0113-KDIPT2-1.4011.830.2021.2.KO

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych świadczenia prostytucji jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 24 sierpnia 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 19 sierpnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 listopada 2021 r. (wpływ 26 listopada 2021 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego   Ma Pani zamiar podjąć zarobkowanie w sposób stały jako escort girl, czyli luksusowa prostytutka, pracująca na wyjazdach poza Polską. Polega to na tym, że dziewczyna musi się wyróżniać spośród większości kobiet, które świadczą usługi prostytucji i pozyskać zamożnych klientów, m.in. poprzez specjalne do tego agencje. Im dziewczyna jest sławniejsza, tzn. jeżeli ma dużo followersów na instagramie, międzynarodowe okładki w czasopismach, jest utalentowana, wykształcona, tym jej stawka za usługę seksualną jest większa. Stawki dla luksusowych prostytutek wyjazdowych wynoszą od 10 tys. euro za usługę. Będzie się Pani umawiać z klientami, na wyjazdach w różnych miejscach na świecie, gdzie będzie świadczyć na rzecz klienta lub klientów usługi seksualne.   23 listopada 2021 r. uzupełniła Pani wniosek, na wezwanie Organu, i wskazała, że posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przez sformułowanie luksusowe „escort girl” rozumie Pani świadczenie luksusowych usług seksualnych za opłatą, tj. uprawianie z klientami seksu analnego, dopochwowego i oralnego, obejmuje wszystko czego oczekuje wymagający klient Usługi są w szczególności świadczone poza granicami Polski, tzw. wyjazdowa prostytucja dla elitarnego grona bardzo zamożnych klientów przez dziewczynę spełniającą wysokie wymagania w zakresie wyglądu, wykształcenia, obycia, światopoglądu, znajomości świata i zasad obowiązujących w międzynarodowym towarzystwie wyższych sfer. Usługi te będą świadczone przez Panią samodzielnie, nie będą wykonywane w warunkach określonych w art. 202 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks Karny. Usługi seksualne nie są związane ze świadczoną działalnością gospodarczą, są to odrębne usługi. Prowadzi Pani działalność gospodarczą, ale jest ona niezwiązana z usługami seksualnymi i nie będzie. Pożyczka to zaliczka na poczet świadczenia przyszłych usług seksualnych na rzecz Klienta. Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):   1.    Czy uzyskane przez Panią przychody ze świadczenia usług escort girl, stanowią przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym w świetle art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? 2.    Czy zapłata za usługi seksualne świadczone przez Panią osobiście, może następować przy pomocy rachunku bankowego, założonego w polskim banku, na który Pani klienci będą uiszczać zapłatę, celem wykazania wysokości zarobków za świadczone usługi oraz źródła pochodzenia pieniędzy?   Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest ocena Pani stanowiska w odniesieniu do postawionego pytania Nr 1, natomiast w odniesieniu do pytania Nr 2, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.   Pani stanowisko w sprawie W Pani ocenie uzyskane przychody ze świadczenia usług escort girl nie stanowią przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym w świetle art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle ww. Ustawy, podatkiem dochodowym nie są objęte przychody, wynikające z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. Usługi seksualne zatem nie podlegają podatkowi dochodowemu, jak również nie jest Pani zobowiązana do zapłaty żadnego innego podatku na terenie Polski, nie jest także zobowiązania do wypełniania zeznania podatkowego PIT. Prostytucja nie może być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 100/09: „(...) pojęcie „czynności”, o których mowa w  art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oznacza zachowania (czynności faktyczne), które w ogóle nie mogą być wskazane w treści ważnej czynności prawnej, jako świadczenie strony tej czynności. Przedmiotem prawnie skutecznej umowy, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie mogą być zachowania, które ze swojej istoty są sprzeczne z prawami przyrody, ustawą lub zasadami współżycia społecznego i w konsekwencji w ogóle nie mogą być określone w treści ważnej i wywołującej zamierzone skutki umowy. Podobnie wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 stycznia 2008 r., wydanym w sprawie II FSK 1578/06, Lex 465036.”. W celu ustalenia, czy usługi wskazane we wniosku, stanowią czynności mogące być przedmiotem prawnie skutecznej umowy, niezbędne jest odwołanie się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm., dalej: „KC”). Jak stanowi art. 58 1 KC, czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy. W myśl art. 58 § 2 KC, nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, prostytucja oznacza „uprawianie seksu za pieniądze”. Umowa o świadczenie usług seksualnych nie może być prawnie skuteczna na gruncie przepisów KC. Jest to bowiem czynność prawna, którą w Polsce traktuje się jako sprzeczną z zasadami współżycia społecznego. W konsekwencji, z punktu widzenia KC, umowy tego rodzaju są nieważne, a uzyskiwane w wyniku ich realizacji dochody nie mogą podlegać opodatkowaniu na gruncie przepisów ustawy o PIT. Wniosek taki potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 13 kwietnia 2015 r., Nr IBPBI1/1/4511-86/15/ASz, który wskazał, że czynności (usługi seksualne) „nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. Tym samym nie mogą również podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, co wynika z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.” Należy dodatkowo zauważyć, że Skarb Państwa nie może czerpać korzyści w postaci podatków z tytułu uprawiania prostytucji. Wniosek taki można wyprowadzić pośrednio z brzmienia art. 204 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1444, z późn. zm.), który penalizuje czerpanie korzyści majątkowych z uprawiania prostytucji przez inną osobę. Jak wynika ponadto z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 568/13: „Istotnym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest zatem, jak słusznie podnosi podatnik, wyłączenie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, którym objęto przychody wynikające z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. W orzecznictwie sądowym powszechnie przyjmuje się, że do czynności takich należy niewątpliwie świadczenie usług w obszarze prostytucji (nierządu, usług towarzyskich), które nie są wprawdzie prawnie zakazane, ale nie stanowią także przedmiotu zgodnego z prawem, zasługującego na ochronę prawną obrotu cywilnego, prawnie znaczącego dla opodatkowania na podstawie ustawy podatkowej, i tak: cytowane wyżej orzeczenie NSA z dnia 23 grudnia 2008 r., wyrok NSA z dnia 24 sierpnia 2010 r., sygn. akt II FSK 604/09, LEX nr 745761, czy wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt II FSK 1301/08 dostępny w CBOSA. Przychody z prostytucji zatem, jako nieobjęte zakresem przedmiotowym ustawy podatkowej, nie podlegają tym samym w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych”. W myśl natomiast art. 58 § 2 Kodeksu cywilnego, nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. W związku z powyższym, przedmiotem prawnie skutecznej umowy, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie mogą być zachowania, które ze swej istoty są sprzeczne z prawami przyrody, ustawą lub zasadami współżycia społecznego i w konsekwencji w ogóle nie mogą być określone w treści ważnej i wywołującej zamierzone skutki umowy. Są to czynności, które w żadnych okolicznościach i warunkach, jakie przepisy prawa przewidują dla zawarcia wolnej od wad umowy, nie mogą być przedmiotem stosunku cywilnoprawnego, nawet hipotetycznie. Przychody wynikające z zachowań, które w żadnych okolicznościach nie mogą być zaakceptowane przez obowiązujący porządek prawny, zostały wyłączone przez ustawodawcę spod działania ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 tej ustawy. Mając na uwadze przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, że prostytucja i wszelkie jej formy, w Polsce nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. W konsekwencji, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z prostytucji uzyskiwane nie mogą podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Reasumując, w Pani ocenie, na gruncie przedstawionych okoliczności sprawy, kwoty uzyskiwane przez Panią z usług escort girl, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 27 sierpnia 2019 r., Nr 0112-KDIL3-2.4011.299.2019.1.TR. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 z późn. zm.), przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. Przywołany wyżej przepis wprowadza ograniczenie w zakresie przedmiotowym obowiązywania ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ograniczenie to ustawodawca zrealizował przez zastosowanie instytucji wyłączenia spod działania tej ustawy ściśle określonej kategorii przychodów. Prawo podatkowe nie zawiera definicji użytych w przywołanym wyżej przepisie pojęć, należy więc w tym względzie odnieść się do przepisów Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.), czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, że na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy. W myśl natomiast art. 58 § 2 Kodeksu cywilnego, nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. W związku z powyższym, przedmiotem prawnie skutecznej umowy, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie mogą być zachowania, które ze swej istoty są sprzeczne z prawami przyrody, ustawą lub zasadami współżycia społecznego i w konsekwencji w ogóle nie mogą być określone w treści ważnej i wywołującej zamierzone skutki umowy. Są to czynności, które w żadnych okolicznościach i warunkach, jakie przepisy prawa przewidują dla zawarcia wolnej od wad umowy, nie mogą być przedmiotem stosunku cywilnoprawnego, nawet hipotetycznie. Przychody wynikające z zachowań, które w żadnych okolicznościach nie mogą być zaakceptowane przez obowiązujący porządek prawny, zostały wyłączone przez ustawodawcę spod działania ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 tej ustawy. Mając powyższe na względzie, odpowiadając na Pani pytanie Nr 1, stwierdzić należy, że czynności wykonywane przez Panią nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. Tym samym, nie podlegają również opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, co wynika z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pani sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i musi się Pani zastosować do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, ze zm.).