane do działalności badawczo-rozwojowej czy tylko w części przypadająca na ich absencję w pracy (m.in. z powodu choroby, opieki nad dzieckiem, innej usprawiedliwionej absencji czy też urlopu wypoczynkowego) wraz ze sfinansowanymi przez płatnika składkami od ww. przychodu, określonymi w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, nie będzie stanowiła kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 ust. 1 i 1a updop. Odnosząc się natomiast do możliwości odliczenia w ramach ulgi badawczo – rozwojowej składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych należy zauważyć, że obowiązek i zasady odprowadzania składek na Fundusz Pracy nakłada na pracodawców ustawa z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, natomiast składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych uregulowane są w ustawie z 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy. Zatem, składki te nie zostały uregulowane w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, a tylko takie mogą stanowić koszty kwalifikowane. W ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych w niektórych artykułach są tylko wskazane sytuacje, w których do składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych stosuje się tą ustawę, ale składki te nie są określone tą ustawą. Analizując powyższe, z art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a updop wynika, że odliczenie w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową nie obejmuje składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Tym samym, Wnioskodawca nie ma prawa ich odliczyć. Ad. 6 Odnosząc się natomiast do uznania odpisów amortyzacyjnych za koszty kwalifikowane działalności B+R, należy mieć na uwadze cytowany już art. 18d ust. 3 updop, zgodnie z którym: za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. W pierwszej kolejności wskazać należy, że co do zasady odpisy amortyzacyjne dokonane od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej, mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 18d updop. Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych, w rozumieniu art. 18d ust. 3 updop, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli służą one bieżącej działalności, odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nie stanowią kosztów kwalifikowanych. Wyjaśnić zatem należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w całości stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe bądź wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Tym samym należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem w zakresie pytania nr 6, zgodnie z którym, wskazane koszty odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych przez SK w działalności rozwojowej (z uwzględnieniem wskazanych proporcji używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także ewidencji czasu pracy) stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d updop. Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy: - działalność SK objęta wnioskiem spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o PDOP i tym samym, czy SK jest uprawniona do skorzystania z tzw. ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d ustawy o PDOP, jest prawidłowe; - wynagrodzenie za pracę osoby w pełni dedykowanej do działalności rozwojowej, tj. m.in. koszty wynagrodzenia zasadniczego, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki (np. prezenty świąteczne, karty typu multisport, prywatna opieka medyczna), nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona) oraz koszty składek z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz składki na fundusz pracy oraz fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych - w części sfinansowanej przez SK jako płatnika składek, stanowi koszt kwalifikowany w rozumieniu 18d ust. 2 ustawy o PDOP: a) w części dotyczącej finansowanych przez Spółkę składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, jest nieprawidłowe, b b) w pozostałej części, jest prawidłowe; - odpowiednia część wynagrodzeń osób zatrudnionych przez SK zarówno do działalności bieżącej, jak i działalności rozwojowej, m.in. koszty wynagrodzenia zasadniczego, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki (np. prezenty świąteczne, karty typu multisport, prywatna opieka medyczna), nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona) oraz koszty składek z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz składki na fundusz pracy oraz fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych – w części sfinansowanej przez SK jako płatnika składek; w proporcji, w jakiej pozostaje czas przeznaczony na realizację prac rozwojowych do ogólnego czasu pracy pracownika stanowi koszt kwalifikowany w rozumieniu 18d ust. 2 ustawy o PDOP: a) w części dotyczącej finansowanych przez Spółkę składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, jest nieprawidłowe, b) w pozostałej części, jest prawidłowe; - w przypadku, gdy pracownik SK zaangażowany w pełni w prowadzenie prac rozwojowych w danym miesiącu, w którym działalność rozwojowa jest realizowana, przebywa na zwolnieniu lekarskim, na urlopie lub innej usprawiedliwionej nieobecności, to całkowite jego wynagrodzenie stanowi koszt kwalifikowany w rozumieniu 18d ust. 2 ustawy o PDOP, tj. łącznie z wynagrodzeniem za czas urlopu/nieobecności oraz wynagrodzeniem za czas choroby, jest nieprawidłowe; - w przypadku, gdy pracownik SK częściowo zaangażowany w prowadzenie prac rozwojowych w danym miesiącu, w którym działalność rozwojowa jest realizowana, przebywa na zwolnieniu lekarskim, na urlopie lub innej usprawiedliwionej nieobecności, to kosztem kwalifikowanym w rozumieniu 18d ust. 2 ustawy o PDOP będzie część całkowitego wynagrodzenia miesięcznego wyliczona na podstawie proporcji czasu przepracowanego w projektach badawczo-rozwojowych do czasu przepracowanego ogółem, jest nieprawidłowe; - wskazane koszty odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych przez SK w działalności rozwojowej (z uwzględnieniem wskazanych proporcji używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także ewidencji czasu pracy) stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o PDOP jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia · W odniesieniu do powołanych wyroków Sądów, wskazać należy, że nie są one wiążące dla tutejszego Organu. Interpretacje organu podatkowego dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, w określonym stanie faktycznym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego, nie negując jednak orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego. · Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. · Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).
Powołane przepisy
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 26[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 27[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 28[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d
Słowa kluczowe
amortyzacja-odpisy amortyzacyjneulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)wynagrodzenia-wynagrodzenie pracownika
Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (eureka.mf.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło (Eureka)