0111-KDIB2-3.4011.303.2017.13.MJ

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowni Państwo: 1) ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 11 grudnia 2017 r. (wpływ 20 grudnia 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej     m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych – uwzględniam przy tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 2021 r. sygn. akt II FSK 216/19 oddalający     skargę kasacyjną Organu wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 26 września 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 525/18, 2) stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest:        - nieprawidłowe w zakresie obowiązków płatnika odnośnie pozapłacowych świadczeń ponoszonych przez Spółkę na rzecz Prezesa Zarządu, w części dot. skutków          podatkowych zwrotu kosztów badań lekarskich związanych z Medycyną Pracy oraz przejazdów taksówką poza podróżami służbowymi,        - prawidłowe w pozostałym zakresie. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 20 grudnia 2017 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 grudnia 2017 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczył m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika odnośnie pozapłacowych świadczeń ponoszonych przez Spółkę na rzecz Prezesa Zarządu. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 marca 2018 r. (wpływ 13 marca 2018 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest Spółką ze 100% udziałem gminy. Od 9 września 2016 r. spółki z udziałem Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego, komunalnych osób prawnych oraz państwowych osób prawnych podlegają ustawie z dnia 5 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (dalej: „u.w.s.”). Zgodnie z art. 5 u.w.s. Spółka powinna zawrzeć z członkiem organu zarządzającego umowę o świadczenie usług zarządzania na czas pełnienia funkcji, z obowiązkiem osobistego świadczenia, bez względu na to, czy taka osoba działa w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej. W celu wdrożenia ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami, Spółka zwarła z Prezesem Zarządu, który dotychczas sprawował swoją funkcję na podstawie umowy o pracę. Umowę o Świadczenie Usług Zarządzania (Kontrakt Menedżerski) – dalej: („Kontrakt” albo „Umowa”). Kontrakt menedżerski przewiduje następujące regulacje:     - przedmiotem Umowy jest zarządzanie Spółką w zakresie i na zasadach wynikających z Umowy, przepisów prawa i aktów wewnętrznych Spółki,     - Prezes obowiązany jest do wykonywania Umowy osobiście oraz zachowania lojalności wobec Spółki.   Do obowiązków Prezesa należy w szczególności:     - bieżące zarządzanie Spółką, zapewnienie efektywnej działalności Spółki, koordynacja działań Spółki i zarządzanie jej majątkiem oraz personelem,     - wykonywanie obowiązków nałożonych w umowie Spółki, uchwałach Zgromadzenia Wspólników, Rady Nadzorczej i aktach wewnętrznych oraz przepisach prawa,     - ciągłe doskonalenie umiejętności i podnoszenie kwalifikacji poprzez udział w szkoleniach w celu dostosowania funkcjonowania Spółki do zmiennych warunków prawnych,      ekonomicznych i technicznych oraz pozyskania wiedzy w zakresie możliwych kierunków rozwoju,     - kontrola kosztów i wydatków Spółki oraz optymalne wykorzystanie możliwości finansowych Spółki,     - budowanie pozycji i wizerunku Spółki, dbanie o wizerunek Spółki, w tym także poprzez obowiązkowy udział w szkoleniach, konferencjach i innych wydarzeniach związanych z      przedmiotem działalności Spółki a mających wpływ na jakość świadczonych przez Spółkę usług,     - wdrażanie procedur podnoszących jakość usług świadczonych przez Spółkę,     - organizowanie pracy Zarządu spółki zgodnie z celami i planami Spółki,     - Prezes jest zobowiązany i uprawniony do realizacji obowiązków wynikających z członkostwa Spółki w specjalistycznych organizacjach i stowarzyszeniach technicznych i      branżowych, w szczególności reprezentowania stanowiska Spółki na ich forum, w tym Izby Gospodarczej (…), Fundacji (…) i innych,     - Prezes ma obowiązek uczestniczenia w szkoleniach i konferencjach wskazanych przez Radę Nadzorczą. Prezes jest obowiązany do przedstawienia Spółce wyników tych      szkoleń i informacji z konferencji odpowiednim osobom funkcyjnym w Spółce. Wszelkie koszty związane ze szkoleniami i udziałami w konferencjach pokrywa Spółka. Koszty      tych szkoleń i udziału w konferencjach nie stanowią wynagrodzenia Prezesa Zarządu,     - Prezes ma nienormowany czas pracy i wykonuje swoje obowiązki w czasie i miejscu jakich wymagać będzie interes Spółki.   Nadto, zgodnie z Kontraktem: - Prezesowi przysługuje stałe wynagrodzenie miesięczne zasadnicze oraz wynagrodzenie zmienne, płatne po zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego Spółki,   uzależnione od poziomu realizacji celów zarządczych, które jest obliczane zgodnie z zasadami ustalonymi w uchwale nr 2 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z   8 czerwca 2017 r. Zgodnie z Kontraktem w przypadku uznania przez prawodawcę, że usługi świadczone przez Prezesa podlegają opodatkowaniu VAT, do wynagrodzenia   zostanie doliczony podatek VAT w ustawowej wysokości. Wówczas wynagrodzenie będzie wypłacane na podstawie faktur VAT wystawionych przez Prezesa. - Spółka zapewni Prezesowi na swój koszt świadczenia medyczne oraz zwróci na podstawie odpowiednich dokumentów koszty badań lekarskich poniesione przez Prezesa w   związku z wykonywaniem Umowy a dotyczące Medycyny Pracy. Finansowane przez Spółkę świadczenia obejmują wszystkich pracowników, w tym Prezesa i dotyczą   najczęściej badań i szczepień (obowiązkowych i fakultatywnych) wynikających ze specyfiki pracy a nie mieszczących się w zakresie Medycyny Pracy i są to między innymi:   obowiązkowe szczepienia np. przeciwko WZW, durowi, tężcowi – dla osób mających kontakt ze ściekami, badania psychotechniczne dla kierowców korzystających ze   służbowych samochodów, dobrowolne szczepienia przeciwko grypie. Spółka wykupuje wówczas pakiet badań, czy szczepień dla pracowników i innych uprawnionych osób, w   tym członków zarządu.   Prezesowi przysługuje przerwa wypoczynkowa w wymiarze 26 dni roboczych, która w razie niewykorzystania przechodzi na lata następne, a w razie rozwiązania Umowy Spółka wypłaci Prezesowi świadczenie za każdy niewykorzystany dzień przerwy wyliczone w oparciu o średnie roczne wynagrodzenie z danego roku kalendarzowego. Prezesowi przysługuje odprawa pośmiertna dla rodziny, której wysokość jest uzależniona od okresu pozostawania w stosunku prawnym ze Spółką. Prezes ponosi odpowiedzialność za rzetelną, sumienną i staranną realizację obowiązków wynikających z Umowy. Prezes ponosi odpowiedzialność majątkową za szkody wyrządzone Spółce do wysokości 3-krotności miesięcznego wynagrodzenia podstawowego, chyba że wykaże, iż szkodę wywołała lub znacznie się do jej powstania przyczyniła osoba trzecia. Zgodnie z Kontraktem Spółka jest obowiązana ubezpieczyć Prezesa od odpowiedzialności cywilnej na kwotę nie niższą od 2 mln złotych. Polisa ubezpieczenia OC została podpisana 5 lipca 2017 r. Limit odpowiedzialności ubezpieczyciela to 5.000.000,00 zł (pięć milionów złotych). Przedmiotem umowy jest „Ubezpieczenie odpowiedzialności z tytułu zarządzania Spółką”. W polisie (oraz we wniosku o ubezpieczenie) nie zostały wymienione z nazwiska żadne osoby, których działalność polisa obejmuje, nie podano również ilości osób, których polisa dotyczy ani sposób sprawowania zarządu. Polisa zawiera klauzulę dodatkową, która ogranicza ochronę ubezpieczeniową w stosunku do Spółki, bez podmiotów zależnych lub powiązanych. Spółka zwraca Prezesowi na podstawie odpowiednich dokumentów koszty podróży a także inne koszty i wydatki poniesione przez Prezesa w ramach wykonywania obowiązków wynikających z Kontraktu, przepisów Kodeksu spółek handlowych czy powierzonych przez Radę Nadzorczą, o ile Prezes wykaże, że ich poniesienie było konieczne w związku z wykonywaniem Kontraktu, przy czym w trakcie podróży Prezes jest uprawniony do korzystania ze środków transportu zwyczajowo wykorzystywanych w Spółce. W praktyce będą to m.in. wydatki na diety lub zwrot kosztów przejazdów, dojazdów środkami komunikacji miejscowej, noclegów oraz innych niezbędnych udokumentowanych wydatków. W ramach wykonywania Kontraktu i pełnienia funkcji, Prezes będzie korzystał nieodpłatnie z urządzeń technicznych i zasobów stanowiących mienie Spółki w zakresie niezbędnym do wykonywania funkcji Prezesa Zarządu i zgodnie z zasadami przyjętymi w uchwale nr 2 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników, w tym gabinetu z wyposażeniem, telefonów służbowych stacjonarnych i przenośnych, urządzeń elektronicznych w tym komputerów: osobistego, stacjonarnego i przenośnego, z karty płatniczej prowadzonej do rachunku Spółki, z wszelkich materiałów biurowych niezbędnych do wykonywania Umowy. Spółka jest uprawniona do odliczenia podatku VAT od nabycia tych urządzeń i innych zasobów. Działalność Prezesa podlega corocznej ocenie Spółki. Prezes jest uprawniony do korzystania ze świadczeń socjalnych zgodnie z Regulaminem ZFŚS. Prezes Zarządu nie jest udziałowcem Spółki. Prezes nie jest przedsiębiorcą i wykonuje Kontrakt poza działalnością gospodarczą oraz nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.   W uzupełnieniu wniosku z 6 marca 2018 r. (wpływ 13 marca 2018 r.) wskazali Państwo, że: Zgodnie z umową ubezpieczenia „osobami ubezpieczonymi” są Członkowie Kierownictwa. Zgodnie z umową ubezpieczenia Członek Kierownictwa oznacza: a) osobę fizyczną, która pełniła, pełni lub będzie pełniła funkcję członka zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej, rady dyrektorów, głównego księgowego, dyrektora     zarządzającego lub inną podobną funkcję zgodnie z prawem właściwym dla Spółki, w tym postanowieniami umowy lub statutu Spółki, prokurenta (zgodnie z art. 1091- 1099     polskiego Kodeksu cywilnego) lub powiernika w ramach Programu świadczeń, b) pracownika Spółki, wyłącznie w takim zakresie, w jakim roszczenie zostało podniesione przeciwko niemu w związku z Czynem bezprawnym jednocześnie z podniesieniem go     przeciwko Członkowi Kierownictwa Spółki, c) pracownika, który pełnił, pełni lub będzie pełnił obowiązki zarządcze w Spółce lub mającego wykonywać czynności zazwyczaj wykonywane przez Członka Kierownictwa Spółki, d) któregokolwiek Pracownika w odniesieniu do Czynu bezprawnego pracodawcy oraz Czynu bezprawnego dotyczącego Programu świadczeń, e) osobę fizyczną, która pełniła, pełni lub obejmuje funkcję członka organu kontrolnego lub nadzorczego w Spółce zgodnie z definicją zawartą w przepisach właściwego prawa, f)  osobę fizyczną, która pełniła, pełni łub będzie pełniła funkcję faktycznego dyrektora (shadow director – zgodnie z prawem obowiązującym w Anglii i Walii) w Spółce, g) w przypadku, gdy Spółka lub Spółka zewnętrzna jest organizacją charytatywną, izbą gospodarczą lub innym podmiotem tego rodzaju o charakterze non-profit, który nie     posiada kapitału zakładowego - osobę fizyczną, która pełniła, pełni lub będzie pełniła funkcję powiernika, prokurenta (zgodnie z art. 1091-1099 polskiego Kodeksu cywilnego),     członka zarządu, rady, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej lub komitetu Spółki, h) małżonka, partnera (konkubinę lub konkubenta) osoby fizycznej, która spełnia warunki definicji określonej powyżej w lit. (a)-(g), a nie wyłącznie w odniesieniu do czynności     egzekucyjnych przeciwko majątkowi osobistemu takiego małżonka lub partnera, podjętych na podstawie orzeczenia sądowego wydanego przeciwko osobie ubezpieczonej, o     której mowa w lit. (a)-(g) w następstwie Roszczenia objętego Umową ubezpieczenia,  i) w przypadku upadłości, niewypłacalności, śmierci bądź niezdolności do czynności prawnych osoby fizycznej, która spełnia warunki definicji określonej powyżej w lit. (a)-(g) – jej     spadkobierców, wykonawców testamentu, cesjonariuszy i przedstawicieli prawnych, ale wyłącznie w odniesieniu do Roszczenia przeciwko takiej osobie, objętego Umową     ubezpieczenia.   Pojęcie Członek Kierownictwa nie obejmuje zewnętrznego rewidenta, likwidatora, doradcy, administratora ani syndyka masy upadłościowej Spółki. Krąg osób ubezpieczonych może podlegać zmianom w trakcie trwania umowy (co do liczby osób ubezpieczonych i konkretnych osób), ponieważ polisa jest bezimienna. Polisa jest bezimienna i zgodnie z definicją Członka Kierownictwa obejmuje, miedzy innymi, byłych, obecnych i przyszłych członków Zarządu. Krąg ubezpieczonych nie jest jednorodny i obejmuje Członków Kierownictwa, których definicję wskazano powyżej. Składka ubezpieczeniowa jest ustalana ryczałtowo. Składka nie jest zależna od liczby ubezpieczonych lecz od rodzaju działalności, wysokości aktywów, obrotów i zakresu ubezpieczenia. Objęcie ochroną ubezpieczeniową następuje automatycznie, bez wyrażenia zgody przez ubezpieczonych. Objęcie ochroną ubezpieczeniową następuje z chwilą rozpoczęcia pełnienia określonej funkcji. Uprawnionym do odszkodowania z polisy są Osoby Ubezpieczone, a w ramach „klauzul spółkowych”: c), d), e), f), g) – spółka.   Ponadto, w uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:    - Spółka zwraca koszty zakwaterowania w miejscu szkolenia, wyżywienia, wykorzystania samochodu prywatnego w celach służbowych.    - Prezes wykorzystuje samochód prywatny w podróżach służbowych.    - Inne koszty i wydatki związane z wykonywaniem Kontraktu przez Zarządzającego, które finansuje. Spółka obejmuje: wyżywienie, przejazdy i zakwaterowanie w trakcie podróży     służbowej, przejazdy taksówką w celu załatwienia spraw Spółki np. do klienta.   Obowiązkowe świadczenia medyczne wynikające:     a) z art. 43 pkt 2 i art. 229 pkt 4 Kodeksu pracy – badania w kierunku braku przeciwskazań do pracy na danym stanowisku – Medycyna Pracy,     b) z art. 8 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe - zwrot         kosztów okularów przeznaczonych do pracy przy komputerze,     c) z art. 39k ust. l Ustawy z dnia 26 września 2001 roku o transporcie drogowym – badania psychologiczne dla kierowców,     d) z Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 stycznia 2012 r. w sprawie wykazu rodzajów czynności zawodowych oraz zalecanych szczepień ochronnych wymaganych u         pracowników, funkcjonariuszy, żołnierzy lub podwładnych podejmujących pracę, zatrudnionych lub wyznaczonych do wykonywania tych czynności – określone w Załączniku         do Rozporządzenia – właściwe dla czynności związanych z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków.   Zgodnie z Kontraktem menedżerskim urządzenia i sprzęt stanowiące własność Spółki są udostępnione Prezesowi wyłącznie do użytku służbowego. Prezes nie jest uprawniony i nie wykorzystuje na cele prywatne ww. sprzętu i urządzeń, w tym pomieszczeń biurowych wraz z ich wyposażeniem ani innych. Pytania 1. Czy finansowane przez Spółkę szkolenia i konferencje, w których zgodnie z zawartym Kontraktem Prezes ma obowiązek uczestniczyć, wskazane przez Radę Nadzorczą,     podlegają u Prezesa opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1a)2. Czy finansowane przez Spółkę zgodnie z Kontraktem podróże Prezesa, w tym zagraniczne oraz zwrot innych kosztów i wydatków koniecznych w związku z wykonywaniem     Kontraktu podlegają u Prezesa opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1b)3. Czy finansowane przez Spółkę zgodnie z Kontraktem świadczenia medyczne Prezesa, podlegają u Prezesa opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?     (pytanie oznaczone we wniosku nr 1c)4. Czy finansowane przez Spółkę zgodnie z obowiązkiem wynikającym z Kontraktu ubezpieczenie OC w przedstawionym stanie faktycznym, będzie podlegało u Prezesa     opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1d)5. Czy przekazanie Prezesowi przez Spółkę zgodnie z Kontraktem sprzętu (wyposażone biuro, materiały biurowe, laptop, telefon) do wykonywania obowiązków Prezesa     wynikających z Kontraktu oraz z obowiązujących przepisów prawa podlega u Prezesa opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? (pytanie oznaczone we     wniosku nr 1e)6. Czy przekazane Prezesowi przez Spółkę zgodnie z Kontraktem świadczenia sfinansowane z ZFŚS, do których Prezes ma prawo zgodnie z Regulaminem ZFŚS, podlega u     Prezesa opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1f) Państwa stanowisko w sprawie W Państwa ocenie, sfinansowanie Prezesowi Zarządu szkoleń i konferencji, w których zgodnie z zawartym Kontraktem Prezes ma obowiązek uczestniczyć, wskazanych przez Radę Nadzorczą, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (stanowisko odnośnie pytania oznaczonego we wniosku nr 1a). Wydatki poniesione przez Spółkę lub poniesione przez Prezesa a zwrócone przez Spółkę na podróże Prezesa Zarządu konieczne w związku z wykonywaniem Kontraktu, podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o PIT, do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju. Zwrot Prezesowi innych wydatków koniecznych do poniesienia w celu wykonywania Kontraktu lub poniesienie takich koniecznych wydatków przez Spółkę, nie stanowi przychodu Prezesa podlegającego opodatkowaniu (stanowisko odnośnie pytania oznaczonego we wniosku nr 1b). Świadczenia medyczne finansowane Prezesowi będą podlegać opodatkowaniu podatkiem PIT, o ile możliwe będzie określenie konkretnej wartości świadczenia przypadającej na Prezesa Zarządu (stanowisko odnośnie pytania oznaczonego we wniosku nr 1c). Ubezpieczenie OC nie będzie stanowiło przychodu Prezesa, gdyż nie jest możliwe przypisanie konkretnego dochodu poszczególnym osobom (w tym Prezesowi Zarządu) objętych polisą ubezpieczeniową (stanowisko odnośnie pytania oznaczonego we wniosku nr 1d). Nieodpłatne udostępnienie Prezesowi sprzętu (wyposażonego biura, materiałów biurowych laptopa, telefonu) w celu wykonywania funkcji Prezesa Zarządu i obowiązków Prezesa wynikających Kontraktu z Regulaminu Zarządu, uchwał Rady Nadzorczej, nie stanowi u Prezesa przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT (stanowisko odnośnie pytania oznaczonego we wniosku nr 1e). Świadczenia otrzymywane przez Prezesa z ZFŚS Spółki stanowią jego przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym PIT (stanowisko odnośnie pytania oznaczonego we wniosku nr 1f). Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy: Ad. 1a) Szkolenia i konferencje, w których zgodnie z zawartym Kontraktem Prezes ma obowiązek uczestniczyć, wskazane przez Radę Nadzorczą. W ocenie Wnioskodawcy, sfinansowanie Prezesowi Zarządu szkoleń i konferencji w których zgodnie z zawartym Kontraktem ma on obowiązek uczestniczyć, wskazanych przez Radę Nadzorczą, nie będzie stanowiło jego przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Do przychodów z Kontraktu menedżerskiego stosuje się art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, zgodnie z którym przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Zgodnie ze stanowiskiem zawartym w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13, za przychód pracownika mogą być uznane tyko takie świadczenia, które:    - zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie) – ten warunek nie jest spełniony, gdyż uczestnictwo w szkoleniach i konferencjach należy do     obowiązków Prezesa wynikających z Kontraktu, a rodzaje szkoleń przydatnych Spółce, w których Prezes ma obowiązek uczestniczyć określa Rada Nadzorcza. Prezes     wykonując obowiązki nałożone Kontraktem poprzez uczestnictwo w szkoleniach i konferencjach określonych przez Radę Nadzorczą wypełnia tym samym obowiązki służbowe,    - zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść – ten     warunek nie jest spełniony, gdyż udział w szkoleniach i konferencjach jest w interesie Spółki i przynosi korzyści Spółce. Szkolenia i konferencje są obowiązkiem Prezesa     wynikającym z Kontraktu, a ich celem jest dostosowanie funkcjonowania Spółki do zmiennych warunków prawnych, ekonomicznych i technicznych oraz pozyskania wiedzy w     zakresie możliwych kierunków rozwoju, jak też budowanie pozycji i wizerunku Spółki, dbanie o wizerunek Spółki, wdrażanie procedur podnoszących jakość usług     świadczonych przez Spółkę, w tym także poprzez obowiązkowy udział w szkoleniach, konferencjach i innych wydarzeniach związanych z przedmiotem działalności Spółki a     mających wpływ na jakość świadczonych przez Spółkę usług. Ponieważ szkolenia i konferencje są ponoszone w interesie Spółki i przynoszą jej korzyści, w Kontrakcie     wyraźnie wskazano, że wartość tych szkoleń i konferencji nie stanowi wynagrodzenia Prezesa. Wskazany wyrok TK z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13 dotyczy pracowników, ale ma on zastosowanie również do innych osób, w tym menedżerów, członków zarządu, czy zleceniobiorców, bowiem ich przychody są definiowane podobnie jak przychody pracowników: jako otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze lub innych nieodpłatnych świadczeń. W konsekwencji, szkolenia i konferencje, w których zgodnie z zawartym Kontraktem Prezes ma obowiązek uczestniczyć, wskazane przez Radę Nadzorczą, nie stanowią przychodu Prezesa i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ad. 1b) Podróże, w tym zagraniczne oraz zwrot innych kosztów i wydatków koniecznych w związku z wykonywaniem Kontraktu.Zdaniem Spółki:    - wydatki poniesione przez Spółkę lub poniesione przez Prezesa a zwrócone przez Spółkę na podróże Prezesa Zarządu konieczne w związku z wykonywaniem Kontraktu,     podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o PIT, do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w     przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w     państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju,    - zwrot Prezesowi innych wydatków koniecznych do poniesienia w celu wykonywania Kontraktu lub poniesienie takich koniecznych wydatków przez Spółkę, nie stanowi    przychodu Prezesa podlegającego opodatkowaniu, gdyż wydatki te zostały poniesione w interesie Spółki, a nie w celu zaspokojenia prywatnych celów Prezesa, a obowiązek    ich poniesienia wynika z zawartego Kontraktu. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem – do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju – rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. z 2013 r., poz. 167). Z treści art. 21 ust. 13 ww. ustawy wynika natomiast, że przepis ust. 1 pkt 16 lit. b) stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Należy zauważyć, że w powołanym art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy, ustawodawca posłużył się terminem „podróż” bez określenia „służbowa”, dlatego też zakres tego zwolnienia jest szerszy, ponieważ nie ogranicza się ono jedynie do podróży służbowych, ale do wszelkich podróży osób niebędących pracownikami, pod warunkiem, że zostały spełnione przesłanki w art. 21 ust. 13 ustawy o PIT, tj. wypłacone diety i inne należności (np. za noclegi, przejazdy) nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Prezesa zarządu oraz zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów. W przypadku Kontraktu menedżerskiego ustawodawca przewidział zryczałtowane koszty uzyskania przychodów jak ze stosunku pracowniczego, bez możliwości potrącenia kosztów faktycznie poniesionych. Zatem warunek niezaliczenia tych wydatków do kosztów przez Prezesa Zarządu określony w art. 21 ust. 13 ustawy o PIT, jest spełniony. Prezes Zarządu nie prowadzi również działalności gospodarczej, zatem nie zalicza tych wydatków do swoich kosztów. Zdaniem Wnioskodawcy, jego stanowisko potwierdza m.in. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 9 maja 2016 r. nr IPPB4/4511-268/16-2/MS1, zgodnie z którą należności wypłacane Wnioskodawczyni jako członkowi zarządu z tytułu odbywanych przez nią delegacji (diety lub zwrot kosztów m.in. przejazdów, dojazdów środkami komunikacji miejscowej, noclegów oraz innych niezbędnych udokumentowanych wydatków) będą stanowiły dla Wnioskodawczyni przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy. Przychód ten jednak w oparciu o art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b), z zastrzeżeniem art. 21 ust. 13 ww. ustawy będzie wolny od podatku dochodowego do wysokości określonych w ww. rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej. W umowach zleceniodawca zobowiązuje się do finansowania zleceniobiorcom noclegów w hotelach pracowniczych i przewozu z miejsca zakwaterowania do miejsca wykonywania pracy. Skoro zatem zleceniodawca – a nie zleceniobiorca – zobowiązany będzie do ponoszenia ww. wydatków, świadczenia te nie będą dla zleceniobiorcy przychodem (Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 17 maja 2016 r. nr IBPB-2-2/4511-302/16/JG). Natomiast zwrot Prezesowi innych wydatków koniecznych do poniesienia w celu wykonywania Kontraktu nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, gdyż wydatki te zostały poniesione w interesie Spółki, a nie w celu zaspokojenia prywatnych celów Prezesa. Ad. 1c) Świadczenia medyczne. Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenia medyczne finansowane Prezesowi będą podlegać opodatkowaniu podatkiem PIT o ile możliwe będzie określenie konkretnej wartości świadczenia przypadającej na Prezesa Zarządu. Jeżeli zatem Spółka za zryczałtowaną kwotę wykupi pakiet badań medycznych lub szczepień dla pracowników i innych uprawnionych osób, w tym Prezesa, to wartość świadczenia przypadająca na Prezesa będzie możliwa do ustalenia poprzez podzielenie kwoty zryczałtowanej płatności przez liczbę osób, których pakiet obejmuje. Tak określona wartość będzie stanowić przychód Prezesa podlegający opodatkowaniu PIT na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o PIT. Ad. 1d) Ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej. W ocenie Spółki, ubezpieczenie OC nie będzie stanowiło przychodu Prezesa, gdyż nie jest możliwe przypisanie konkretnego dochodu Prezesowi Zarządu na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o PIT. Polisa nie wymienia z imienia i nazwiska osoby ubezpieczonej z tytułu zarządzania Spółką a w trakcie trwania ubezpieczenia skład osób zarządzających Spółką może ulegać zmianom, zatem nie jest możliwe przypisanie konkretnego świadczenia do określonej osoby. Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. jednym z warunków koniecznych do uznania świadczenia za przychód podlegający opodatkowaniu jest to, aby korzyść była wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi. Polisa będzie tymczasem obejmować szerszy krąg osób tj. członków zarządu i Rady Nadzorczej, które pełnią w Spółce różne funkcje, mają różny zakres obowiązków, uprawnień decyzyjnych i odpowiedzialności. To zaś powoduje, że różne jest też prawdopodobieństwo czy też możliwość spowodowania przez nie zdarzenia rodzącego obowiązek odszkodowawczy, co uniemożliwia ustalenie indywidualnego przychodu z tytułu składki OC poszczególnym osobom, w tym Prezesowi Zarządu. Z uwagi na to, że zakres odpowiedzialności osób objętych ubezpieczeniem jest różny, nie można ustalić przypadającej na poszczególne osoby części składki ubezpieczeniowej, stosując prosty algorytm dzielenia. Udzielona im ochrona nie jest bowiem równa, w konsekwencji czego nie są równe także przypadające na nie części składki ubezpieczeniowej. W związku z tym nie można w takim przypadku ustalić wartości świadczenia stanowiącego przychód na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o PIT. Jak wskazała IS w Warszawie w interpretacji z 29 czerwca 2015 r. (nr IPPB4/4511-616/15-4/AK) o ile aktualny skład członków władz spółki jest możliwy do ustalenia w dniu zapłaty składki ubezpieczeniowej, o tyle objęcie ubezpieczeniem także potencjalnej grupy osób fizycznych, niemożliwej do zidentyfikowania na ten dzień, stanowi okoliczność uniemożliwiającą przypisanie przychodu z tego tytułu konkretnej osobie. Nie da się bowiem ustalić na dzień zapłaty składki danych osób, które będą pełnić te funkcje w przyszłości. Nie można zatem na ten dzień jednoznacznie ustalić grona osób objętych ubezpieczeniem, a tym samym skonkretyzować wysokości przychodu przypadającego na jedną osobę. Spółka jako płatnik PIT nie jest więc zobowiązana do pobrania i wpłacenia zaliczki na ten podatek. Także w interpretacji IS w Katowicach z 21 marca 2016 r. (nr IBPB-2-2/4511-68/16/NG) stwierdzono, że objęcie ubezpieczeniem grupy osób niemożliwej do zidentyfikowania stanowi okoliczność uniemożliwiającą przypisanie przychodu z tego tytułu konkretnej osobie. Oznacza to, że opłacona składka ubezpieczeniowa z tytułu zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej członków organów spółki nie stanowi przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym po stronie członków władz spółki. Podobnie też IS w Warszawie w interpretacji z 22 stycznia 2016 r. nr IPPB4/4511-1415/15-2/IM – w przypadku gdy osoby ubezpieczone nie zostały z góry określone w umowie ubezpieczenia w sposób pozwalający na ich jednoznaczną identyfikację, nie jest możliwe ustalenie im przychodu w postaci otrzymania nieodpłatnych świadczeń z tytułu opłacenia (sfinansowania) przez spółkę składek na ich ubezpieczenie. Analogiczne stanowisko przedstawia NSA w wyroku z 3 grudnia 2014 r. sygn. akt II FSK 2984/14, wyjaśniając, że skoro zakres odpowiedzialności osób objętych ubezpieczeniem jest różny, nie można ustalić przypadającej na poszczególne osoby części składki ubezpieczeniowej, stosując prosty algorytm dzielenia. Udzielona im ochrona nie jest bowiem równa, w konsekwencji czego nie są równe także przypadające na nie części składki ubezpieczeniowej. Tymczasem pojęcie „inne nieodpłatne świadczenie” oznacza przysporzenie majątkowe o indywidualnie określonej wartości. Skoro nie ma możliwości określenia wysokości przychodu przypadającego na każdą z ubezpieczonych osób (odpowiadającego określonej części składki ubezpieczeniowej), zgodzić się należy z sądem I instancji, że nie może być on uwzględniony w podstawie opodatkowania, a w konsekwencji opodatkowany. Ad. 1e) Udostępnienie sprzętu. Nieodpłatne udostępnienie menedżerowi urządzeń (wyposażonego biura, materiałów biurowych laptopa, telefonu), nie stanowi przychodu podatkowego Prezesa podlegającego opodatkowaniu PIT, gdyż używanie tego sprzętu odbywa się w celu wykonywania funkcji Prezesa Zarządu i obowiązków Prezesa wynikających Kontraktu z Regulaminu Zarządu, uchwał Rady Nadzorczej, a zatem w celu służbowym a nie prywatnym Prezesa a w konsekwencji nie stanowi przychodu wskazanego w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT. Wskazany sprzęt udostępniony Prezesowi w celu wykonywania Kontraktu został wymieniony w projektach uchwał Rady Nadzorczej, o których mowa w art. 5 ust. 2 u.w.s. Zgodnie z tym przepisem w projektach uchwał w sprawie wynagrodzeń można także określać zasady przyznawania zapewnianych przez spółkę urządzeń technicznych oraz zasobów stanowiących mienie spółki do wykorzystania przez członków organu zarządzającego, niezbędnych do wykonywania ich funkcji, w szczególności uchwały te mogą przewidywać limity dotyczące kosztów albo sposób określania tych limitów, jakie spółka ponosi w związku z dostępem i wykorzystywaniem tych urządzeń i zasobów. Jednocześnie w dokumencie Ministerstwa Skarbu Państwa p.t. „Dobre praktyki w zakresie stosowania ustawy o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami – Listopad 2016”. Ministerstwo potwierdza, że sprzęt i inne urządzenia udostępnione członkom zarządu w celu wykonywania umowy o wykonywanie usług zarządzania, nie stanowią wynagrodzenia członków zarządu z tytułu zawartej umowy o zarządzanie. Zdaniem Wnioskodawcy, brak przychodu PIT z tytułu udostępnienia członkom zarządu sprzętu Spółki w celu wykonywania przez nich obowiązków służbowych potwierdzają interpretacje organów podatkowych. Zgodnie z interpretacjami organów podatkowych udostępnione w ramach realizacji umowy mienie (samochód, laptop, telefon), wykorzystywane tylko na ten cel, nie powoduje osiągnięcia przez członka zarządu, czy menedżera przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia, a spółka w związku z tym nie musi pobierać i odprowadzać zaliczek na PIT (zob. interpretacje IS w: Poznaniu z 13 listopada 2013 r. nr ILPB1/415-917/13-5/AMN, IS w Katowicach z 18 października 2013 r. nr IBPBII/1/415-719/13/MK, IS w Warszawie z 2 lipca 2013 r. nr IPPB2/415-353/13-2/MG). W interpretacji z 1 marca 2016 r. (IPPB4/4511-1470/15-3/IM) IS w Warszawie wyjaśniła, że w przypadku udostępnienia przez spółkę członkom zarządu samochodów osobowych, laptopów oraz telefonów komórkowych wyłącznie w celach służbowych, nie sposób uznać, że osoby te uzyskują przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 updof. Osoby te uzyskiwałyby nieodpłatne świadczenia, które podlegałyby opodatkowaniu, gdyby korzystały z tych przedmiotów dla celów prywatnych (...). Zapewnienie (bezpośrednie przekazanie) samochodów osobowych, laptopów oraz telefonów komórkowych członkom zarządu do korzystania wyłącznie w celach służbowych można traktować po stronie członka zarządu jako narzędzia, które służą prawidłowemu wykonaniu przez niego obowiązków służbowych. W konsekwencji korzystanie z tych przedmiotów nie stanowi jego przychodu z działalności wykonywanej osobiście. Po stronie ww. osób nie występuje przysporzenie majątkowe podlegające opodatkowaniu. W związku z tym umożliwienie Prezesowi – menedżerowi korzystania ze sprzętu należącego do spółki w celu wykonywania funkcji i obowiązków nałożonych Kontraktem i przepisami ksh należy traktować jako formę zabezpieczenia przez nią realizacji umowy o zarządzanie jej przedsiębiorstwem, co nie podlega PIT. Ad. 1f) Świadczenia z ZFŚS. Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenia otrzymywane przez Prezesa z ZFŚS Spółki stanowią jego przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym PIT. Pracodawca może przeznaczać środki zakładowego funduszu świadczeń socjalnych także na rzecz innych osób niż pracownicy, w tym na rzecz członków zarządu. Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy o ZFŚS, osobami uprawnionymi do korzystania z funduszu są pracownicy i ich rodziny, emeryci i renciści, będący byłymi pracownikami i ich rodziny oraz inne osoby, którym pracodawca w regulaminie przyznał prawo korzystania ze świadczeń socjalnych finansowanych z Funduszu (art. 8 ust. 2 ustawy o ZFŚS). Zgodnie z Regulaminem ZFŚS obowiązującym w Spółce. Prezes Zarządu jest uprawniony do korzystania ze świadczeń z ZFŚS Spółki. Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT świadczenia rzeczowe lub pieniężne – z wyłączeniem bonów i talonów, które można wymieniać na towary – w całości sfinansowane ze środków ZFŚS i wypłacone pracownikom są zwolnione z opodatkowania do kwoty 380 zł w roku podatkowym. Wskazane zwolnienie dotyczy wyłącznie pracowników, zatem nie będzie miało zastosowania do Prezesa Zarządu. Interpretacja indywidualnaRozpatrzyłem Państwa wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych – 28 marca 2018 r. wydałem interpretację indywidualną Znak: 0111-KDIB2-3.4011.303.2017.2.KB, w której uznałem Państwa stanowisko za:        - nieprawidłowe w zakresie obowiązków płatnika odnośnie pozapłacowych świadczeń ponoszonych przez Spółkę na rzecz Prezesa Zarządu, w części dot. skutków        podatkowych zwrotu kosztów badań lekarskich związanych z Medycyną Pracy, objęcia Prezesa Zarządu ubezpieczeniem OC, przejazdów taksówką poza podróżami        służbowymi,       - prawidłowe w pozostałym zakresie. Interpretację doręczono Państwu 5 kwietnia 2018 r. Skarga na interpretację indywidualną 27 kwietnia 2018 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarga wpłynęła do mnie 7 maja 2018 r. Wnieśli Państwo m.in. o uchylenie zaskarżonej interpretacji w części dotyczącej uznania za opodatkowany przychód Prezesa Zarządu składki z tytułu zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej Prezesa Zarządu i innych osób z Kierownictwa Spółki i obowiązku poboru zaliczki na podatek dochodowy od tej składki a w konsekwencji o uznanie za prawidłowe stanowiska Spółki dotyczącego braku obowiązku poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od sfinansowanego przez Spółkę ubezpieczenia OC (pytanie nr 1d wniosku o interpretację). Postępowanie przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 26 września 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 525/18 – uchylił interpretację w zaskarżonej części uznającej za nieprawidłowe Państwa stanowisko odnośnie do skutków podatkowych wykupu polisy ubezpieczeniowej od odpowiedzialności cywilnej z tytułu zarządzania spółką. Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 7 września 2021 r. sygn. akt II FSK 216/19 oddalił skargę kasacyjną. Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 7 września 2021 r. Odpis orzeczenia opatrzonego klauzulą prawomocności wpłynął do mnie 21 stycznia 2022 r. Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku  Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.): Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:      - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraziły Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oraz Naczelny Sąd Administracyjny w ww.       wyrokach;      - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych – stwierdzam, że stanowisko,       które przedstawili Państwo we wniosku jest: ­             - nieprawidłowe w zakresie obowiązków płatnika odnośnie pozapłacowych świadczeń ponoszonych przez Spółkę na rzecz Prezesa Zarządu, w części dot. skutków            podatkowych zwrotu kosztów badań lekarskich związanych z Medycyną Pracy oraz przejazdów taksówką poza podróżami służbowymi, ­             - prawidłowe w pozostałym zakresie. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Na wstępie zaznaczam, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Państwa stanowiska odnośnie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika. Natomiast w pozostałym zakresie wniosku zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 200 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Przepis art. 10 ust. 1 ww. ustawy określa źródła przychodów, gdzie między innymi ustawodawca w pkt 2 wymienia działalność wykonywaną osobiście. Katalog przychodów, które należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście określony został natomiast w art. 13 tej ustawy. W myśl art. 13 pkt 9 cyt. ustawy: Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7. Oznacza to, że przychody uzyskane z tych tytułów stanowią zawsze przychody z działalności wykonywanej osobiście, nawet jeśli tego rodzaju umowy zawierane są w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej. Wyjątek, o którym mowa w powołanym przepisie (tj. pkt 7 art. 13), dotyczy sytuacji, gdy zarządzający powołany został np. do składu zarządu, rady nadzorczej, komisji lub innych organów stanowiących osoby prawnej. W takiej sytuacji uzyskane przez niego przychody będą przychodami w rozumieniu art. 13 pkt 7, a nie art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powołanie bowiem podatnika np. do składu zarządu, bez względu na sposób jego powołania, stanowi okoliczność, która powoduje zmianę kwalifikacji przychodu, jednakże nie wpływa na zmianę źródła przychodu, są to również przychody z działalności wykonywanej osobiście. W konsekwencji przychody uzyskane na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania dla celów podatku dochodowego należy zawsze kwalifikować jako przychody z działalności wykonywanej osobiście. Jednocześnie, na podmiotach dokonujących świadczeń z powyższego źródła ciążą obowiązki płatnika wynikające z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem: Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Ogólne pojęcie przychodu ustawodawca zdefiniował w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Definicja przychodu zawarta w art. 11, jak również określone w nim zasady ustalania wartości tego przychodu (w tym świadczeń w naturze lub innych nieodpłatnych świadczeń) mają charakter ogólny, a zatem mają zastosowanie wówczas, gdy nie występują regulacje szczegółowe, inaczej normujące danego rodzaju przychód lub zasady jego ustalania. Zgodnie z treścią art. 11 ust. 1 ww. ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Stosownie do treści art. 11 ust. 2 ww. ustawy: Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania. Z kolei na podstawie art. 11 ust. 2a cyt. ustawy:Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się: 1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców; 2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu; 3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub     budynku; 4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z     uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia. Zgodnie z art. 11 ust. 2b ww. ustawy: Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Za przychód należy uznać zatem każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne − to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu − przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. W ramach zawartego Kontraktu menedżerskiego zobowiązali się Państwo do ponoszenia kosztów szkoleń i konferencji, w których uczestniczy Prezes Zarządu. Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 1a należy stwierdzić, że koszty konferencji, w których uczestniczy Prezes Zarządu, pokryte przez Spółkę stanowią niejako koszt jej reprezentowania na zewnątrz i nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu dla Prezesa Zarządu. Należy bowiem zauważyć, że reprezentowanie Spółki na zewnątrz jako członek organu zarządzającego jest co do zasady jednym z obowiązków Prezesa Zarządu określonych w zawartej ze Spółką umowie. Nie sposób mówić zatem o powstaniu przychodu po stronie podatnika w sytuacji, gdy uczestnictwo w konferencji i reprezentowanie Spółki wobec osób trzecich jest jednym z warunków wykonywania umowy, a odmowa wykonania tego obowiązku mogłaby skutkować np. rozwiązaniem umowy. Odnosząc się natomiast do kwestii finansowania przez Państwa kosztów uczestnictwa w szkoleniach stwierdzić należy, że co do zasady tego typu świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Należy zauważyć, że udział Prezesa Zarządu w szkoleniu nastawiony jest na poszerzenie jego indywidualnej wiedzy i umiejętności. Zarządzający otrzymuje w ten sposób konkretne przysporzenie majątkowe, bowiem gdyby nie pokrycie wydatku na szkolenie przez Państwa – Prezes Zarządu musiałby ponieść taki koszt z własnych środków. W tej sytuacji bezsprzecznie nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem z literalnego brzmienia tego przepisu jednoznacznie wynika, że zwolnienie odnosi się wyłącznie do pracowników, tj. osób zatrudnionych w ramach stosunku pracy. Wyjątkiem od powyższej zasady jest jedynie przypadek, gdy Prezes Zarządu został zobowiązany (np. w ramach zawartej umowy) do obowiązkowego uczestnictwa w konkretnych szkoleniach. W takiej sytuacji, podobnie jak w przypadku konferencji, nie sposób mówić o powstaniu przychodu po stronie podatnika, gdy uczestnictwo w danych szkoleniach jest jednym z warunków wykonywania umowy, a odmowa wykonania tego obowiązku mogłaby skutkować np. rozwiązaniem umowy. W sytuacji, w której podatnik obowiązkowo odbywa szkolenie, które leży w interesie Spółki i za które sam Prezes Zarządu nie zapłaciłby nie można zatem mówić o powstaniu jakiegokolwiek przychodu. Tym samym Państwa stanowisko w zakresie skutków podatkowych pokrycia przez Spółkę kosztów konferencji i szkoleń, w których uczestniczy Prezes Zarządu jest prawidłowe. Odnosząc się do kwestii zwrotu Prezesowi Zarządu przez Spółkę kosztów związanych z podróżami służbowymi w tym zagranicznymi (diety i inne należności) oraz zwrotu innych kosztów i wydatków koniecznych w związku z wykonywaniem Kontraktu, które jak wskazali Państwo w uzupełnieniu wniosku obejmują wyżywienie, przejazdy i zakwaterowanie w trakcie podróży służbowej i przejazdy taksówką w celu załatwienia spraw Spółki np. do klienta (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1b), należy stwierdzić, że sfinansowanie przez Spółkę kosztów związanych z podróżami służbowymi stanowi dla Prezesa Zarządu przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym wartość świadczeń ponoszonych przez Państwa na rzecz Prezesa Zarządu – po spełnieniu określonych warunków – może być jednak zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym: Wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem – do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13. Wskazać jednak należy, że aby przedmiotowe świadczenia, do wysokości określonej w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. z 2013 r., poz. 167), korzystały ze zwolnienia muszą być spełnione warunki, wynikające z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią:Przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione: 1) w celu osiągnięcia przychodów, lub 2) w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub 3) przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub 4) przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji. Należy zaznaczyć, że w powołanym wyżej przepisie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca posłużył się terminem „podróż” bez określenia „służbowa”. Wskazać należy, że art. 21 ust. 1 pkt 16 nie zawiera definicji podróży służbowej i dlatego należy odwołać się do pojęcia podróży służbowej zawartego w art. 775 § 1 Kodeksu pracy, w myśl którego za podróż służbową uznaje się wykonywanie przez pracownika na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, bądź stałe miejsce pracy pracownika. Zatem niezależnie od stosunków pomiędzy pracodawcą a pracownikiem, przyjąć należy, iż podróżą w sensie ogólnym jest wykonywanie zadania poza miejscowością, w której znajduje się siedziba spółki bądź stałe miejsce wykonywania zadań. Odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej jest rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. z 2013 r. poz. 167), a w zakresie dot. zwrotu kosztów używania prywatnego samochodu w podróży służbowej – także rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. z 2002 r. Nr 27 poz. 271). Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia:Rozporządzenie określa wysokość oraz warunki ustalania należności przysługujących pracownikowi, zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej: 1) na obszarze kraju, zwanej dalej „podróżą krajową”; 2) poza granicami kraju, zwanej dalej „podróżą zagraniczną”. W myśl § 2 ww. rozporządzenia: Z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują: 1) diety; 2) zwrot kosztów:     a) przejazdów,     b) dojazdów środkami komunikacji miejscowej,     c) noclegów,     d) innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb. Stosownie do § 3 ust. 1 i 2 cyt. rozporządzenia: Środek transportu właściwy do odbycia podróży krajowej lub podróży zagranicznej, a także jego rodzaj i klasę, określa pracodawca. Pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu środka transportu, wraz ze związanymi z nimi opłatami dodatkowymi, w tym miejscówkami, z uwzględnieniem posiadanej przez pracownika ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje. Zgodnie z § 3 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej: Na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na przejazd w podróży krajowej lub podróży zagranicznej samochodem osobowym, motocyklem lub motorowerem niebędącym własnością pracodawcy. W takim zaś przypadku pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1265 oraz z 2013 r., poz. 21). Co za tym idzie – stosuje się w tym zakresie stawki określone w § 2 drugiego z ww. rozporządzeń, tj.: 1) dla samochodu osobowego:       a) o pojemności skokowej silnika do 900 cm3 – 0,5214 zł,       b) o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3 – 0,8358 zł, 2) dla motocykla – 0,2302 zł, 3) dla motoroweru – 0,1382 zł. Jak stanowi § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej: Pracownikowi, który w czasie podróży krajowej lub podróży zagranicznej poniósł inne niezbędne wydatki związane z tą podróżą określone lub uznane przez pracodawcę, zwraca się je w udokumentowanej wysokości. Na podstawie § 4 ust. 2 rozporządzenia: Wydatki, o których mowa w ust. 1, obejmują opłaty za bagaż, przejazd drogami płatnymi i autostradami, postój w strefie płatnego parkowania, miejsca parkingowe oraz inne niezbędne wydatki wiążące się bezpośrednio z odbywaniem podróży krajowej lub podróży zagranicznej. Natomiast zgodnie z § 6 ust. 1 Rozdziału 2 ww. rozporządzenia odnoszącego się do podróży krajowych: Miejscowość rozpoczęcia i zakończenia podróży krajowej określa pracodawca. W myśl § 7 ust. 1 rozporządzenia: Dieta w czasie podróży krajowej jest przeznaczona na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia i wynosi 30 zł za dobę podróży. Dla właściwej definicji pojęcia podróży określającej jej cechy istotne, przydatny może okazać się dorobek orzeczniczy dotyczący podróży służbowej. Warto w tym zakresie przywołać uchwałę 7 Sędziów z 19 listopada 2008 r. sygn. akt II PZP 11/08, w której Sąd Najwyższy wskazał, odwołując się do definicji zawartej w art. 775 § 1 Kodeksu pracy, że „przepis ten odnosi się jedynie do zdarzenia rozumianego jako zdarzenie incydentalne w stosunku do pracy umówionej i wykonywanej zwykle w ramach stosunku pracy”. Oznacza to, że rozpatrując każdą sprawę należy określić, czy dana osoba znajduje się w podróży i jaki czas ta podróż obejmuje. Przykładowo trudno uznać, że codzienne dojazdy do pracy członka zarządu są podróżą w rozumieniu omawianego przepisu. Odnosząc się natomiast do kwestii wskazanej w uzupełnieniu wniosku dot. używania przez Prezesa Zarządu w podróżach służbowych samochodu prywatnego do realizacji zadań wynikających z Umowy oraz zwrotu kosztów podróży wykonywanych tym samochodem, stwierdzić należy, że Prezes Zarządu będzie uzyskiwać przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże przychód ten, w oparciu o przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b), z zastrzeżeniem art. 21 ust. 13 ww. ustawy korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania do wysokości określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej, w powiązaniu z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury regulującymi maksymalne stawki za 1 km przebiegu, w przypadku używania przez Prezesa Zarządu samochodu prywatnego. Jeżeli zaś pokrywane lub zwracane przez Spółkę ww. koszty są wyższe od limitów określonych w przedmiotowych rozporządzeniach, to nadwyżka ponad te limity podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym – jako przychód, od którego Spółka powinna pobierać zaliczki na podatek dochodowy. Natomiast nadmienić należy, że w przypadku używania przez Prezesa Zarządu samochodu prywatnego w celach służbowych do jazd lokalnych oraz zwrotu wydatków poniesionych przez Prezesa na przejazdy taksówką (np. do klienta) poza podróżami służbowymi powyższe zwolnienie nie ma zastosowania, gdyż czym innym są jazdy lokalne a czym innym podróże, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ww. ustawy. Tym samym ewentualny zwrot kosztów z tytułu używania samochodu prywatnego w jazach lokalnych oraz zwrot wydatków na przejazdy taksówkami będzie stanowił przychód Prezesa Zarządu podlegający doliczeniu do pozostałych przychodów. Zatem w takiej sytuacji będzie na Państwu ciążył obowiązek poboru zaliczki na podatek z tego tytułu. Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 1c należy zauważyć, że zapewniają Państwo Prezesowi świadczenia medyczne, zwracają koszty badań lekarskich wchodzących w zakres Medycyny Pracy jak i koszty szczepień Prezesa Zarządu. W myśl art. 304 § 3 Kodeksu pracy: Obowiązki określone w art. 207 § 2 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorców niebędących pracodawcami, organizujących pracę wykonywaną przez osoby fizyczne na innej podstawie niż stosunek pracy, prowadzące na własny rachunek działalność gospodarczą. Przepisy art. 207 § 2 Kodeksu pracy, zobowiązują pracodawcę do ochrony zdrowia i życia pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Powyższe przepisy, nie rozstrzygają w jaki sposób powinny być realizowane obowiązki zawarte w art. 207 § 2 Kodeksu pracy, przez przedsiębiorców niebędących pracodawcami. Sposób realizacji tego obowiązku ustala przedsiębiorca nie będący pracodawcą (organizujący pracę) biorąc pod uwagę charakter pracy i związane z jej wykonywaniem zagrożenia. Ma on obowiązek zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pracy osobom wykonującym pracę na innej podstawie niż stosunek pracy. Z przepisów art. 207 § 2 Kodeksu pracy, nie wynika obowiązek skierowania osoby fizycznej na badania lekarskie. Przedsiębiorca niebędący pracodawcą może jednak uznać, że aby zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pracy tym osobom konieczne jest np. skierowanie ich na właściwe badania lekarskie. Wówczas osoby te w myśl art. 304 § 1 Kodeksu pracy, obowiązane są wykonać polecenie przedsiębiorcy i poddać się badaniom lekarskim. W myśl art. 3041 Kodeksu pracy: Obowiązki o których mowa w art. 211, w zakresie określonym przez pracodawcę lub inny podmiot organizujący pracę, ciążą również na osobach fizycznych wykonujących pracę na innej podstawie niż stosunek pracy w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę lub inny podmiot organizujący pracę, a także na osobach prowadzących na własny rachunek działalność gospodarczą, w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę lub inny podmiot organizujący pracę. Zgodnie z art. 211 Kodeksu pracy:Przestrzeganie przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy jest podstawowym obowiązkiem pracownika. W szczególności pracownik jest obowiązany: 1) znać przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, brać udział w szkoleniu i instruktażu z tego zakresu oraz poddawać się wymaganym egzaminom sprawdzającym; 2) wykonywać pracę w sposób zgodny z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosować się do wydawanych w tym zakresie poleceń i wskazówek     przełożonych; 3) dbać o należyty stan maszyn, urządzeń, narzędzi i sprzętu oraz o porządek i ład w miejscu pracy; 4) stosować środki ochrony zbiorowej, a także używać przydzielonych środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, zgodnie z ich przeznaczeniem; 5) poddawać się wstępnym, okresowym i kontrolnym oraz innym zaleconym badaniom lekarskim i stosować się do wskazań lekarskich; 6) niezwłocznie zawiadomić przełożonego o zauważonym w zakładzie pracy wypadku albo zagrożeniu życia lub zdrowia ludzkiego oraz ostrzec współpracowników, a także inne     osoby znajdujące się w rejonie zagrożenia, o grożącym im niebezpieczeństwie; 7) współdziałać z pracodawcą i przełożonymi w wypełnianiu obowiązków dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy. W świetle powyższego, na przedsiębiorcach niebędących pracodawcami, w stosunku do osób świadczących usługi na podstawie umów o świadczenie usług zarządzania, nie ciąży obowiązek kierowania takich osób na badania profilaktyczne oraz szkolenia z zakresu BHP. Celowość ich wykonania może jednak wynikać z okoliczności sprawy, kiedy to warunki, w jakich ma być wykonywana pracą wymagają przeprowadzenia takich badań lub przeprowadzenia szkolenia w zakresie BHP. Wówczas zapewnienie tym osobom badania oraz szkolenia przez przedsiębiorcę niebędącego pracodawcą należy uznać za realizację określonego w art. 304 § 1 Kodeksu pracy obowiązku zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy dla osób świadczących pracę na innej podstawie niż stosunek pracy. W konsekwencji, poniesienie przez Państwa kosztów wstępnych i okresowych badań lekarskich wchodzących w zakres profilaktycznej opieki medycznej nie rodzi po stronie Prezesa Zarządu przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym, nie będą Państwo zobowiązani do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Tym samym Państwa stanowisko w zakresie skutków podatkowych pokrycia przez Spółkę kosztów wstępnych i okresowych badań lekarskich wchodzących w zakres profilaktycznej opieki medycznej Prezesa Zarządu jest nieprawidłowe. Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych korzystania przez Prezesa Zarządu z pakietu medycznego, u wskazanego przez Państwa świadczeniodawcy oraz na zasadach wynikających z wewnętrznych regulacji Spółki należy wskazać, że jak wyjaśniono już wcześniej opłacanie przez Spółkę kosztów obowiązkowej opieki z zakresu medycyny pracy nie powoduje u Prezesa Zarządu powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto gdy Spółka ponosi inne koszty profilaktycznej opieki zdrowotnej, niezbędnej z uwagi na warunki pracy, wartość tego rodzaju świadczeń, otrzymanych przez Prezesa Zarządu, również nie stanowi jego przychodu w rozumieniu przepisów ustawy. Natomiast pozostałe koszty opieki medycznej, inne niż wyżej wymienione, ponoszone przez Spółkę na rzecz Prezesa Zarządu, stanowić będą jego przychód z działalności wykonywanej osobiście. Należy bowiem zauważyć, że osoby, na rzecz których Spółka wykupiła abonament medyczny uzyskują korzyść majątkową, ponieważ nie ponosząc wydatków na abonament medyczny, mogą korzystać z usług, które spółka medyczna świadczy odpłatnie. Zatem, jeżeli Spółka sfinansuje pakiet medyczny, którym obejmie również Prezesa Zarządu, to świadczenie to należy zakwalifikować do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, określonych w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a jego wysokość ustalić na podstawie art. 11 ust. 2a pkt 2 tej ustawy. W konsekwencji, na Spółce – jako płatniku – ciąży obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy. W świetle powyższego Państwa stanowisko, zgodnie z którym wartość pokrytych przez Spółkę kosztów badań lekarskich związanych z Medycyną Pracy stanowi dla Prezesa Zarządu przychód z działalności wykonywanej osobiście, określony w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od którego Spółka zobowiązana będzie pobrać zaliczkę na podatek dochodowy uznano za nieprawidłowe. Państwa wątpliwości dotyczyły również kwestii skutków podatkowych zapewnienia Prezesowi Zarządu ubezpieczenia OC (pytanie oznaczone we wniosku nr 1d). Ponieważ przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji „nieodpłatnych świadczeń”, przy interpretacji tego pojęcia odwołać się należy do jego słownikowego znaczenia. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zgodnie z Internetowym słownikiem języka polskiego, świadczeniem nieodpłatnym jest świadczenie „niewymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (…). W orzecznictwie sądowym przyjmuje się natomiast, że nieodpłatne świadczenie obejmuje nie tylko świadczenie w cywilistycznym znaczeniu, ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” – w aspekcie świadczeń pracowniczych – była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13, stwierdził, że za przychód pracownika z tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy, mogą być uznane takie świadczenia, które:     - po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),     - po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby      ponieść,     - po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów). W kontekście pierwszego warunku, Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że „inne nieodpłatne świadczenia” na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko pod warunkiem, że rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez niego wydatków. Ustalenie tej okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem ocenę pracownika, że świadczenie – z punktu widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej, rodzinnej – jest celowe i przydatne, leży w jego interesie. Oznacza to, że w braku świadczenia ze strony pracodawcy pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji, przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie tego wydatku. Formułując drugi warunek Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że dla oceny czy świadczenie leżało w interesie pracownika, istotne jest czy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku. Trybunał Konstytucyjny – w ślad za uchwałami NSA – uznał, że w zakres nieodpłatnego świadczenia, jako przychodu wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, „których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W konsekwencji, aby wartość świadczenia uzyskanego od pracodawcy podlegała opodatkowaniu, po stronie pracownika musi pojawić się dochód, czyli korzyść majątkowa. Korzyść ta może wystąpić w dwóch postaciach: prowadzi do powiększenia aktywów, co jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale ponieważ znaczenie dochodu na gruncie ustawy jest szersze, zaoszczędzenie wydatków musi być traktowane na równi z przyrostem majątku. Jednocześnie Trybunał Konstytucyjny zauważył, iż w sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie zostało przyjęte jako warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy – po stronie pracownika nie pojawia się korzyść, która mogłaby być objęta podatkiem dochodowym. Odnosząc się natomiast do trzeciego warunku, Trybunał Konstytucyjny wskazał, że przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę. Chociaż powołany wyrok dotyczy świadczeń na rzecz pracowników, jednakże ogólne zasady rozpoznawania nieodpłatnych świadczeń, które zostały w nim przedstawione, mogą znaleźć zastosowanie również w niniejszej sprawie. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w odniesieniu do umowy ubezpieczenia OC zostały spełnione dwie z przesłanek, wskazanych przez Trybunał Konstytucyjny – zawarcie kontraktu menadżerskiego, w ramach którego Prezes Zarządu został objęty ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej ma charakter dobrowolny oraz skutkuje korzyścią w postaci zaoszczędzenia środków przez ubezpieczonego, który nie pokrywa kosztów polisy z własnych środków. Nie sposób jednak stwierdzić, że w sprawie zaistniała trzecia z wymienionych przesłanek – opisana we wniosku umowa OC nie pozwala bowiem na stwierdzenie, że na dzień zapłaty składki krąg osób objętych ubezpieczeniem (beneficjentów) jest zamknięty. Jak bowiem wynika z opisu sprawy, umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej objęty został nieograniczony krąg osób, a ponadto część tych osób będzie objęta ubezpieczeniem tylko przy spełnieniu dodatkowych warunków czy zdarzeń, które nie są znane i spełnione na moment uiszczania składki. W związku z powyższym należy stwierdzić, że składki opłacane przez Państwa tytułem ubezpieczenia nie będą stanowić dla Prezesa Zarządu przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji nie będą Państwo zobowiązani do naliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie skutków podatkowych zapewnienia Prezesowi Zarządu ubezpieczenia OC jest prawidłowe. W świetle pytania oznaczonego we wniosku nr 1e w przypadku, gdy udostępnienie Prezesowi Zarządu mienia Spółki w postaci udostępnienia biura wraz z zapleczem biurowym, w tym urządzeń technicznych (wyposażenia biura, materiałów biurowych, laptopa, telefonu) niezbędnych do wykonywania funkcji i tym samym wydatki poniesione na eksploatację tego sprzętu/składnika majątku, będą związane wyłącznie ze świadczeniem przez Prezesa Zarządu usług na podstawie umowy – kontraktu, a zatem mienie to nie będzie przezeń wykorzystywane do celów prywatnych, należy uznać, iż Prezes Zarządu nie będzie uzyskiwał z tego tytułu przychodów z tzw. nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast w sytuacji, w której sprzęt/składnik majątku należący do Spółki, a także inne koszty (w tym koszty eksploatacji udostępnionych zasobów) byłyby wykorzystywane (ponoszone) w celach osobistych czy prywatnych Prezesa Zarządu, istniałoby (wyłącznie w zakresie takiego prywatnego czy osobistego wykorzystania) nieodpłatne świadczenie na rzecz Prezesa Zarządu. W takiej sytuacji miałoby miejsce przysporzenie w jego majątku podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, od którego Spółka jako płatnik zobowiązana byłaby pobierać zaliczkę na podatek dochodowy. W rezultacie, w tym przypadku, Spółka jako płatnik miałaby obowiązek doliczenia do przychodów Prezesa Zarządu wartości pieniężnej świadczenia z tytułu wykorzystywania tych składników majątkowych do celów prywatnych w wysokości ustalonej zgodnie z art. 11 ust. 2a ww. ustawy. Jednocześnie, w tej sytuacji, ciążyłyby na Państwu obowiązki płatnika wynikające z art. 41 ust. 1 i 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym Państwa stanowisko w zakresie skutków podatkowych udostępnienia Prezesowi Zarządu mienia Spółki w postaci udostępnienia biura wraz z zapleczem biurowym, w tym urządzeń technicznych i zasobów stanowiących mienie Spółki, niezbędnych do wykonywania funkcji jest prawidłowe. Nawiązując do pytania oznaczonego we wniosku nr 1f, dotyczącego kwestii udzielania przez Spółkę Prezesowi Zarządu świadczeń z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że po stronie Prezesa Zarządu powstanie przychód nie korzystający ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z treścią art. 11 ust. 1 ww. ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Zgodnie natomiast z treścią art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy: Wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy, obowiązującym od 1 stycznia 2018 r.: Wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi. Jak wynika z powyższego przepisu, zwolniona od podatku jest wartość rzeczowych, jak i pieniężnych świadczeń otrzymywanych przez pracownika, a zatem powyższy przepis nie ma zastosowania do Prezesa Zarządu świadczącego usługi na podstawie Kontraktu menedżerskiego. Mając na uwadze powyższe, przychodem Prezesa Zarządu będzie zatem wartość świadczeń wypłaconych przez Spółkę z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, które przysługują mu na podstawie tego Kontraktu i stanowią dla niego definitywne przysporzenie. W konsekwencji powyższego Spółka zobligowana będzie do realizacji obowiązków płatnika wynikających z cytowanego wyżej art. 41 ust. 1 tej ustawy. Tym samym Państwa stanowisko w zakresie skutków podatkowych wypłaty na rzecz Zarządzającego świadczeń z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych uznano za prawidłowe. Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że nie są one wiążące dla Organu. Interpretacje indywidualne dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, w określonym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organ interpretacyjny mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania skarżonej interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacjiFunkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).