0111-KDSB1-1.440.59.2026.3.JJ

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS) Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 3 marca 2026 r. (data wpływu 3 marca 2026 r.), uzupełnionego pismem z dnia 23 kwietnia 2026 r. (data wpływu 23 kwietnia 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.   Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) - pomiar, zaprojektowanie, wykonanie, transport oraz montaż szafy wnękowej   Opis usługi: Wnioskodawca realizuje świadczenie kompleksowe polegające na zaprojektowaniu, wykonaniu, transporcie i montażu szafy wnękowej w lokalu mieszkalnym (…). Za wykonanie świadczenia ustalona jest jedna cena obejmująca wszystkie jego elementy, w tym zarówno usługi, jak i towary. Zabudowa meblowa, nie nadaje się do powtórnego wykorzystania przez inny podmiot, ani przez klienta w innym pomieszczeniu, gdyż stanowi kontynuację ściany, podłogi i sufitu wnęki pomieszczenia, tworząc architektoniczną i estetyczną całość wnętrza tego pomieszczenia. W efekcie jej demontażu, zniszczeniu lub uszkodzeniu mogłyby ulec również elementy konstrukcyjne budynku, do których zabudowa jest przytwierdzona. Elementami dominującymi w świadczonej usłudze są usługi polegające na wykonaniu oraz montażu zabudowy szafy wnękowej, natomiast pozostałe elementy składające się na świadczenie, mają charakter pomocniczy, jednakże niezbędny do jego pełnej realizacji.   Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 - 43   Stawka podatku od towarów i usług: 8%   Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy   Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług   UZASADNIENIE   W dniu 3 marca 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek uzupełniony 23 kwietnia 2026 r., w zakresie sklasyfikowania ww. usługi (świadczenia kompleksowego) dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.   W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi (świadczenia kompleksowego): (…) Usługa polega na wykonaniu i zamontowaniu we wnęce pomieszczenia wskazanego przez Klienta, trwałej i przytwierdzonej do podłogi i ścian (w zależności od konkretnego elementu) szafy wnękowej na zamówienie właścicieli Lokalu, dobieranej indywidualnie na wymiar wnęki w pomieszczeniu i z uwagi na jej cechy fizyczne uniemożliwiające jej ponowne wykorzystanie w innym pomieszczeniu lub w innej wnęce tego samego pomieszczenia. Zabudowa szafy wnękowej, jak już wskazano, zostanie wykonana pod dokładny wymiar dostosowany do wnęki oraz znajdujących się w niej punktów elektrycznych. Sufit, ściany oraz podłoga wnęki pomieszczenia będą stanowić nieodłączną część danej zabudowy, bez której ta inwestycja nie mogłaby zostać zrealizowana. Cała zabudowa zostanie wykonana po zakończeniu uzgodnień z klientem oraz podpisaniu umowy, (…). Zabudowa meblowa, której zaprojektowanie, wykonanie i montaż stanowi usługę, zostały zaprojektowane do konkretnych wymiarów wnęki wskazanej przez klientów w ich Lokalu i według ich wskazań funkcjonalno-estetycznych i tylko w konkretnej wnęce danego pomieszczenia będą spełniały swoje zadania. Po połączeniu elementów zabudowy będą one tworzyć integralną część wnęki pomieszczenia, w skład którego wchodzą powyżej wspomniane sufit, ściany oraz podłoga. Każda z części zabudowy meblowej wykonana przez stolarza stanowi integralną część całości mebli przeznaczonej do tego konkretnej wnęki pomieszczenia oraz mediów i bez niej będzie niezdatna do samodzielnego użytku. Do połączenia mebli ze sobą zostaną zastosowane: śruby, wkręty, kleje. Meble te będą również na stałe połączone z elementami konstrukcyjnymi jakimi są: sufit, ściany i podłoga. (…) Wnioskodawca podnosi przy tym, że w ramach usług objętych niniejszym wnioskiem nie będzie wykonywał mebli wolnostojących umożliwiających ich przesunięcie lub wykorzystanie w innym pomieszczeniu, ani nawet w innej wnęce tego samego pomieszczenia, dla którego są projektowane. Usługa świadczona przez Wnioskodawcę objęta niniejszym wnioskiem nie dotyczy więc dostawy samodzielnych mebli, niezwiązanych trwale z elementami konstrukcyjnymi budynku, jak przykładowo komody, stoły, biurka. Usługa nie dotyczy też robót wykończeniowych ani instalacyjnych poza wykonaniem mebli od pomiaru i projektu, przez produkcję ich elementów, a następnie montażu, co opisano w niniejszym wniosku. Za wykonanie świadczenia ustalona jest jedna cena, tj. obejmująca wszystkie jego elementy, w tym zarówno usługi, jak i towary. (…) Wszystkie elementy świadczenia są niezbędne do zrealizowania celu usługi kompleksowej. Poszczególne elementy takie jak pomiar, zaprojektowanie, wykonanie, transport oraz montaż zabudowy składają się na usługę kompleksową, gdyż wszystkie te elementy łączą się w finalną całość. Klient nie jest zainteresowany żadną z części składowych z osobna, a jedynie ich funkcjonalną całością. Klient pragnie wykonania kompleksowej usługi, której rezultatem będzie montaż mebli w ustalonym miejscu we wnęce pomieszczenia w ustalonym czasie, o określonej charakterystyce i za umówioną cenę. Klient nawiązując współpracę nie jest zainteresowany poszczególnymi częściami składowymi usługi, a ich całością przybierającą finalną wersję. Elementy usługi stanowią kompletną i ściśle powiązaną ze sobą całość, a usunięcie którejkolwiek z nich czyni niemożliwym uzyskanie finalnego efektu interesującego klienta. (…) Uzasadnienie proponowanej klasyfikacji. Należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej. Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu, tj. do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Z kolei czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie złożone (kompleksowe), obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”. Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że w ugruntowanym orzecznictwie NSA (w szczególności wyrok NSA z dnia 6 maja 2015 r., I FSK 2105/13) przyjmuje się, iż świadczenie złożone (kompleksowe) ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych świadczeń wykonywanych przez podatnika na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze - tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego. Dokładnie taka sytuacja w ocenie Wnioskodawcy zachodzi w jego przypadku w zakresie usług opisanych niniejszym wnioskiem. NSA uzupełniająco podnosi także, że jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy, wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa niezależnie opodatkowane świadczenia. Zatem należy uwzględniać ochronę podstawowych zasad opodatkowania podatkiem od wartości dodanej wymagających, by każda działalność gospodarcza była traktowana w ten sam sposób. Sprzeciwia się to temu, by podmioty gospodarcze dokonujące takich samych czynności, były traktowane odmiennie w zakresie poboru tego podatku. Ww. stanowisko NSA jest oparte na dorobku orzeczniczym Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w tym np. (1) wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, (2) wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP, czy też (3) wyroku z dnia 21 lutego 2013 r w sprawie C-18/12 Mesto Žamberk TSUE. Podsumowują powyższe stanowisko, świadczenie złożone (kompleksowe) ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze, tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego).Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy uznać należy, że świadczenie polegające na zaprojektowaniu i wykonaniu trwałej zabudowy meblowej we wnęce pomieszczenia w Lokalu, składające się z szeregu powiązanych ze sobą czynności, jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), którego dominującym elementem jest usługa wykonania trwałej zabudowy meblowej i jej montaż. Klient nie oczekuje dostawy poszczególnych mebli, czy ich elementów, a żąda by końcowy efekt jego zamówienia stanowił konstrukcyjną i funkcjonalną całość odpowiadającą z jednej strony ograniczeniom wynikającym z wymiarów i cech wnęki pomieszczenia, a z drugiej indywidualnym potrzebom i gustowi klienta. Uzasadnienie stawki VAT.   Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, stawkę podatku o której mowa w ust. 2 (stawkę obniżoną równą 8%) stosuje się do:  1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;  2) robót konserwacyjnych dotyczących:  a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,  b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1. Równocześnie zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.Wskazane wyżej przepisy stanowią samodzielną podstawę do zastosowania obniżonej stawki podatku VAT (8%) dla usług polegających na wykonaniu trwałej zabudowy meblowej w obiektach budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o których mowa w art. 41 ust. 12a ustawy o VAT. Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że na podstawie art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: 1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2Biorąc pod uwagę opis kompleksowej usługi przedstawionej we wniosku oraz powołane przepisy, zdaniem Wnioskodawcy należy uznać, że świadczone przez niego na rzecz klientów usługi opisane w treści wniosku składają się na kompleksową usługę budowy lub modernizacji, o której mowa w art. 41 ust.12 ustawy, której świadczenie powinno być opodatkowane obniżoną (8%) stawką VAT. (…) W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2026 r., znak (…), tutejszy Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 30 kwietnia 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała. Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)   W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń. Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i sądy administracyjne. Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.   Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub  wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest  zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez czynności pomocniczej czynności głównej.   Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna czynność obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.   Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.   W przypadku świadczeń kompleksowych, jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak  właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będzie usługa, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako  świadczenie usług.   Zgodnie z podjętą w dniu 24 czerwca 2013 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów uchwałą sygn. akt I FPS 2/13, czynności polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową - mają charakter usługi. Elementem dominującym jest bowiem w takim przypadku ulepszenie lub unowocześnienie obiektu budowlanego lub jego części (lokalu mieszkalnego), zaś wydanie towaru w postaci elementów mebli wykonanych i dopasowanych do konkretnego obiektu, które następnie zostaną trwale związane z tym obiektem, ma charakter pomocniczy, niezbędny do wykonania usługi, tak jak zamontowanie okien lub drzwi w obiekcie budowlanym lub jego części.   Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia oraz uwzględniając opis zawarty we wniosku należy wskazać, że przedstawione przez Wnioskodawcę czynności składają się na świadczenie kompleksowe polegające na pomiarze, zaprojektowaniu, wykonaniu, transporcie oraz montażu szafy wnękowej w lokalu mieszkalnym (…).   Zabudowa szafy wnękowej, będąca przedmiotem niniejszego wniosku, przytwierdzona jest na stałe do ścian, sufitu i podłogi za pomocą kołków rozporowych, wkrętów, kołków drewnianych, haków, złączy, klejów montażowych, sylikonów lub innych elementów łączących (jeżeli ww. okażą się nieskuteczne). (…). W efekcie jej demontażu zniszczeniu lub uszkodzeniu mogłyby ulec również elementy konstrukcyjne budynku, do których zabudowa jest przytwierdzona. Elementy te są montowane na stałe, tj. w wyniku ich połączenia z zabudową meblową, stają się jej integralną częścią, której nie sposób odłączyć od pozostałej części zabudowy, ponieważ będzie to skutkowało uszkodzeniem tych elementów lub pozostałych elementów zabudowy meblowej.   Wnioskodawca nie oferuje przedmiotowego świadczenia w niepełnym zakresie. Za wykonanie świadczenia ustalona jest jedna cena obejmująca wszystkie jego elementy, w tym zarówno usługi, jak i towary. Klient nie jest zainteresowany żadną z części składowych z osobna, a jedynie ich funkcjonalną całością. Klient pragnie wykonania kompleksowej usługi, której rezultatem będzie montaż mebli w ustalonym miejscu we wnęce pomieszczenia, w ustalonym czasie, o określonej charakterystyce i za umówioną cenę. Elementy usługi, takie jak pomiar, zaprojektowanie, wykonanie, transport oraz montaż zabudowy, stanowią kompletną i ściśle powiązaną ze sobą całość, a usunięcie którejkolwiek z nich, czyni niemożliwym uzyskanie finalnego efektu interesującego klienta. Nie sposób wykonać dostawę mebli bez wcześniejszego dokonania pomiarów i zrobienia projektów opartych na preferencjach klienta. Podobnie samo dokonanie pomiarów nie może stanowić odrębnej usługi, bez kontekstu w postaci ustalenia preferencji klienta, tak co do miejsca, funkcji i rozkładu planowanych mebli. Również wykonanie projektu bez wcześniejszego dokonania pomiarów jest niemożliwe do samodzielnego zrealizowania. Dla samego wykonywania projektu konieczne jest także dokonanie wyboru i zamówienie materiałów, a często przygotowanie próbników dotyczących mebli. Żadna z tych czynności nie mogłaby zostać zrealizowana bez logistyki, w tym transportu materiałów. Samo dowiezienie części mebli do klienta również wymaga późniejszego ich połączenia ze sobą i z podłogą, i/lub ze ścianami. Zatem usunięcie choćby jednego elementu sprawia, że całość usługi nie jest w stanie zostać wykonana, ani służyć do innych celów, jak tylko ten jeden powyżej wskazany, ponieważ cały proces i zawierające się w nim elementy tworzą dopiero wspólną całość, jaką jest wykonanie zabudowy wnęki dla klientów.   W związku z powyższym, przedstawione przez Wnioskodawcę czynności będą stanowiły jedno świadczenie kompleksowe. Przy czym elementem dominującym będzie usługa montażu szafy wnękowej, natomiast pozostałe elementy składające się na świadczenie będą miały charakter pomocniczy, jednakże niezbędny do jego pełnej realizacji.   Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z usługą główną (dominującą). Tym samym, w dalszej części decyzji tut. Organ dokona klasyfikacji usługi montażu zabudowy wnęki.   Uzasadnienie klasyfikacji usługi   Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.   Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).   Podstawowe cele, konstrukcje i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretacje wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.   Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).   Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług składa się z: - niniejszych zasad metodycznych, - uwag do poszczególnych sekcji, - schematu klasyfikacji.   Natomiast schemat klasyfikacji - jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych - stanowi wykaz grupowań i obejmuje: - symbole grupowań, - nazwy grupowań.   Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.   W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:   - grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,   - usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,   - usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.   Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE”.   W świetle wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, „sekcja F obejmuje:    - budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej,    - roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym,    - opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych,    - realizację projektów budowlanych do sprzedaży.   Sekcja ta nie obejmuje:    - zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, sklasyfikowanego w 71.1,    - wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32,   - usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów i skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych w 80.20.10.0”.   W sekcji F zawarty jest m.in. dział 43 „ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE”, który obejmuje:   - „specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj.:   - wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp.,     - montaż konstrukcji stalowych, o ile pojedyncze elementy konstrukcji nie zostały wykonane przez tę samą jednostkę, która zajmuje się ich montażem,     - wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu,    - roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych.   Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy lub w warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie:     - instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i  wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów ruchomych itp.,    - zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie, zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych i systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych itp.   Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe.   Do pozostałych usług związanych z wykańczaniem obiektów budowlanych zalicza się m.in.:   - szklenie, tynkowanie, malowanie, układanie ceramicznych, betonowych lub kamiennych płytek podłogowych i ściennych, układanie pokryć dywanowych i parkietów, tapetowanie ścian itp., cyklinowanie podłóg, zakładanie stolarki budowlanej, zewnętrzne mycie budynków itp. Zalicza się tu również związane z  tymi robotami prace remontowe”.   W dziale PKWiU 43 mieści się klasa 43.32 „ROBOTY INSTALACYJNE STOLARKI BUDOWLANEJ”.   Pod pozycją PKWiU 43.32.10.0 sklasyfikowane zostały „Roboty instalacyjne stolarki budowlanej”. Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług: „grupowanie to obejmuje także:    - roboty związane z instalowaniem futryn drzwiowych i okiennych oraz drzwi (z wyłączeniem drzwi automatycznych i obrotowych) i okien, okiennic, żaluzji drzwiowych i okiennych żaluzji listwowych, drzwi garażowych itp. wykonanych z dowolnego materiału,    - roboty związane ze wzmacnianiem drzwi zewnętrznych i roboty związane z instalowaniem wzmocnionych drzwi,    - roboty związane z instalowaniem drzwi przeciwpożarowych,    - roboty związane z instalowaniem wewnętrznych schodów, szaf ściennych, wbudowanych mebli kuchennych na wymiar,    - roboty związane z instalowaniem desek poszycia ścian, zakładaniem boazerii itp.,    - roboty związane z instalowaniem ruchomych przegród oraz podsufitki na konstrukcji metalowej,    - roboty związane z instalowaniem werand i oranżerii w prywatnych domach.   Grupowanie to nie obejmuje: - robót związanych z instalowaniem ogrodzeń i balustrad, sklasyfikowanych w 43.29.12.0, - robót związanych z instalowaniem drzwi automatycznych i obrotowych, sklasyfikowanych w 43.29.19.0, - robót związanych z instalowaniem wyrobów kowalstwa artystycznego, sklasyfikowanych w 43.39.11.0, - robót związanych z montażem mebli wolno stojących, sklasyfikowanych w 95.24.10.0”.   Uwzględniając powyższe, usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem wniosku spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 43 „ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE”.   Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i  Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.   Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług   Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.   Z kolei, na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.   Stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.   Zgodnie z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.   W myśl art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla  ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii  (Dz.U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.   Stosownie do art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: 1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2; 2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.   Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze: zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie: obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.   W analizowanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że usługa kompleksowa opisana we wniosku będzie świadczona w lokalu mieszkalnym (…).   Z uwagi na fakt, że ustawa oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2026 r. poz. 232).   W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy o własności lokali, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej lokalami, mogą stanowić odrębne nieruchomości.   Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.   Lokal, w którym wykonywane będzie świadczenie będące przedmiotem wniosku, przeznaczony jest do stałego zamieszkania oraz spełnia definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali, (…).   W związku z powyższym, stwierdzić należy, że ww. lokal jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.   Rodzaje usług wymienionych w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2026 r. poz. 524).   Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym.   Potwierdzeniem powyższego jest uchwała z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. akt I FPS 2/13, w której Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził że: „czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w tym pojęcie modernizacji, zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. W takim znaczeniu modernizacja oznacza unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części”.   Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 474, kol. 2), pojęcie „modernizacja” - oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.   Zatem modernizacja ma prowadzić do unowocześnienia obiektu, podniesienia jego standardu, czyli poprzez montaż z wykorzystaniem w sposób istotny elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego winno dojść do podniesienia jego standardu - unowocześnienia obiektu budowlanego.  Na podstawie podjętej uchwały NSA wykształciła się linia orzecznicza dotycząca czynności wykonywania trwałej zabudowy meblowej. Przykładowo można wskazać na następujące orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: I FSK 1362/17 z 18.12.2019 r., I FSK 792/19 z 3.07.2019 r., I FSK 204/17 z 8.01.2019 r., I FSK 464/16 z 16.01.2018 r., I FSK 40/16 z 11.10.2017 r., I FSK 1120/16 z 12.04.2018 r., I FSK 1276/15 z 10.05.2017 r. Z tej linii orzeczniczej wynika, że dla uznania czynności wykonania trwałej zabudowy meblowej za usługę modernizacji obiektu budownictwa objętym społecznym programem mieszkaniowym, konieczne jest wystąpienie określonych przesłanek, tj.:    - wykonane na wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami konstrukcyjnymi komponenty meblowe nie funkcjonują w obrocie tak jak ma to miejsce w przypadku mebli „wolnostojących”; dlatego też nie można ich utożsamiać z dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie mają żadnego trwałego związku z obiektem budowlanym lub jego częścią;    - zabudowa meblowa w istotnym stopniu wykorzystuje elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (ścian, podłogi czy sufitu). Elementy te wyznaczają zakres konstrukcyjny mebla (elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego lub jego części (lokalu) pełnią rolę elementów mebla);    - o użytkowych walorach wykonywanej zabudowy meblowej decyduje trwałe połączenie wykonywanych na zlecenie części zabudowy z elementami konstrukcyjnymi budynku  lub jego części (ściany podłoga, sufit) w sposób uniemożliwiający jej przesunięcie w inne miejsce (trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową), a same te części, bez trwałego ich przymocowania do elementów konstrukcyjnych budynku (ścian, podłogi, sufitu) nie spełniają pod względem użytkowym przymiotu mebla.   Określając zatem, czy do świadczenia kompleksowego polegającego na pomiarze, zaprojektowaniu, wykonaniu, transporcie oraz montażu zabudowy szafy wnękowej, wykonanych w obiekcie budowlanym lub jego części (lokalu) może mieć zastosowanie stawka od podatku od towarów i usług w wysokości 8% należy przede wszystkim badać stopień konstrukcyjnego połączenia zabudowy szafy wnękowej i elementów konstrukcyjnych tego obiektu budowlanego lub jego części (lokalu).   Nie chodzi tutaj o badanie powiązania zabudowy szafy wnękowej z konstrukcyjnymi - w rozumieniu techniki budowlanej - elementami obiektu budowlanego lub jego części (lokalu), ale o tak silne powiązanie konstrukcyjne zabudowy szafy wnękowej i elementów tego obiektu budowlanego lub jego części (lokalu), że powstaje trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową.   Dla całościowej oceny charakteru świadczenia nie ma również znaczenia, czy zabudowa szafy wnękowej jest ze sobą zespolona i ewentualnie jak silne jest to zespolenie, gdyż istotne na potrzeby uznania ich za „modernizację” w związku z podatkiem od towarów i usług  jest dopiero odpowiednio trwałe połączenie tej zabudowy szafy wnękowej z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części (lokalu).   Podsumowując, w sytuacji, gdy o użytkowych walorach wykonanej zabudowy szafy wnękowej decyduje jej trwałe połączenie z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części (lokalu) w sposób uniemożliwiający jej przesunięcie w inne miejsce, natomiast po demontażu jest ona niezdatna do użytku - wystąpi kompleksowe świadczenie, w którym elementem dominującym jest usługa w zakresie modernizacji obiektu budowlanego.   Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach przedmiotowego świadczenia kompleksowego wykonuje szereg czynności niezbędnych do zrealizowania celu kompleksowej usługi, jakim jest modernizacja, ulepszenie i unowocześnienie lokalu mieszkalnego, poprzez wykonanie zabudowy szafy wnękowej.   Tym samym, biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione we wniosku oraz powołane przepisy prawa, uznać należy, że usługa (świadczenie kompleksowe) polegająca na pomiarze, zaprojektowaniu, wykonaniu, transporcie oraz montażu szafy wnękowej w lokalu mieszkalnym (…), będącego obiektem objętym społecznym programem mieszkaniowym - stanowi usługę modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy, podlegającą opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w związku z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.   Jednocześnie zaznaczyć należy, że nie stanowi modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy i nie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8% świadczenie polegające na pomiarze, zaprojektowaniu, wykonaniu, transporcie oraz montażu szafy wnękowej, jeżeli zamontowana zabudowa szafy wnękowej może stać się przedmiotem powtórnego montażu w innym, dowolnym miejscu, tj. może pełnić dalej użytkową funkcję ze względu na brak istotnego powiązania z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego.   Informacje dodatkowe   Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.   Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług (świadczeń kompleksowych) tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.   Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:    - podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),   - usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).   Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).   WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).   WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że: - klasyfikacja usługi (świadczenia kompleksowego), lub - stawka podatku właściwa dla usługi (świadczenia kompleksowego), lub -   podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami.   Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).   Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.   POUCZENIE Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Wnioskodawcy odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.   Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ bedac uzytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.   Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).