0113-KDIPT2-2.4011.111.2021.2.MK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 marca 2020 r. (data wpływu 26 stycznia 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 kwietnia 2021 r. (data wpływu 27 kwietnia 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 stycznia 2021 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 14 kwietnia 2021 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.111.2021.1.MK, wezwano Wnioskodawcę na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie wysłane zostało za pośrednictwem poczty w dniu 14 kwietnia 2021 r. (skutecznie doręczone w dniu 21 kwietnia 2021 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 22 kwietnia 2021 r. złożonym w dniu 27 kwietnia 2021 r. (data nadania 26 kwietnia 2021 r.). We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny: W dniu 29 czerwca 2020 r. doszło do zbycia działki rolnej nr …, o powierzchni … ha na rzecz … pod budowę obiektu handlowego. Przedmiotowa działka została wydzielona z działki nr … o łącznej powierzchni …, otrzymanej w drodze darowizny od matki Wnioskodawcy, …, na podstawie aktu notarialnego Rep. A Nr … z dnia … r. Przedmiotem zawartej w 2011 r. darowizny było przekazanie 1/2 gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodził dom mieszkalny (z ustanowioną służebnością mieszkania), budynki gospodarcze oraz grunty rolne. Wcześniej, w dniu 27 października 2010 r. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w … w drodze spadku po ojcu, …, Wnioskodawca otrzymał 1/2 przedmiotowej nieruchomości. W chwili obecnej Wnioskodawca jest już emerytem, jednak w momencie sprzedaży działki prowadził jednoosobową działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprzedana nieruchomość nie była z nią z żaden sposób związana. Działka wcześniej była wykorzystywana wyłącznie rolniczo w ramach nieodpłatnej dzierżawy i nie była w żaden sposób wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej. Sprzedaż nieruchomości, o której mowa we wniosku, nie nastąpiła w ramach wykonywania działalności gospodarczej, lecz była sprzedażą okazjonalną dokonaną przez osobę prywatną. Sprzedaż nie jest dokonana w ramach zorganizowanej zarobkowej działalności, a jest wyłącznie jednorazową transakcją umożliwiającą mieszkańcom wsi dostęp do zaopatrzenia bez niepotrzebnego pokonywania wielu kilometrów. Wnioskowana działka nigdy nie była oferowana w jakiejkolwiek formie na rynku nieruchomości, a jej sprzedaż wynikła w wyniku zabiegów przedstawicieli … Spółka własnym kosztem i staraniem, na podstawie udzielonego wcześniej pełnomocnictwa, doprowadziła do uzyskania wszelkich zgód i pozwoleń pod planowaną inwestycję bez aktywnego uczestnictwa ze strony Wnioskodawcy. Stan faktyczny dotyczący sprzedanej nieruchomości rolnej został już wcześniej szczegółowo opisany w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 22 kwietnia 2020 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.65.2020.2.WL, dotyczącej odpowiedzi na pytanie o objęcie podatkiem VAT planowanej wtedy do sprzedaży działki. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że nieruchomość stanowiła gospodarstwo rolne o powierzchni łącznej …ha, sklasyfikowane jako grunty rolne o klasie bonitacyjnej lllb. Działka wcześniej była wykorzystywana wyłącznie rolniczo przez Wnioskodawcę, a ostatni rok w ramach nieodpłatnej dzierżawy, nie była w żaden sposób wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca użytkował nieruchomość wyłącznie rolniczo. Przedmiotowa działka została wydzielona z działki nr … o łącznej powierzchni … ha, otrzymanej w drodze darowizny od matki … na podstawie aktu notarialnego. Nie zostały poczynione dodatkowe nakłady w związku z przygotowaniem do sprzedaży ww. działki. Wnioskodawca nabył działkę w drodze darowizny od matki z przeznaczeniem rolniczym. Po sprzedaży działka utraci charakter rolny – po wybudowaniu sklepu grunty nie będą już użytkowane rolniczo. W chwili obecnej Wnioskodawca jest już emerytem, jednak w momencie sprzedaży działki prowadził jednoosobową działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Rozliczał się w ramach ryczałtu, a w działalności nie wykorzystywał przedmiotowej nieruchomości. Sprzedana nieruchomość była w ostatnim roku wydzierżawiona nieodpłatnie pod uprawy rolnicze i nie była w żaden sposób związana z prowadzoną działalnością gospodarczą i nie stanowiła składnika majątkowego w działalności. Przedwstępna umowa sprzedaży działki będąca przedmiotem wniosku została zawarta ze spółką … w dniu 21 maja 2019 r. Umowa określała cenę i termin związania ofertą oraz upoważnienie dla … do załatwiania wszelkich formalności prawnych niezbędnych do uzyskania pozwoleń na budowę sklepu. Umowa określała również uzyskanie wszystkich zezwoleń, jak decyzja o warunkach zabudowy, pozwolenie budowlane, odrolnienie działki, uzgodnienie zjazdu do drogi, pozwoleń na przyłącza techniczne. Udzielone pełnomocnictwo na rzecz … dotyczyło tylko i wyłącznie działań niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń związanych z planowaną inwestycją, bez aktywnego uczestnictwa ze strony Wnioskodawcy. Dla działki będącej przedmiotem sprzedaży została wydana decyzja o warunkach zabudowy dnia 5 września 2019 r., zezwalająca na budowę obiektu handlowego z inicjatywy … Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży, nie dokonywał już wcześniej sprzedaży działek. Sprzedaż nie jest dokonana w ramach zorganizowanej zarobkowej działalności, a jest wyłącznie jednorazową transakcją umożliwiającą mieszkańcom wsi dostęp do zaopatrzenia bez niepotrzebnego pokonywania wielu kilometrów. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy dokonana sprzedaż działki z majątku osobistego jest wolna od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych? Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowa działka była od dziewięciu lat wykorzystywana przez Niego tylko i wyłącznie rolniczo, czyli w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, mającym jedynie na celu prawidłowe racjonalne gospodarowanie nim. Nie były podjęte żadne działania o charakterze inwestycyjnym ukierunkowanym na osiągniecie zysku, które można by zaliczyć jako typowe dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Dlatego nie ma tu powstania przychodu, o którym mówi art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozostałej działalności gospodarczej. W związku z tym nie ma podstawy prawnej do opodatkowania przychodu uzyskanego z dokonanej transakcji. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okres ten odnosi się do każdej z osób dokonującej zamiany. Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej. Jednocześnie wyjaśnić należy, że na powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma wpływu wystąpienie (lub niewystąpienie) obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług. Kwestie związane z podatkiem od towarów i usług są regulowane poprzez odrębne przepisy zawarte w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.). Oznacza to, że rozstrzygnięcia spraw w zakresie regulowanym ustawą o podatku od towarów i usług zasadniczo nie mają wpływu na rozstrzygnięcia w zakresie regulowanym ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki: odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie. Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych ‒ prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech przesłankach: zarobkowym celu działalności, wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek. Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Op 18/08). Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej. Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności; wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika – mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne spełnienie tych przesłanek. Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w dniu 29 czerwca 2020 r. doszło do zbycia działki rolnej, o powierzchni … ha na rzecz Spółki pod budowę obiektu handlowego. Przedmiotowa działka została wydzielona z działki o łącznej powierzchni … ha, otrzymanej w drodze darowizny od matki Wnioskodawcy, akt notarialny z dnia 14 marca 2011 r. Przedmiotem zawartej w 2011 r. darowizny było przekazanie 1/2 gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodził dom mieszkalny (z ustanowioną służebnością mieszkania), budynki gospodarcze oraz grunty rolne. Wcześniej, w dniu 27 października 2010 r. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w drodze spadku po ojcu, Wnioskodawca otrzymał 1/2 przedmiotowej nieruchomości. W chwili obecnej Wnioskodawca jest już emerytem, jednak w momencie sprzedaży działki prowadził jednoosobową działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprzedana nieruchomość nie była z nią z żaden sposób związana. Działka wcześniej była wykorzystywana wyłącznie rolniczo w ramach nieodpłatnej dzierżawy i nie była w żaden sposób wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej. Sprzedaż nieruchomości, o której mowa we wniosku, nie nastąpiła w ramach wykonywania działalności gospodarczej, lecz była sprzedażą okazjonalną dokonaną przez osobę prywatną. Sprzedaż nie jest dokonana w ramach zorganizowanej zarobkowej działalności, a jest wyłącznie jednorazową transakcją umożliwiającą mieszkańcom wsi dostęp do zaopatrzenia bez niepotrzebnego pokonywania wielu kilometrów. Wnioskowana działka nigdy nie była oferowana w jakiejkolwiek formie na rynku nieruchomości, a jej sprzedaż wynikła w wyniku zabiegów przedstawicieli Spółki, która własnym kosztem i staraniem, na podstawie udzielonego wcześniej pełnomocnictwa, doprowadziła do uzyskania wszelkich zgód i pozwoleń pod planowaną inwestycję bez aktywnego uczestnictwa ze strony Wnioskodawcy. Przedwstępna umowa sprzedaży działki będąca przedmiotem wniosku została zawarta ze Spółką w dniu 21 maja 2019 r. Umowa określała cenę i termin związania ofertą oraz upoważnienie dla Spółki do załatwiania wszelkich formalności prawnych, niezbędnych do uzyskania pozwoleń na budowę sklepu. Umowa określała również uzyskanie wszystkich zezwoleń, jak decyzja o warunkach zabudowy, pozwolenie budowlane, odrolnienie działki, uzgodnienie zjazdu do drogi, pozwoleń na przyłącza techniczne. Udzielone pełnomocnictwo na rzecz Spółki dotyczyło tylko i wyłącznie działań niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń związanych z planowaną inwestycją, bez aktywnego uczestnictwa ze strony Wnioskodawcy. Dla działki będącej przedmiotem sprzedaży została wydana decyzja o warunkach zabudowy z dnia 5 września 2019 r., zezwalająca na budowę obiektu handlowego z inicjatywy Spółki. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży, nie dokonywał już wcześniej sprzedaży działek. Sprzedaż nie była dokonana w ramach zorganizowanej zarobkowej działalności, była wyłącznie jednorazową transakcją, umożliwiającą mieszkańcom wsi dostęp do zaopatrzenia bez niepotrzebnego pokonywania wielu kilometrów. Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – skutków działań podjętych przez Wnioskodawcę do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z nabyciem oraz planowanym odpłatnym zbyciem nieruchomości, o której mowa we wniosku. Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy. Okoliczności przedstawione w powyższym opisie wskazują, że przedmiotowa nieruchomość nie została nabyta dla celów prowadzenia działalności gospodarczej i nie była w niej wykorzystywana. W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Wnioskodawcę wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Zatem, całokształt okoliczności, a w szczególności zakres, stopień zaangażowania, i cel działania Wnioskodawcy wskazuje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Biorąc pod uwagę powyższe, planowana sprzedaż przedmiotowej nieruchomości w okolicznościach przedstawionych w stanie faktycznym nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, w oparciu o okoliczności przedstawione przez Wnioskodawcę, skutki podatkowe odpłatnego zbycia ww. nieruchomości należy rozpatrywać w kontekście przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. W związku z przedstawionym opisem wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw. Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika. Przez pojęcie darowizny rozumieć należy typ umowy nazwanej, opisany w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.). Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nakazuje liczyć bieg określonego w nim pięcioletniego terminu od końca 2011 r., tj. roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie własności całości nieruchomości. Tym samym, w stosunku do przedmiotowej nieruchomości, stanowiącej niezabudowaną działkę nr …, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, upłynął z końcem 2016 r. Zauważyć należy, że datą nabycia nieruchomości jest przeniesienie prawa własności w rozumieniu cywilnoprawnym. Sytuacja taka nie ma miejsca w przypadku podziału nieruchomości. Na skutek dokonania tej czynności nie następuje przeniesienie prawa własności działek, a więc nie dochodzi do ich nabycia. Zatem, nie jest istotny fakt, czy nieruchomość będzie sprzedana w całości czy też po podziale nieruchomości na mniejsze działki. Okoliczność podziału nieruchomości nie powoduje konieczności liczenia na nowo 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pięcioletni termin, wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości. Na powyższe nie ma wpływu podział nieruchomości. W powołanym przepisie mowa jest bowiem o dacie nabycia nieruchomości, a nie o dacie podziału. Reasumując, stwierdzić należy, że nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości – działki nr …, dokonana w dniu 29 czerwca 2020 r., nie stanowi dla Wnioskodawcy źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty z tego tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Zatem, stanowisko Wnioskodawcy uznane zostało za prawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawiony stanie faktycznym. Tutejszy Organ zaznacza, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, nie prowadzi postępowania dowodowego. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). W przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni oddnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.