0113-KDIPT2-2.4011.1072.2021.2.EC

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 27 października 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 22 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej. Uzupełniła go Pani pismem (data wpływu 8 luty 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:     Opis stanu faktycznego   W dniu 17 czerwca 2019 r. zapadł wyrok rozwodowy I instancji. Sąd Okręgowy podjął decyzję, że dzieci Z. i J. mają mieszkać z Wnioskodawczynią. W czerwcu 2019 r. Wnioskodawczyni wraz z dziećmi wyprowadziła się z wspólnego mieszkania Jej i byłego męża i zamieszkała razem z dziećmi w innej lokalizacji. Od tamtego czasu dzieci mieszkają wyłącznie z Nią. Ojciec dzieci ma przyznane przez Sąd I instancji i Sąd Apelacyjny wyłącznie kontakty z dziećmi. Ma obowiązek płacić alimenty. Od czerwca 2019 r. do grudnia 2019 r. ojciec nie płacił w ogóle alimentów, późnej alimenty ściągał komornik i robi to po dzień dzisiejszy. Tak więc reasumując, to Wnioskodawczyni wykonuje faktyczną opiekę nad dziećmi. Zapewnia im potrzeby bytowe, edukacyjne, zdrowotne. Dba o ich rozwój fizyczny, emocjonalny i intelektualny. Wnioskodawczyni i ojciec dzieci za 2019 r. i 2020 r. odliczyli ulgę na dzieci.   W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni nadmienia, że oczekuje wydania interpretacji za 2019 r., 2020 r., i 2021 r. Wyrok sygn. akt .... z dnia 17 czerwca 2019 r. w punkcie rozwiązującym związek małżeński uprawomocnił się z dniem 31 lipca 2019 r. Daty urodzenia dzieci: J. Z. – 13 kwietnia 2013 r. Z. Z. – 22 września 2010 r.   Córka Z. Z. w latach 2019-2021 uczęszczała do Szkoły Podstawowej; syn J. Z. w 2019 r. uczęszczał do przedszkola, w latach 2020-2021 uczęszczał do Szkoły Podstawowej. Wnioskodawczyni posiada pełną władzę rodzicielską od dnia narodzin dzieci do dnia dzisiejszego. Sąd I Instancji ustalił kontakty ojca z dziećmi: w co drugi weekend; w okresie wakacji od 15 lipca do 31 lipca i od 15 sierpnia do 31 sierpnia; w okresie ferii pierwszy tydzień - wyrok w tym punkcie został zaskarżony. Sąd I Instancji ustalił alimenty w wysokości 900 zł na dziecko - wyrok w tym punkcie został zaskarżony ale uprawomocnił się w dniu 16 grudnia 2019 r. Do dnia dzisiejszego komornik ściąga alimenty, gdyż ojciec od momentu wyprowadzenia się do stycznia 2020 r. nie płacił  na utrzymanie dzieci. Sąd I Instancji powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom, ustalając miejsce zamieszkania dzieci każdorazowo w miejscu zamieszkania Wnioskodawczyni - wyrok w tym punkcie uprawomocnił się 31 lipca 2019 r.   Sąd Apelacyjny rozszerzył kontakty ojca również o: ·         „w okresie roku szkolnego, w każdy poniedziałek i każdą środę od zakończenia przez dzieci zajęć szkolnych, kiedy to ojciec odbierze małoletnie dzieci z placówek edukacyjnych, a w przypadku gdyby w tym dniu dzieci nie uczestniczyły w zajęciach szkolnych, odbierze dzieci o godz. 14:00 z miejsca zamieszkania matki i odwiezie dzieci po zakończonym kontakcie do miejsca zamieszkania matki o godz. 20:00; ·         w okresie świąt Bożego Narodzenia oraz ferii okołoświątecznych: -        w latach nieparzystych od pierwszego dnia świąt od godz. 19:00, kiedy  to ojciec odbierze małoletnie dzieci z miejsca zamieszkania matki   do 1 stycznia Nowego Roku do godz. 19:00, kiedy to ojciec odwiezie dzieci  do miejsca zamieszkania matki; ·         w latach parzystych od Wigilii świąt Bożego Narodzenia od godz. 10:00, kiedy  to ojciec odbierze dzieci z miejsca zamieszkania matki do pierwszego dnia świąt Bożego Narodzenia do godz. 19:00, kiedy to ojciec odwiezie dzieci do miejsca zamieszkania matki; ·         w okresie Świąt Wielkanocnych oraz ferii okołoświątecznych: -        w latach nieparzystych od dnia zakończenia zajęć szkolnych, kiedy to ojciec odbierze dzieci ze szkoły do niedzieli wielkanocnej do godz. 19:00, kiedy to ojciec odwiezie dzieci do miejsca zamieszkania matki; -        w latach parzystych od niedzieli wielkanocnej od godz. 19:00, kiedy to ojciec odbierze dzieci z miejsca zamieszkania matki do pierwszego dnia, w którym rozpoczynają się zajęcia szkolne małoletnich, kiedy to ojciec zaprowadzi małoletnich do szkoły, zgodnie z planem lekcji. ” Po orzeczeniu wyroku z dnia 17 czerwca 2019 r. Wnioskodawczyni wyprowadziła się z dziećmi z lokalu gdzie wspólnie mieszkała z ojcem dzieci i zamieszkała sama z dziećmi w innym mieszkaniu. Do dnia dzisiejszego mieszka tylko z dziećmi i wykonuje faktyczną opiekę nad nimi. Zapewnia im potrzeby bytowe, edukacyjne, zdrowotne. Dba o ich rozwój fizyczny, emocjonalny i intelektualny. Stan cywilny Wnioskodawczyni uległ zmianie w Urzędzie Stanu Cywilnego dopiero po zakończeniu wszystkich czynności w Sądzie I Instancji i w Sądzie Apelacyjnym - takie są procedury. Jednakże wyrok rozwodowy uprawomocnił się  31 lipca 2019 r. Według art. 3 pkt 17a ustawy o świadczeniach rodzinnych, Wnioskodawczyni wpisuje się  w definicję osoby samotnie wychowującą dzieci : „osoba samotnie wychowująca dziecko - oznacza to pannę, kawalera, wdowę, wdowca, osobę pozostającą w separacji orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu, osobę rozwiedzioną, chyba że wychowuje wspólnie  co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem.” W latach 2019-2021 Wnioskodawczyni osiągała dochody opodatkowane wg skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym. Wysokość dochodów: za 2019 r. – 85 973 zł 43 gr za 2020 r. – 28 277 zł za 2021 r. – Wnioskodawczyni nie ma jeszcze rozliczenia   W 2019 r. dochody Wnioskodawczyni pochodziły z jednoosobowej działalności gospodarczej i z umowy o pracę - zaliczki zostały pobrane i odprowadzone. W 2020 r. dochody Wnioskodawczyni pochodziły z umowy o pracę i z działalności wykonywanej osobiście,  o której mowa w art. 13 ustawy - zaliczki zostały pobrane i odprowadzone. W 2021 r. dochody Wnioskodawczyni pochodziły z umowy o pracę i z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 ustawy - zaliczki zostały pobrane i odprowadzone.  W 2019 r. Wnioskodawczyni prowadziła działalność gospodarczą i była opodatkowana 18 % podatkiem, a od 1 października 2019 r. 17 % podatkiem dochodowym. Z dniem  31 grudnia 2019 r. Wnioskodawczyni zawiesiła działalność gospodarczą. W jakim zakresie wykonywana jest władza rodzicielska Wnioskodawczyni może napisać wyłącznie o sobie.  Z ojcem dzieci nie jest w stanie się w żaden sposób porozumieć i nie wie, co się dzieje, gdy dzieci są razem z nim. W dniu 5 listopada 2021 r. Wnioskodawczyni wystąpiła do Sądu Rodzinnego z wnioskiem o ograniczenie władzy rodzicielskiej - sprawa jest w toku. Wnioskodawczyni zapewnia dzieciom potrzeby: ·         bytowe - dzieci mieszkają z Nią. Wnioskodawczyni dba o ich wyżywienie, higienę, kupuje ubrania, niezbędne przedmioty użytku domowego i potrzebne przybory  do szkoły; ·         zdrowotne - w 2020 r. syn przebywał w szpitalu - to Wnioskodawczyni z nim pozostała przez cały okres pobytu. Chodzi z dziećmi na wizyty np. do alergologa  czy ortodonty. Kupuje niezbędne leki. Dzieci chodzą na zajęcia ogólnorozwojowe  z trenerem personalnym; ·         edukacyjne - pomaga dzieciom w nauce, wspólnie odrabia lekcje, czyta książki. Dzieci chodzą dodatkowo do szkoły językowej - uczą się języka angielskiego. Syn jest uzdolniony matematycznie - uczestniczy w zajęciach dodatkowych; ·         hobby – Wnioskodawczyni wspólnie spędza z dziećmi każdą wolną chwilę. Jeździ na hulajnogach, wspólnie gotuje, chodzi do kina. Dzieci interesowały się programowaniem to chodziły na kurs programowania, interesowały się tańcem to chodziły do szkoły tańca. Córka interesowała się malarstwem to chodziła na zajęcia   z malarstwa. Wnioskodawczyni stara się by rozwijały swoje zainteresowania, choć bardzo szybko nudzą się - wspiera ich na każdym kroku. ·         wypoczynek - w 2021 r. w lato syn uczestniczył w koloniach - to Wnioskodawczyni pokryła koszty wypoczynku. Wakacje i ferie spędza wspólnie z dziećmi. Dzieci nigdy nie przebywały w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymywanie.  W stosunku do Wnioskodawczyni i Jej dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Dzieci nie otrzymywały zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. Wnioskodawczyni nie ma innych dzieci. Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) Czy w zaistniałej sytuacji za lata 2019-2021 Wnioskodawczyni może odliczać ulgę na dzieci? Pani stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku): Wnioskodawczyni uważa, że w zaistniałej sytuacji ulgę na dzieci może odliczać, gdyż to Ona jest osobą faktycznie sprawującą opiekę nad dziećmi. Wnioskodawczyni uważa, że ulgę   na dzieci może odliczać osoba faktycznie sprawująca opiekę nad dziećmi, a nie osoba, która ma tylko zapewnione kontakty.   Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.   Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   W myśl art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.; Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.; Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r., od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki,  o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2  na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym: 1)    wykonywał władzę rodzicielską; 2)    pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało; 3)    sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.   Natomiast, zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy, odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do: 1)    jednego małoletniego dziecka – kwota 92 zł 67 gr, jeżeli dochody podatnika: a)    pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł, b)    niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a; 2)    dwojga małoletnich dzieci – kwota 92 zł 67 gr na każde dziecko; 3)    trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota: a)    92 zł 67 gr odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko, b)    166 zł 67 gr na trzecie dziecko, c)    225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.   Zgodnie z art. 27f ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a. Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka (art. 27f ust. 2b ww. ustawy).   W myśl art. 27f ust. 2c ustawy, odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko: 1)    na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych, 2)    wstąpiło w związek małżeński. W przypadku, gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem (art. 27 ust. 3 ww. ustawy).   Z przepisu art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Na mocy art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r., nadanym ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) i mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2021 r., odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.   Na podstawie art. 27f ust. 5 ww. ustawy, odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności: 1)    odpis aktu urodzenia dziecka; 2)    zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka; 3)    odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą; 4)    zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.   Zgodnie z art. 27f ust. 7 ww. ustawy, przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6. W myśl art. 6 ust. 8 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 r., sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r.  o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.   Stosownie do art. 6 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 r., zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób,  o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r.  o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Stosownie do art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu przepisu zmienionym przez art. 1 pkt 2 lit. d) ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.), sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków: 1)    stosuje przepisy: a) art. 30c lub b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; 2)    podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.   Zgodnie z art. 70 ust. 2 ww. ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, w przypadku opodatkowania dochodów uzyskanych w 2021 r., o którym mowa w art. 6 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2021 r., przepis art. 6 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio do osoby samotnie wychowującej dzieci i jej dziecka.   Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r., poz. 1359), dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską (art. 92 ww. Kodeksu). Władza rodzicielska, co do zasady, przysługuje obojgu rodzicom (art. 93 § 1 ww. Kodeksu). Obejmuje ona w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka (art. 95 ww. Kodeksu). W myśl art. 96 § 1 ww. Kodeksu, rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim. Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania (art. 97 § 1 ww. Kodeksu). Natomiast, jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd opiekuńczy może zmienić orzeczenie o władzy rodzicielskiej i sposobie jej wykonywania zawarte w wyroku orzekającym rozwód, separację bądź unieważnienie małżeństwa, albo ustalającym pochodzenie dziecka (art. 106 ww. Kodeksu). Zgodnie zaś z treścią art. 107 § 1 ww. Kodeksu, jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia. W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia (art. 107 § 2 ww. Kodeksu).   Podkreślenia przy tym wymaga, że separacja bądź rozwód rodziców nie są równoznaczne z utratą przez rodzica prawa do wykonywania władzy rodzicielskiej. Sąd rodzinny, ogłaszając separację bądź rozwiązując związek małżeński określa także prawa rodzicielskie. Jeżeli zatem nie pozbawia tego prawa jednego z rodziców, to uznaje, że rodzice są zdolni do porozumienia w sprawach dotyczących dziecka. Warunkiem niezbędnym do zastosowania ulgi na dzieci w stosunku do małoletniego dziecka jest wykonywanie władzy rodzicielskiej (a nie samo jej posiadanie). Nie można utożsamiać pojęcia „wykonywanie władzy rodzicielskiej” z pojęciem „przysługiwanie władzy rodzicielskiej”. Należy mieć na uwadze, że do nabycia prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Należy przy tym odróżnić treść władzy rodzicielskiej od jej wykonywania, gdyż samo posiadanie władzy rodzicielskiej nie oznacza jej wykonywania. Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka. Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu. W konsekwencji, wykonywanie obowiązku alimentacyjnego, czyli fakt płacenia alimentów na dzieci, nie jest rozstrzygający dla uznania, że rodzic wykonuje władzę rodzicielską. Obowiązek alimentacyjny jest bowiem niezależny od władzy rodzicielskiej, a wiec spoczywa także na rodzicach, którzy zostali pozbawieni tej władzy. Stąd ulga na dzieci przysługuje tym rodzicom, którzy faktycznie sprawują pieczę nad osobą i majątkiem dziecka. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty może skorzystać tylko ten rodzic. Jeżeli rodzic dziecka pomimo posiadania praw rodzicielskich nie zajmuje się dzieckiem albo jego kontakty są sporadyczne należy uznać, że nie wykonuje władzy rodzicielskiej i w związku z tym nie ma prawa do ulgi. Powyższe potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 27 lipca 2016 r., sygn. akt. II FSK 2378/15, stwierdzając; „(…) dla nabycia prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej, konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek, to jest posiadanie władzy rodzicielskiej (nawet ograniczonej na podstawie wyroku sądowego) i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Czym innym jest bowiem posiadanie władzy a czym innym jej wykonywanie, a to oznacza, że utożsamianie ich na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje uzasadnienia. W celu nabycia prawa do przedmiotowej ulgi podatnik powinien wykazać zatem, że w danym roku podatkowym wykonywał, a nie tylko posiadał władzę rodzicielską (…).”   Zatem, o wykonywaniu władzy rodzicielskiej nie świadczy tylko sam fakt jej posiadania, czy spełniania obowiązku alimentacyjnego, ani sporadyczne kontakty z dzieckiem. Wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na sprawowaniu faktycznej pieczy nad małoletnim dzieckiem w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, a w szczególności podejmowanie przez rodzica (rodziców) obowiązków w zakresie zaspokojenia potrzeb fizycznych, edukacyjnych i duchowych dziecka. Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.   Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.   Z okoliczności opisanych we wniosku wynika, że wyrok rozwiązujący związek małżeński Wnioskodawczyni z dnia 17 czerwca 2019 r. uprawomocnił się z dniem 31 lipca 2019 r.  W czerwcu 2019 r. Wnioskodawczyni wraz z dziećmi wyprowadziła się ze wspólnego mieszkania Jej i byłego męża i zamieszkała razem z dziećmi w innej lokalizacji. Od tamtego czasu dzieci mieszkają wyłącznie z Nią. Ojciec dzieci ma przyznane przez Sąd I instancji i Sąd Apelacyjny wyłącznie kontakty z dziećmi. Od czerwca 2019 r. do grudnia 2019 r. ojciec nie płacił w ogóle alimentów, późnej alimenty ściągał komornik i robi to po dzień dzisiejszy. Wnioskodawczyni wykonuje faktyczną opiekę nad dziećmi. Wnioskodawczyni zapewnia dzieciom potrzeby bytowe, zdrowotne, edukacyjne, rozwija hobby, zapewnia wypoczynek.  W 2019 r. dochody Wnioskodawczyni pochodziły z jednoosobowej działalności gospodarczej i z umowy o pracę - zaliczki zostały pobrane i odprowadzone. Działalność gospodarcza była opodatkowana 18 % podatkiem, a od 1 października 2019 r. 17 % podatkiem dochodowym. W 2020 r. dochody Wnioskodawczyni pochodziły z umowy o pracę i z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 ustawy - zaliczki zostały pobrane  i odprowadzone. W 2021 r. dochody Wnioskodawczyni pochodziły z umowy o pracę  i z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 ustawy - zaliczki zostały pobrane i odprowadzone. Dzieci nigdy nie przebywały w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymywanie. W stosunku do Wnioskodawczyni i Jej dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy  o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego  i przemysłów komplementarnych. Dzieci Wnioskodawczyni nie otrzymywały zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. Wnioskodawczyni nie ma innych dzieci. Biorąc zatem pod uwagę okoliczności przedstawione we wniosku, a w szczególności, fakt że ciężar wychowania dziecka spoczął wyłącznie na Pani i to Pani podejmuje wszelkie decyzje dotyczące syna w każdej sferze jego życia, nie sposób stwierdzić, że zachodzą przesłanki dla uznania, że ojciec dziecka wykonuje władzę rodzicielską w rozumieniu art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle zacytowanych wyżej przepisów - na tle przedstawionego stanu faktycznego - uznać zatem należy, że skoro to Pani sprawuje faktycznie stałą władzę rodzicielską, tzn. podejmuje wszelkie decyzje dotyczące dzieci w każdej sferze ich życia i ciężar wychowania dzieci spoczął wyłącznie na Pani, dzieci cały czas mieszkają z Panią, a Pani były mąż ma znikomy kontakt z dzieckiem, i nie wywiązuje się z obowiązku alimentacyjnego, to wyłącznie Pani przysługuje prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej tj. w pełnej wysokości, kwoty ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2019-2021.   W związku z powyższym Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia   Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.   Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości Pani stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa. Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia prawa do skorzystania z określonej ulgi przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki. Szczegółowe ustalenia w powyższym zakresie mogą być poczynione wyłącznie w ramach prowadzonego przez właściwy organ podatkowy postępowania podatkowego. Zgodnie z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy. Poczynienie pełnych ustaleń faktycznych na okoliczność, czy rodzic małoletniego dziecka faktycznie wykonywał w stosunku do dziecka władzę rodzicielską i ewentualnie w jakim okresie, jest możliwe wyłącznie w postępowaniu podatkowym. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Z uwagi na to, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został złożony przez Wnioskodawczynię – jednego z rodziców, zaznacza się, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla ojca dzieci Wnioskodawczyni.  Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pani sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i musi Pani zastosować się do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).